Guide to the Spanish: Education

Nu we toch over kinderen bezig zijn: hier een woordje over het Spaans onderwijs.

De kleuterschool beginnen ze in september van het kalenderjaar dat het kind drie wordt (mijn dochter is van april, dus ze begon de kleuterschool toen ze al 3,5 was). Als je je kind eerder naar de opvang wil sturen, moet je dat zelf betalen.

Wat ze op de kleuterschool leren, hangt af van school tot school en van leerkracht tot leerkracht. Hier leren ze al van in het begin lezen en schrijven. Ik ben daar persoonlijk geen voorstander van, ik zie kleuters liever de hele tijd spelen, maar het is niet anders. Het idee achter dit Matilda-plan is dat ze dan beter voorbereid naar het eerste leerjaar gaan, want daar wordt er naar het schijnt stevig op de gaspedaal geduwd. Mijn mening is dan dat ze beter wat minder druk zetten in het lager onderwijs, zodat ze het op de kleuterschool ook kalmer aan kunnen doen, maar zo werkt het dus niet.

Gelukkig wordt dat lezen en schrijven wel erg speels aangeleerd: de letters worden gelinkt aan de namen van de klasgenootjes, en ze leren dus eerst elkaars namen schrijven. Nummers worden ook aan hun vriendjes gelinkt. Ik moet zeggen dat het wel impressionant was een vierjarige aan tafel te hebben die zo eventjes een ganse lijst neerschreef van 26 kinderen met elk hun eigen nummer en naam erachter. (De klasgroepen blijven drie jaar lang dezelfde, dus die kinderen kennen elkaar door en door.) Dat de letters aan namen gelinkt worden, blijkt ook erg handig bij het aanleren van moeilijke letters. Mijn dochter heeft geen probleem met de “stille H”, want dat is de H van Judith. En dat de C op twee manieren kan uitgesproken worden (als K en als S), is ook geen probleem: er is de C van Carlos en de C van Cesc.

Dan volgen er zes jaar basisonderwijs. Onder de moeders van de kleuters doet hier het spookverhaal de ronde dat er dit jaar VIJFTIEN boeken aangekocht moesten worden voor het eerste leerjaar, en dat er al meteen met kleine letters geschreven wordt. Bovendien geven sommige juffen zoveel huiswerk dat de kinderen na schooltijd niet meer in het park geraken om te spelen. Maar soit, we zullen zien.

Na het basisonderwijs volgen er vier jaar ESO (Educación Secundaria Obligatoria). Het heeft even geduurd voor ik het doorhad, maar in het secundair worden er hier geen niveauverschillen gehanteerd. De groepen zijn dezelfde als in de lagere school. Daar kwam ik achter toen ik hoorde over leerlingen die alleen maar 10´en op hun rapport hadden. “In het secundair onderwijs? Dat kan niet,” zei ik. Want in België bestaat zoiets inderdaad niet. Als je daar 100 procent haalt op je rapport, dan zit je in een te lage richting, en in de “hoge” richtingen zorgen ze er wel voor dat je niet aan 100 procent geraakt. Maar hier kan dat dus wel, want er zijn tot en met het vierde middelbaar geen “hoge” en “lage” richtingen.

Na 4 jaar ESO wordt er wel een keuze gemaakt. Dan kan je naar het Beroepsonderwijs (Formación Profesional) of 2 jaar Bachillerato doen, een voorbereiding op het hoger onderwijs. En daar gaat pas echt goed de zweep erover, want de punten van je eindexamen na twee jaar bachillerato (de Selectividad genaamd) bepalen je verdere onderwijsloopbaan. Voor elke richting aan de universiteit is er namelijk een minimumscore vastgesteld, en als je die niet haalt, kan je die richting niet studeren. Bovendien is er ook maar een beperkt aantal plaatsen, en wie de hoogste scores haalt op de selectividad mag eerst kiezen (en ook eerst de uurroosters kiezen). Het is hier dus heel normaal dat je niet je eerste keuze gaat studeren, maar bijvoorbeeld de opleiding doet die je als derde keuze had aangevinkt. Je kan natuurlijk wel altijd aan een privé-universiteit gaan studeren, maar daar moeten je ouders het wel mee eens zijn, want dat is een pak duurder.

 

 

 

Advertenties

24 gedachtes over “Guide to the Spanish: Education

  1. Ongelooflijk hoe verschillend het onderwijs binnen de Europese landen is. Wat het beste is, weet ik niet, maar het Fins model blijkt wel het meest vooruitstrevend en goed te zijn. Het onderwijs is in België en Nederland enorm op de klungeltoer. Al jaren. Het komt het kind, de leraar en het latere bedrijfsleven niet ten goede. Het gezond verstand is een beetje zoek.
    Tegenwoordig heeft iedere school een grotere sporthal dan een bibliotheek. Beweging is belangrijk. Maar een school is er toch op de eerste plaats voor de kennisoverdracht. Of dat nu al zo vroeg moet zoals bij jouw dochter is zeer de vraag… We zijn het spoor bijster…

    1. Ik vond die laatste post van Anna Berg in dat opzicht wel heel interessant. Er zijn genoeg goede voorbeelden van onderwijssystemen die echt goed werken waar we ons op kunnen oriënteren, maar onderwijs is een heel log gevaarte, een moeilijk schip om te wenden.

  2. Ik geef toe dat het onderwijs in België niet meer is wat het ooit is geweest. Maar tevens besef ik dat het al bij al zo slecht nog niet is in vergelijking met de situatie bij jullie.
    En toch. Jongeren van hier kunnen nauwelijks nog een perfecte Nederlandse zin schrijven. Over dt-fouten nog niet gesproken. Bovendien ben je meteen ook een taalnazi als je daar om maalt. Ik zou nog voorbeelden kunnen aanhalen, doch hier laat ik het bij. Om jouw en mijn avond niet te vergallen, zeg maar.

    1. Ik verschiet er hier wel van hoeveel parate kennis ze verwerven in het middelbaar: alle rivieren van Europa kennen ze enzo. Ik kwam een aantal jaren geleden een jonge politieagent tegen, en die zei: “Zo, dus jij komt uit België? Onafhankelijkheid in 1830!” Dat was zeer impressionant.

      En ik deel je frustratie omtrent spelling. Dat is allemaal aan het wegvallen omdat we nog amper met de hand schrijven, denk ik. Smsjes en automatische spellingcontrole zijn nefast voor de motivatie om correct te leren spellen. Je hebt eer goede leerkrachten nodig om dat recht te kunnen trekken. Maar zolang het vak van leraar (en zeker leraar lager onderwijs) niet echt gewaardeerd wordt, zie ik daar weinig verandering in komen.

  3. Het Belgisch onderwijs is helemaal niet zo slecht volgens mij. Ik ben zelfs niet zeker dat het waterval model an sich slecht is. Wat wel een probleem is vandaag de dag is de inspraak van ouders die veel te ver gaat zodat het onmogelijk wordt om kinderen een onvoldoende te geven.

    En ik ben blij dat de school vroeger al een veel grotere sporthal dan bibliotheek hadden, Sport dient een wezenlijk deel uit te maken van de opleiding. Wij hadden 30 jaar geleden al 2 u sport per week op school. En dat was in een school die in de regio gekend stond als één van de beste middelbare scholen (uit mijn jaar zouden 17 mensen het ingangsexamen voor ingenieur doen, en 16 met vlag en wimpel slagen.

    1. Je hebt gelijk hoor, het is bijlange zo slecht niet in België 🙂

      Maar ik ben wel heel erg tegen het waterval systeem, omdat het een complete onderwaardering van het beroepsonderwijs inhoudt. Terwijl een goede vakman/vrouw even waardevol is als een goede ingenieur of arts. En het heeft ook als negatief effect dat het voor veel kinderen uit het technisch en beroeps moeilijk is om hun zelfwaardering op peil te houden, terwijl kinderen uit het ASO vaak onzichtbaar gebukt gaan onder de hoge eisen en de angst “af te zakken”. Ik denk dat wat het me meest stoort aan het systeem de achterliggende mentaliteit is dat er “hogere” en “lagere” richtingen bestaan, wat impliceert dat er “hogere” en “lagere” klassen van mensen zijn. Terwijl iedereen in feite gelijkwaardig is en zijn eigen zwaktes en talenten heeft. Dat lijikt mij toch een veel gezondere filosofie.

      En ach, had elke school maar een grote sporthal én een grote bibliotheek 😉

      1. Men vergeet soms de studenten die wel erg begaafd zijn, en geen enkele intellectuele uitdaging of prikkel krijgen gedurende de eerste 12 jaar van hun studies in een ander systeem. De fout ligt gewoon bij de perceptie, beroeps en technisch is niet minder dan secundair, ’t is anders

      2. Oh, ik wou maar dat alle ouders dat zo zagen…
        En het is waar dat hoogbegaafde leerlingen het ook niet makkelijk hebben. Bovendien worden ze vaak niet als hoogbegaafd herkend net omdat ze geen hoge cijfers halen. Het is een zeer heikel thema, onderwijs. Maar wel geweldig interessant.

  4. Ik volg Menck een beetje. Als ik veel jonge collega’s bezig zie, kunnen die het zeer goed uitleggen, maar kunnen die amper een rechte zin schrijven.
    Het Spaanse systeem lijkt me niet ideaal, maar welk systeem is dit wel?
    Ik denk dat ouders hier het grote verschil kunnen maken. Je dochter zal sowieso meeruiken van jullie interesses, en over 15 jaar misschien zelf kattebelletjes produceren…

  5. Ik vind het eigenlijk wel een goed idee dat ook in de kleuterschool al wordt gestart met het aanleren van bepaalde zaken. Maar er is toch ook nog ruimte om te spelen? of helemaal niet? kinderen moeten toch ook nog kind kunnen zijn….

    1. Dat vind ik ook, het is een heel goeie methode. Het is alleen jammer dat ze er zo vroeg mee beginnen, want niet alle kindjes zijn mee, of hebben al voldoende motoriek om echt te schrijven. Maar de methode op zich is echt de max.

  6. Ik krijg dankzij deze blogs echt een ander, gemengd beeld van de Spaanse maatschappij. Ik snap het niet helemaal, moet ik zeggen. Want vergeef me, hé, maar is het cliché-beeld van de Spanjaard niet iets als ‘manana, manana’? Op het gemak, het ervan nemen in het leven enz. Langs de ene kant denk ik dat hier terug te lezen, zoals wanneer je schrijft over Spanjaarden die zich totaal kunnen verliezen in een passie, maar het ook moeiteloos loslaten als het hen niet meer interesseert. Of die keer dat je ergens als comment schreef dat je man zei dat je Italianen en Spanjaarden uit elkaar kan halen doordat de eerste groep elegant gekleed is en de tweede zich rot amuseert.

    Maar langs de andere kant lees ik ook blogs over een veeleisend en niet zo egalitair schoolsysteem. En hier (of elders? Weet ik niet goed meer) las ik ook hoe lang de werkdagen in Spanje duren. Wat me dan eer doet afvragen trouwens: hoe gaat dat dat dan, opvangsgewijs? Werken de twee ouders, of moet er een thuisblijven en de kinderen ophalen van school? Of is er (naschoolse) opvang? Hoe duur of net betaalbaar is die, en zijn er plaatsen genoeg? En wat tijdens de vakanties?

    Dus ik merk dat ik die twee kanten niet helemaal met elkaar kan verzoenen: een plezant leven is heel belangrijk, maar er is ook een hoge werkdruk, en die begint eigenlijk in de lagere school, of zelfs kleuterschool. En dan is er nog het mysterie dat Spanje, voor zover ik weet (te lui om statistieken erbij te nemen) absoluut niet zo hoog scoort in onderwijs, zeker niet – dacht ik – aan de gemiddelde universiteit. Hoe valt dat dan te rijmen?

    En uit nieuwsgierigheid: hoe sta je als moeder tegenover al dat huiswerk? Ik lees dat je er geen echte voorstander van bent, maar het staat toch vast dat jullie dochter gewoon in Spanje naar school zal gaan, toch? Heb je er een ‘plan van aanpak’ voor?

  7. Je hebt dat goed opgemerkt, het is inderdaad zeer contradictorisch. Want de werkomstandigheden zijn hier ook heel anders, en die stroken inderdaad niet met die zogenaamde mañana-cultuur. Daar zal ik volgende week iets over schrijven, dat sluit hier eigenlijk mooi bij aan.

    Wat mijn eigen dochter betreft: ik vind dat inderdaad moeilijk. Maar we wonen nu eenmaal hier, dus veel keuze hebben we niet. er zijn eigenlijk drie mogelijkheden. A, haar in het publiek onderwijs houden, B haar naar een privéschool met een gans andere onderwijsfilosofie brengen (maar dat betekent 1. dat we haar veel vroeger uit bed zouden moeten halen om elke dag helemaal naar Valencia te rijden, 2. dat we elke maand een geweldige som (ik heb gehoord tussen de 500 en de 700 euro per maand) aan onderwijs zouden moeten uitgeven, wat we niet kunnen, en 3. dat ze niet meer bij haar vriendinnetjes uit het dorp in de klas zou zitten, wat we toch wel jammer zouden vinden).
    Optie C is dan misschien nog de beste: er is een school een paar dorpen verderop die half privé, half staatsgesponsord is, dus dat zou misschien nog wel doenbaar zijn. Daar ben ik nu informatie over aan het vergaren, en als ze hier in het publiek onderwijs echt niet zou aarden, zouden we die school kunnen proberen. En daar gaan ook wel wat kinderen uit ons dorp naartoe, vermoed ik.

    Hoe dan ook denk ik dat je veel kan opvangen als ouder. Er zijn immers ouders die moord en brand roepen als hun kind 8/10 haalt, en er zijn er die hun schouders ophalen bij een 4/10. Er je hebt ook in de hand of je je kind naar naschoolse activiteiten brengt of niet natuurlijk.

    We gaan het dus tegemoet met uitgestoken antennes, om bij te sturen waar we kunnen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s