Nieuwjaar

Toegegeven, ik heb nooit in België nieuwjaar gevierd met kleuters. Mijn informatie daaromtrent is voornamelijk gebaseerd op Jip en Janneke:

 Gelukkig nieuwjaar,” zegt Jip. “Ik ben vannacht opgeweest.”

“Niet waar,” zegt Janneke.

“Ja,” zegt Jip. “Ik mocht opblijven tot twaalf uur.”

“Je jokt,” zegt Janneke.

“Ik jok niet,” zegt Jip.

Maar moeder zegt: “Jip is om zeven uur naar bed gegaan. Gewoon. Maar hij is om twaalf uur beneden geweest. Heel even. Hè Jip?”

“Ja,” zegt Jip. “En ik heb een appelbol gehad. En ik heb knallen gehoord.”

En Janneke is jaloers. Want zij heeft geslapen. De hele nacht.

Hier ging het als volgt.

10u: Moeder en dochter worden wakker. Bedtijd tijdens de kerstvakantie is geleidelijk opgelopen. Moeder (Belg) weet ongeveer wat er hen met nieuwjaar te wachten staat en vecht daarom al een hele week tegen haar instincten om haar dochter (3 jaar) weer voor 21u in bed te krijgen.

16u: Vader (Spanjaard) begint aan de voorbereidingen voor het avondeten, dat met de ouders van andere kleuters genuttigd zal worden in een lokaaltje in het dorp, dat zij gezamenlijk gehuurd hebben.

18.00u: Moeder informeert naar wanneer zij eindelijk naar dat lokaaltje zullen vertrekken. Vader zegt dat daar nu nog niemand is.

18.30u: De vaders sturen elkaar via whatsapp foto´s van het bereide eten. Moeder vraagt wanneer ze nu eindelijk vertrekken, zodat de kinderen met elkaar kunnen spelen. Vader informeert via whatsapp. De vaders besluiten dat zij nu allemaal gaan douchen en zich omkleden en dat ze dan naar het lokaaltje gaan om het diner voor te bereiden. Moeder informeert naar de aanwezigheid van vrouwen en kinderen. Vader laat weten dat die nog niet aanwezig zullen zijn.

19.40u: Vader vertrekt –gedoucht en omgekleed en schalen voedsel balancerend- naar het lokaal. Moeder blijft achter met dochter. Vrouwen en kinderen worden over een half uur verwacht, wordt via whatsapp gecommuniceerd.

19.45. Moeder zucht, zet zich aan het schrijven van haar blog en zet voor dochter Peppa Pig op.

19.55u: Vader komt terug om de verwarming-op-wieltjes te halen. Moeder informeert naar aanwezigheid van moeders en kinderen. Vader zegt dat die bijna gaan vertrekken.

20.10u: Moeder vertrekt met dochter naar het lokaaltje. Dochter ligt te gapen in de buggy. Moeder slaakt weer een bezorgde zucht.

20.25u: Moeder en dochter komen aan in het lokaaltje. Er staat een lange tafel boordevol eten en achteraan is er een ruimte waar de kinderen aan het spelen zijn. Er hangt een discobol, de muziek staat lekker luid. Dit is het werk van echte festeros, mensen die weten hoe ze een feestje moeten bouwen. Moeder geeft in stilte toe dat ze hen onderschat had.

21u: Eten, eten, eten. Vader heeft echt Vlaams stoofvlees gemaakt met frieten, naar een recept van Bert Struyve, wier faam hier sindsdien die van Jeroen Meus ver overstijgt. Tegen tien uur zit iedereen propvol.

22u: Partytime, excellent. Stel je een disco voor waar je af en toe legoblokken uit de weg moet schoppen en je komt een beetje in de buurt. Er wordt volle bak gedanst, en dat er ook 3 en 4-jarigen rondspringen verhindert niet dat er hier en daar op een kont gemept wordt of aan een primitieve vorm van paaldansen wordt gedaan.

23.15u: Het dessert wordt bovengehaald, een overheerlijke coulant au chocolat met ijs. Dochter heeft al weken lopen vragen naar ijskreem (“Nee schat, in de zomer”) en werkt nu vlotjes moeders ijs naar binnen.

23.45u: De radio wordt opgezet, waarop om middernacht live vanaf de Puerta del Sol in Madrid de 12 slagen van de klok van de Real Casa de Correos zullen klinken. Het is een oude Spaanse traditie om bij elke klokslag een druif tot zich te nemen, dus twaalf druiven in totaal, en drie seconden de tijd om voldoende plaats in de mond te maken om de volgende erbij te proppen. Wie dat voor elkaar krijgt, zou geluk moeten ondervinden in het nieuwe jaar, hoewel ik vermoed dat het geluk zich voornamelijk ophoopt in de beurzen van de druivenhandelaars, die aan de wieg van deze traditie staan. Maar bon. De bakjes druiven worden doorgegeven en ieder prepareert zijn kommetjes naar believen: ontpit, gepeld, of geen van beiden. Voor de kinderen staan er kommetjes met twaalf smarties klaar.

00.00u: Iedereen propt zijn mond vol druiven, die behoorlijk groot zijn uitgevallen dit jaar, en kust daarna met bolle wangen zijn partner en alle anderen. Daarna wordt er geklonken met schuimwijn en voor de kinderen zijn er bubbels zonder alcohol.

00.30u: Moeder zit al een tijdje te wachten op signalen van mensen die aanstalten maken om naar huis te gaan, maar tevergeefs. Zij raapt dan maar al haar moed bij elkaar, grabbelt haar kleuter onder de arm en neemt afscheid. Vader wandelt mee naar huis en keert daarna terug naar het feestje.

01.15u: Dochter ligt in bed en valt voor het eerst in haar leven in slaap terwijl moeder nog het verhaaltje voor het slapengaan aan het vertellen is.

3.30u: Vader komt thuis, en deelt mee aan moeder (die nog op was), dat de andere kinderen zijn vertrokken rond 1.30u, maar dat hij zonet langs een café kwam waar hij nog een paar kinderen van een jaar of vier zag ronddartelen.

(Van al mijn integratie-pogingen is dit er toch een die ik volgend jaar eens grondig ga herzien, denk ik.)

Anyway: feliz año nuevo!

27.uvas y champan

Advertenties

8 gedachtes over “Nieuwjaar

    1. Ik heb niet op de verpakking gekeken, maar er worden met nieuwjaar alleszins massa´s druiven verkocht, soms zelfs in speciale plastic glaasjes waar er al twaalf inzitten. Dus als je dan te laat bent met inkopen en je voor de hele groep dan snel die twaalf voorverpakte koopt die overschieten in de supermarkt, dan zitten daar gegarandeerd een paar geblutste tussen en krijg je nieuwjaarskussen van mensen die vieze gezichten trekken -het is weer eens wat anders 🙂

  1. hey Kathleen,
    leuk blog om te lezen, maar vooral geweldig HOE ge da schrijft; veel is wel echt herkenbaar! Mijn kleuter is alweer met carnaval bezig nu (vnl met verkleden); van nieuwjaar heeft die niets meegekregen (geslapen!). Dat heeft waarschijnlijk ook met papa en mama te maken, want dat zijn ook geen feestbeesten! Veel leefgenot daar in het verre Valencia

    1. Hoi Rutger, zo fijn dat jullie daar ook een petottertje hebben rondlopen! Wat moet dat heerlijk zijn, opgroeien met zoveel dieren rond zich… Ik heb gezien op je website dat je nu je eigen dierenkliniek hebt, super! Ik ben blij te horen dat je de blog entertainend vindt, als jullie eens een strandvakantie nodig hebben, weet ge ons te vinden he!

      1. Petotterke 1 : Gioia is nu 4 (van 10-10-10) en das al een echte madame die je weinig wijs kunt maken (helaas). Petotterke 2 : Nena is 10 maanden (16-03-2014) en ja, die kunt ge natuurlijk nog alles wijsmaken. Ik zal het onthouden van die vakantie (-: en mocht gij een keer nen zieke cavia hebben, komt ge ook maar af he; ik behandel hem “gratuito” voor u!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s