Hitte

Twee dagen geleden (donderdag 14 mei) gingen de kindjes van Elena´s klas voor het eerst op schoolreis, naar de kinderboerderij. Reeds een week op voorhand klonken er bezwaren van bezorgde ouders, omdat het volgens de weersvoorspelling zeer warm zou worden. Dat klinkt wellicht een beetje ridicuul in Belgische oren. Je wil toch dat het mooi weer is op een schooluitstap? Maar warm weer staat hier niet gelijk aan mooi weer, vandaar de opmerkingen als “kunnen ze die uitstap niet op een andere dag doen” en “als ze het niet verzetten, gaat mijn zoontje niet mee”. Dat klonk zelfs mij wat overdreven in de oren, zeker toen we die ochtend bij een aangenaam temperatuurtje naar school fietsten. Het is tenslotte nog maar mei.

Maar toen ik ´s middags ging winkelen, trok ik de voordeur open en het leek alsof ik in een oven stapte. Na 20 meter wandelen had de zon zich al in mijn vel gebrand, en toen er twee mensen uit de supermarkt naar buiten kwamen, zei één van hen “Ik wil in de supermarkt blijven wonen.” Want zodra je daar binnenstapt, blazen de airco´s je tegemoet. Arme kindjes, dacht ik. Het is geen weer om buiten te komen.

Maar dat was nog niet het ergste. Toen ik om half 5 naar school wandelde, in de schaduw van de smalle dorpsstraatjes, blies de hete wind in mijn gezicht. Het was alsof je te dicht bij een vuur stond en er niet aan kon ontkomen. Het was eng. En het was niet normaal, zeiden mijn Spaanse vrienden, zeker niet in mei.

De kinderen leken als enigen niet onder de indruk van de hitte; ze hadden een heerlijke dag gehad op de kinderboerderij, met water gespeeld, konijnen geknuffeld (je zal maar een konijn zijn met dit weer), en liepen vrolijk mee naar huis. We maakten een omweg voor een ijsje.

Om 6 uur had Elena muziekschool en ik was vastbesloten te gaan, want ik was er zeker van dat ze daar vrijwel privéles zou krijgen. Na een schooluitstap en met dit weer zouden er niet veel ouders nog de deur uitkomen. En ik had gelijk: van de 11 kinderen kwamen er drie opdagen, Elena incluis. Alledrie kinderen met migrantenouders, merkte een moeder op. Je ziet het, we raken maar niet aangepast…

Advertenties

4 gedachtes over “Hitte

  1. Toen ik gisteren die temperaturen zag -er zijn zelfs doden gevallen-, dacht ik meteen aan jou. Het lijkt me inderdaad eng zo’n plotselinge hitte. Ik heb ooit (echt lang geleden) een fantasy kortverhaal gelezen over het einde van de wereld door het naderen van de zon. Zo eng en goedgeschreven dat het me al die jaren bijgebleven is.
    Ik hoop dat het nu wat frisser is bij jullie. Hier werd het in één klap koud. Ook raar.
    Grappige conclusie van je verhaal. Vandaag vroeg iemand me of ik het hier gewoon kan worden en me kan integreren. Gewoon worden is niet moeilijk, zei ik, integreren is wat anders.

    1. Het voordeel was dat het enkel buiten heel warm was, en van die droge hitte. Dus binnen was het vreemd genoeg goed te doen. In de zomer is het andere koek: dan is het meestal vochtige hitte die ook overal in huis hangt en die je niet buiten krijgt. Dan zit je achter je computer te zweten en kan je ´s nachts niet slapen. Daar word ik echt onnozel van. Gelukkig hebben we airco in de living en een ventilator in de slaapkamer. Maar dit was dus hitte van een andere orde, en dat einde-van-de-wereld-gevoel (want dat leek het inderdaad) was nieuw voor mij en echt beangstigend. Het heeft gelukkig ook maar één dag geduurd.
      Interessante opmerking ook over integreren en gewoon worden, Christine. Ik denk dat ik in veel gevallen een middenweg bewandel tussen de Spaanse en de Belgische Way of Life. Misschien daarmee wel heel erg Frans, wie weet 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s