Bezoek mij in drie minuten

Nu hebben die van het toeritisch bureau van Valencia toch zo ne schone video gemaakt…

Normaal gezien wordt deze stad altijd gepromoot met dat beeld van de Ciutat de les Arts i les Sciències, maar daarstraks liet mijn schoonbroer me een nieuwe video zien, waar die bouwwerken niet eens in voorkomen.

Wat zie je dan wel in de video? Al de rest. Het echte València. Maar op zo´n terloopse, bescheiden manier dat je het amper merkt, en vooral meegenomen wordt in de sfeer, de kleuren, de geluiden. Zoals je in de 20e seconde die zompige grond ziet, of in 1:03 onze typische banda (de lokale fanfare).

Maar het mooiste is natuurlijk dat ze tonen hoe een plek je kan veranderen -ten goede. Misschien daarom dat ik een traantje liet toen ik deze video voor het eerst zag. Omdat dat ook met mij gebeurd is.

Ofwel was het gewoon omdat het eigenlijk een supermelige video is.

Maar oordeelt u vooral zelf:

 

PS: ´t estime is Valenciaans voor ik hou van jou. Wat een leerrijke blog is dit toch aan het worden.

 

 

 

Advertenties

20 gedachtes over “Bezoek mij in drie minuten

  1. Ik zag ergens een link naar dit filmpje :), en heb het vol bewondering uitgekeken.
    Een plek kàn je effectief veranderen, maar niet als je die enkel leert kennen als toerist. Je moet effectief deel kunnen uitmaken van het (echte) leven van de mensen die er wonen, werken, plezier en verdriet meemaken.
    Maar dat doe jij dus, jij kunt er dik van meespreken.

    1. Da´s waar, en dat is inderdada niet gemakkelijk als je maar een week of zo daar verblijft. Maar Spanjaarden zijn over het algemeen wel erg open (en velen onder hen willen graag hun Engels oefenen), dus ik denk dat het wel iets makkelijker is om hier contacten te leggen. Het café is altijd een goeie startplaats 😉

  2. Mooie impressie. Misschien moet ik Spanje een tweede kans geven. 28 jaar geleden hadden mijn ouders ons uitgenodigd in Calpe en dat was zo tegengevallen dat we nooit meer naar Spanje zijn teruggekeerd…

    1. Met mijn familie ben ik als kind vaak in Spanje geweest, en met mijn Belgische ex ging ik elke zomer naar Montemar, tussen Benalmádena en Torremolinos, omdat zijn familie daar een appartementje had. Het was nooit echt mijn eigen keuze geweest, en ik moest eigenlijk niet veel van dit land hebben. Dus het eerste wat ik tegen mijn Spaans lief zei., was: “Één ding moet ge goed weten. Ik verhuis NOOIT naar Spanje.” Maar toen ging ik hem bezoeken in Valencia… And the rest, as they say, is history 🙂

      Wanneer ge klaar zijt voor die tweede kans, zijt ge hier altijd welkom!

    1. ´t Is inderdaad interessant, want het is een best wel grote stad (3e grootste van Spanje, 800.000 inwoners), die tamelijk abrupt overgaat in de boerenbuiten. Sommige dorpjes zijn letterlijk opgeslokt door de stad. Daar moet ik misschien maar eens een foto-reportage over maken…

  3. myriam dings

    Albufera?! 🙂
    Inderdaad, mooie boodschap, op alle vlakken.
    Fijn dat we zo beseffen dat je op een “warme” plek bent aanbeland –
    al mocht het er misschien een ietsepietsje stiller zijn 😉

  4. Ben net een dag en een nacht in Figueras geweest, in een heerlijk oubollig hotel. In de winter zijn de kamers aan minder dan de helft van de zomerprijs. Volgende keer wordt het Valencia! Ik heb trouwens ook de andere filmpjes -waar je meer van de stad ziet – bekeken op youtube.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s