De Rechten van de Lezer

Ach, hoe ging dat vroeger op school?

Je kreeg een lijst met boeken en die boeken moest je lezen.

Als je een vooruitstrevende leraar had, kreeg je een lijst waaruit je een aantal boeken mocht kiezen, en als je een zeer vooruitstrevende leraar had, mocht je aan het einde van het schooljaar misschien zelf een boek voorstellen.

Hoe het er tegenwoordig aantoe gaat, weet ik niet precies. Maar ik herinner me een vervanging tijdens mijn luttele jaren als lerares Nederlands in Vlaanderen, zo´n 10 jaar geleden, waar alle leerlingen dezelfde historische jeugdroman moesten lezen die ik zelf oersaai vond. Ik moest me er werkelijk doorheen slepen, en vroeg me af hoe een dergelijk boek die jonge mensen tot enthousiaste lezers moest omtoveren.

Over de Rechten van de Lezer hebben we het op school nooit gehad. En misschien hadden die ervoor kunnen zorgen dat sommigen het lezen niet voortijdig zouden opgeven.

Dit zijn ze, de Rechten van de Lezer:

  1. Het recht niet te lezen.
  2. Het recht bladzijden over te slaan.
  3. Het recht een boek niet uit te lezen.
  4. Het recht te herlezen.
  5. Het recht eender wat te lezen.
  6. Het recht eender waar te lezen.
  7. Het recht op escapisme.
  8. Het recht te grasduinen.
  9. Het recht luidop te lezen.
  10. Het recht je smaak niet te moeten verantwoorden.

(Heb ik niet zelf uitgevonden hoor; ben ik aangeraakt via mijn number one inspiratiebron Austin Kleon.)

 

 

 

Advertenties

13 gedachtes over “De Rechten van de Lezer

    1. Ai, jammer he… Ik begrijp dat het nuttig kan zijn iedereen hetzelfde boek te laten lezen om er later samen over te kunnen praten. Maar ik vind dat leerlingen toch wat meer inzeg mogen hebben in wat ze lezen. Zelf een boek kiezen en daar dan in de klas over praten. Zo kunnen ze elkaar inspiratie geven, dat lijkt me veel effectiever.

      1. damngoodsoffie

        Mijn moeder ging er prat op dat ze nooit een boek niet uitlas. Ik vind het leven te kort om slechte boeken uit te lezen.

  1. Amai, dan had ik blijkbaar zonder het zelf te beseffen heel vooruitstrevende leraars in het middelbaar. Wij moesten minstens x boeken lezen (weet het juiste aantal niet meer, maar het was iets als 1 boek per maand ofzo), maar welke dat waren, dat maakte niet uit. Als we maar lazen…
    Ik herinner mij amper één verplicht boek (Kroniek van een aangekondigde dood van Marquez) in het laatste jaar. Dat is natuurlijk vooral super, maar achteraf bekeken vind ik het wel een beetje jammer dat we geen leeslijst met suggesties of zelfs een paar verplichte boeken kregen, want daardoor heeft het toch wel vrij lang geduurd vooraleer ik andere genres (bijvoorbeeld “de grote klassiekers”) ontdekte. Ach ja, wat klaag ik eigenlijk… Ik haal die “schade” nu vrijwillig in en dat is misschien nog wel het best van al 🙂
    Die rechten van de lezer ga ik alleszins opslaan; mooi lijstje en zo juist!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s