Een Goede Plek Voor Slechte Ideeën

Perfectionisme is een lastige metgezel. Moeilijk te bekoren, want het is nooit goed genoeg. En moeilijk te negeren ook, want ze heeft ons met twee vingers beet bij onze Achilleshiel. “Wat ben je waard als je het niet perfect doet?” zegt ze fijntjes. “Onvoorwaardelijke liefde, wie gelooft daar nu in?”

Zoals een gevangene in een oude western sleept de perfectionist een loden bal aan zijn enkel mee. Hij loopt er al zo lang mee rond dat hij zich niet kan voorstellen hoeveel sneller hij vooruitgang zou boeken zonder. Zonder die schrik om fouten te maken. Want dat is uiteindelijk wat perfectionisme is: als nuttige eigenschap vermomde angst.

Dus hoe kom je van die angst af?
Daar moest ik aan denken tijdens het bekijken van deze video, waarin Austin Kleon het heeft over notitieboekjes.

Notebooks are a good place for bad ideas,” zegt hij daarin, en toont ter illustratie een fragment uit het notitieboek van Marcel Proust. Twee bladzijden volledig volgeschreven en allebei van boven tot onder doorgehaald. Zie je het voor je? De grote Proust zit te pennen en te pennen, en zegt aan het einde: “Niet goed genoeg. Opnieuw. En avant.” Ook Proust schreef dingen die niet perfect waren. Zo werken creatieve processen. Zo werkt Het Leven. Je kan niet beter worden als je geen fouten maakt.

Daarom hou ik van notitieboekjes, besefte ik plots. Die hebben me geleerd hoeveel ik moet proberen en prutsen en “fout” doen om uiteindelijk tot iets moois te komen. Daarin schrijf ik vijf bladzijden vol om te komen tot een gedicht van tien regels. En wat doorstreept is, was niet fout, maar nodig. Zonder de eerste ideeën geen eindresultaat. Het voordeel van een notitieboek is dat je het voor je ziet, je zogezegde fouten letterlijk in handen hebt. Dit is het, zeg je, en er is niks mis mee.

Leve de notitieboekjes!

En avant.

(ook een mooie verzameling schriftjes ontdekt bij Het Geluk Van De Schrijver)

DSC_0265

Advertenties

5 gedachtes over “Een Goede Plek Voor Slechte Ideeën

  1. Een ‘slecht idee’ kan later nog van pas komen. Als ik mijn ‘werkschriften’ doorblader, vind ik soms aanzetten die toen niet werkten, maar nu wel. Of die ik een nieuwe richting kan geven. Maar nog straffer: soms vind ik stukken tekst waarvan ik me niet meer herinner dat ik ze geschreven heb. En af en toe zit daar een leuke verrassing tussen. Daarom blijven al die volgeschreven schriftjes hier maar rondslingeren…

  2. David Vermeire

    Wat een mooie post Kathleen! Je hebt het perfectionisme perfect in beeld gebracht. Ik herken er veel in. Knap ook hoe jij ermee omgaat via de notitieboekjes en dat het je blijkbaar meer controle geeft en je resultaten geeft die goed voor je zijn. Doe zo verder!

    1. Dankjewel David 🙂 Ik ben blij te horen dat je het goed verwoord vindt, want jij hebt zelf zoveel ervaring met teksten dat je vast al veel gevoel hebt voor wat werkt en wat niet. Misschien kunnen we wel eens een keertje samenwerken!

  3. Tina

    Hihi, wat leuk om het notitieboekje uit India bovenaan op de stapel te zien liggen 🙂
    Maar nog leuker is dat je het gebruikt! Altijd een goed cadeau voor Kathleen, zo’n notitieboekje. Dat je er nu pas zelf achter komt hoeveel je daarvan houdt 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s