Allemaal Geluid

Spanjaarden zijn weinig bekend met het concept “lawaai”. Ze krijgen er best wel mee te maken, maar ze benoemen het niet als zodanig. Eigenlijk is het heel eenvoudig:  er is stilte en er is geluid.  En alle geluid is goed, want geluid betekent leven.

In een maatschappij waarin dit als premisse geldt, is er veel mogelijk. Het is mij al overkomen dat ik op de tram in een lege coupé (leeg!) rustig een boek zat te lezen, toen er een ietwat ouder koppel opstapte. Één van hen ging aan mijn linkerzijde zitten, de andere zette zich aan mijn rechterzijde, (niet een beetje ginderachter ver he, echt dij tegen dij) en vanuit die positie gingen ze naar elkaar zitten roepen. Ik heb nog even gedaan alsof ik voortlas, maar het had niet veel zin. Ik heb dan maar braaf de opgelegde luisteroefening Spaans gevolgd.

Ook: ons dorp hangt vol luidsprekers. Die hangen daar niet als relikwieën uit dictatoriale tijden, nee, die worden nog elke week gebruikt, soms zelfs dagelijks. Via deze luidsprekers wordt omgeroepen wanneer je je kan gaan inschrijven voor de muziekschool, wanneer er een theatervoorstelling is, hoe laat de bus naar het stierenvechten vertrekt, enzovoort. Ook wordt er omgeroepen wie er gestorven is (met bijnaam) en waar hij of zij opgebaard ligt. Al deze berichten passeren bovendien in twee talen: Valencià en Spaans (kom ik nog wel op terug). Sinds we verhuisd zijn, hangt er bovendien een luidspreker “knal aan mijne voorgevel”, dus als we dat golven-in-het-zwembad-signaal horen dat de mededelingen voorafgaat, dan weten we dat we onze tv-serie maar best even op pauze kunnen zetten. Maar het voordeel is wel dat ik nu tenminste versta wat ze omroepen.

Nu ik erover nadenk: één Belgisch excuus heb ik hier in zes jaar nog nooit moeten gebruiken, en dat is dat ik het niet gehoord had.

loudspeaker

Advertenties

4 gedachtes over “Allemaal Geluid

  1. elisabethkhan

    Heel interessant. Dat geluid “leven” betekent verklaart zoveel. Het doet me aan India denken, ook al die anekdote over het koppel dat op de tram stapt. De Indiërs geloven dat “alleen zijn” het ergste is dat een mens kan overkomen. Privacy is dus ver te zoeken, en stilte ook…

    1. Oja, dat is heel herkenbaar. Spanjaarden zijn ook vrijwel altijd in groep, en in groep maak je lawaai natuurlijk 🙂 Ze hebben heel veel steun aan elkaar en het is ook heel erg fijn om in zo´n groep opgenomen te worden.

  2. Pingback: Día de la Bici | Een jaar in Rafelbunyol

  3. Pingback: Machopraat – Kattebelletjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s