Verkiezingen (1): The End of An Era

Rafelbunyol: zo´n 8000 inwoners, en een schuld van 8 miljoen euro.

Aangezien ze hier al 20 jaar dezelfde burgemeester hebben (van de PP, Partido Popular), is het dus niet zo vergezocht te veronderstellen dat die daar iets mee te maken heeft.

Een paar jaar geleden kwamen de werknemers van de gemeentelijke beschutte werkplaats lawaai maken voor het gemeentehuis, omdat ze al maandenlang op hun schamelijke loon van 400 euro per maand zaten te wachten. De beschutte werkplaats werd gesloten.

Vorig jaar in maart werd er nog veel meer kabaal gemaakt, toen de gemeentelijke kinderopvang sloot. De kinderverzorgsters hadden de ouders laten weten dat ze al acht maanden (!) geen loon meer hadden ontvangen -terwijl de ouders braaf hun 200 à 300 euro per maand betaalden. Deze kinderopvang was deel van dezelfde gemeentelijke onderneming waar ook de beschutte werkplaats bij hoorde. Al het geld dat binnenkwam ging daarom naar het dempen van het gat geslagen door de ter ziele gegane beschutte werkplaats. Maar dat niet alleen. Er kwam bijvoorbeeld een rekening bovendrijven van 12.000 euro, besteed door deze gemeentelijke onderneming, voor de levering van ham door een luxe charcuterie in Valencia. Dat deze ham nooit op de bordjes van de kinderen in de kinderopvang beland is, kun je je wel voorstellen. De werknemers van de kinderopvang hadden bovendien al jaren geleden gepleit voor het onderbrengen van de kinderopvang in een aparte onderneming, zodat die niet mee in de afgrond van de beschutte werkplaats getrokken zou worden, maar dat pleidooi was in dovemansoren gevallen.

De juffen, die ondertussen al acht maanden gratis aan het werk waren, trokken dus aan de alarmbel, zeiden dat ze zo niet verder konden, en raadden de ouders aan een andere opvang voor hun kinderen te zoeken. Op die manier zou de opvang wel moeten sluiten, en konden de juffen aan een werkloosheidsuitkering geraken. Want de hoop dat ze nog uitbetaald zouden worden, hadden ze toen al lang opgegeven. Ze hadden het willen volhouden tot het einde van het schooljaar, maar hoe groter de financiële problemen thuis werden, hoe moeilijker het werd hun job goed te doen. En je wil geen risico´s nemen als je 25 peuters onder je hoede hebt natuurlijk.

Het is geen sinecure op twee weken tijd nieuwe opvang te vinden voor je twee-jarige. Ik heb heel wat moeders en verzorgsters in die periode in tranen gezien. En nadien langs die prachtige, gloednieuwe gebouwen van de kinderopvang lopen en die stille, lege speelplaats zien, was ook niet bepaald opbeurend.

Maar het ergste vond ik de roddels, gevoed vanuit duistere hoeken, en verspreid via bepaalde kranten. Dat de sluiting van de kinderopvang de schuld was van de juffen, die hun werk niet meer wilden doen. Dat het de schuld was van de ouders, die hun kinderen uit de opvang weggehaald hadden en zo de sluitingsprocedure in werk hadden gezet. Dat gaf ons onverwachts een blik in de zwarte ziel van de gemeentepolitiek.

Ik weet niet of het dit voorval was dat veel mensen over de streep heeft getrokken om eindelijk anders te stemmen -of te gaan stemmen tout court, want hoewel er geen stemplicht is in Spanje, werd er in Rafelbunyol een opkomst van meer dan 75 % genoteerd. De uitslag in Rafel weerspiegelt immers een trend die over heel Spanje zichtbaar is geworden tijdens deze laatste verkiezingen: de conservatieve PP en de socialistische PSOE verliezen beiden ten voordele van alternatieve, niet-traditionele partijen. Voor Rafelbunyol betekent dat 5 zetels voor de PSOE, 3 voor de PP en 3 voor Compromís. (Compromís is een groepering van groenen en Valenciaans-nationalisten van de linkerzijde, met als kopstuk de gedreven advocate Mónica Oltra.) Er zijn 7 zetels nodig voor een meerderheid. Voor het eerst in 20 jaar kan de PP dus buitenspel gezet worden. Bob Dylan en Boudewijn De Groot neuriën mee: er komen andere tijden.

kinderopvang 1 kinderopvang 2 kinderopvang 3verkiezingen 2

Advertenties

6 gedachtes over “Verkiezingen (1): The End of An Era

  1. Myriam Dings

    Ik was daar, in de periode dat de kinderopvang sloot – en ik kreeg evengoed tranen in mijn ogen, zeker owv de welwillendheid van de kinderjuffen. Ik duim mee voor andere tijden… ( en ik zal er offline ook eens goed bij vloeken!)

  2. Eindelijk Kathleen, eindelijk andere tijden, ook in de stad Valencia en in de hele Valenciaanse Gemeenschap, wat een opluchting! Jouw prachtig geschreven verhaal legt perfect de situatie uit, vanuit een warm menselijk oogpunt. Bedankt, ik heb ervan genoten!

    1. Dankjewel voor je mooie, bemoedigende commentaar, Kristien! Ik ben heel benieuwd wat er nu gaat gebeuren, ik heb er alleszins goede hoop op. Na al die jaren… een grote opluchting inderdaad!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s