Het Plan

Dit is volgens mij een voorwaarde om goed werk te leveren:

  1. er moet vraag zijn naar dat werk (een behoefte)
  2. de persoon die het werk verricht moet er de aangewezen persoon voor zijn

Nu, waar de mensen hier rondom mij zich kennelijk zeer veel zorgen om maken, is hoe ze ervoor kunnen zorgen dat hun kinderen Engels zullen leren. Ziedaar: de behoefte.

Een beheersing van het Engels wordt hier de laatste jaren namelijk als een soort Heilige Graal gezien. Ze hebben dat dan een beetje op zijn Spaans opgelost, namelijk alle leraren verplichten binnen de 4 jaar aan een B2 niveau te geraken, en alle scholen twee,- of drietalig te maken (Spaans-Engels of Spaans-Valenciaans-Engels).

Daarbij werd voor het gemak over het hoofd gezien dat je om een taal te onderwijzen echt wel zeer goed die taal moet beheersen, en dat je zoiets niet op 4 jaar in het avondonderwijs leert. Bijgevolg is het niveau van de meeste leraren Engels hier lichtelijk dramatisch te noemen, en leren vooral de kinderen van rijke ouders goed Engels, want die sturen hun kroost naar dure Engelstalige privéscholen.

De andere ouders zitten met de handen in het haar, want ze kunnen hun kinders niet helpen, omdat hun eigen kennis van het Engels zeer beperkt tot abominabel is. Frustratie alom.

Vele kinderen worden na school dan maar naar taalacademies gestuurd, zoals die waar ik les heb gegeven. Daar komen die kinderen dan doodmoe na een lange schooldag aanstrompelen, en moeten ze weer aan bankjes gaan zitten. En daar gaat het dan weer van one-two-three, en green-yellow-orange.

Mijn eigen dochter gaat natuurlijk niet naar de Engelse les. En geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt haar zelf Engels te onderwijzen. Maar toen er onlangs vrienden uit Wales op bezoek waren met hun vierjarige zoontje, hoorde ik mijn dochter en haar speelkameraadje vlot in het Engels converseren, en toen zij en ik een paar maanden geleden naar huis wandelden, wees ze de velden in en zei: “I know a shortcut.” (Ze was toen vijf.)

Op haar rapport van school staat echter dat ze nog geen Engels spreekt. En toen ik haar werkjes van de les Engels doorbladerde, ging mijn haar rechtop staan. De dagen van de week leren schrijven enzo. WEDNESDAY. In de laatste kleuterklas. I kid you not.

Bovendien is haar uitspraak beter dan die van de juf. (“Mama, de juf zegt KRIISMAS, maar het is Christmas he.”)

Om maar te zeggen dat ze hier van language acquisition geen kaas gegeten hebben.

Mijn dochter is nu zes en perfect viertalig. Ze spreekt en begrijpt Nederlands, Engels, Spaans en Valenciaans. Dat is niet van een leien dakje gegaan. Ik geef haar geen “les”, maar ik steek er wel werk in. Op mijn manier.

Wanneer ik in het park ofzo om raad gevraagd word en een beetje mijn theorieën uit de doeken begin te doen, dan wordt daar altijd zeer enthousiast op gereageerd. Onlangs zei iemand:  je zou dat eens moeten opschrijven. Dus ja, dat gaan we dan maar eens doen.

De bedoeling is dus een tamelijk kort en vlot leesbaar handboekje te schrijven met als titel iets in de aard van “Hoe help ik mijn kind Engels te leren als ik zelf geen Engels kan”, zoiets. Dat moet dus wel in het Spaans geschreven worden, maar dat zou wel moeten lukken. Er zijn hier trouwens voldoende mensen bereid het na te lezen.

En dan gaan we daarmee een paar uitgevers langs, en dan duimen we dat er iets van komt.

Dat is dus het Plan…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

22 gedachtes over “Het Plan

  1. Interessant. Ik geloof ook wel erg in natuurlijke manieren om een taal te leren. Heel wat mensen leren Engels of Frans door naar muziek te luisteren. Ga je vooral uit je eigen ervaring putten of ga je je ook verdiepen in al beschreven natuurlijke methodes?

    1. Muziek zit alvast mee in mijn plan, en motivatie enzo ook. Wat ik nog niet juist weet is of ik eerst een hoop research ga doen of niet… Want op die manier geraakt waarschijnlijk zeker niet af, en het is ook niet de bedoeling er een wetenschappelijk werk van te maken, maar vooral iets heel praktisch. Vooral gebaseerd op ervaring, maar ook op wat ik als leerkracht geleerd heb natuurlijk. En ik heb ook wel een basis psychologie. Maar als je een paar titels weet die interessant kunnen zijn: laat maar komen!

    1. Mja, ik lag het van de nacht te overdenken (zie: turbulente Campaigner, haha) en toen bedacht ik me dat het misschien wel wat stoeferig overkomt, maar het staat er vooral “to prove my point”…

      Het is wel heel cool natuurlijk, maar de prijs die ze ervoor betaalt is dat ze de helft van haar familie amper ziet… Elk voordeel heb z´n nadeel…

      1. Dat is mooi gezegd 🙂
        Ik merk ook wel dat ze veel aanleg heeft voor talen, ze heeft onlangs zelfs een kortverhaal geschreven! En nu twijfel ik eraan of ik dat hier op de blog zou posten of niet, want dat zou natuurlijk wél alleen maar om te stoefen zijn 😉

  2. Goed plan, zeker als het zelf spreken van Engels geen nodige voorwaarde is. Van de Spaanse/Italiaanse/portugese gezinnen die we in Dublin leerden kennen spraken de kinderen meestal vloeiender Engels dan de ouders. Het lijkt ook makkelijker om het op jonge leeftijd echt accentloos te leren.

    1. Dat is zeker zo! Ik heb eens ergens gelezen dat je de talen die je voor je 10e levensjaar frequent hoort, later zonder accent zal kunnen spreken.
      En dat kan wel kloppen. Ik heb een mooie Duitse uitspraak, hoewel ik vrijwel geen Duits kan (kennis woordenschat en grammatica, bedoel ik), en dat ligt er misschien aan dat mjin ouders een Duitstalige vreind hadden die vaak op bezoek kwam.
      Terwijl mijn Spaans wel op een goed niveau is, maar ik blijf voor altijd dat buitenlands accent hebben.

  3. Kath, je schrijft zoveel interessante dingen de laatste tijd. Ik lees echt met veel plezier mee. Ik heb me zelf laten vangen aan de klassieke valkuil: uit perfectionisme alleen een toffe, interessante, slimme, constructieve reactie te laten, heb ik nog helemaal niets gezegd. Op deze zondag komt ie echter gewoon en bescheiden:
    * ik volg je tot-taal vertrokken te zijn van de taalschool. Heb een soortgelijke ervaring met beperkt werk en heb er zelf bakken onzekerheid en stress en een te vol hoofd van aan overgehouden.

    * je idee over ‘hoe leer ik mijn kind als eentalige moedertaalspreker (bestaat niet, maar je volgt me wel) een andere taal aan’ is zo cool. Sowieso dat er interesse voor is. Ikzelf wel al iig. Ook in wetenschappelijke literatuur. De dingen die ik er zelf over las waren dat je je kind een andere taal kan aanleren mits consequentie (de gulden regel van overal als het over talen + kinderen gaat) dus bvb Engels én Nederlands, oké, maar Engels altijd op een vast moment, bvb 1 uur na het eten of ‘de boekjes voor het slapengaan’. Zou het graag eens proberen met mijn eigen kind, dus alle literatuur en boeken zijn welkom.
    Was onlangs bij een Roemeens-Engelstalig gezin en daar spraken ze de 2 talen echt door elkaar. Zo anders dan hier in brussel waar een hele generatie twee- of meertalig wordt maar de ouders typisch gesproken geen of weinig Nederlands spreken zelf. Dus de taal echt een schooltaal blijft. Wat een verschil qua openheid, betrokkenheid en gewoon fun met dat Roemeens-Engelstalige gezin. En ik ben er zeker van dat véél mensen graag zouden uitbreken uit de monocultuur die zo standaard is en logisch lijkt, maar niet weten hoe. Schrijven dus, dat boekje!! Ik ben zo vrij me aan te melden als proeflezer of klankbord indien je ideeën etc wil bespreken 🙂

    1. Dankjewel, lieve Atlas!

      Ik ben er nu vooral veel over aan het nadenken, want ik weet niet of ik me nu eerst volledig in de literatuur moet ingraven, of vooral mijn ervaring ga aanspreken. Ik weet eigenlijk niet of het nodig is eerst alles wat erover geschreven is te lezen, want het is niet mijn bedoeling anderen te herhalen, en vooral: dan blijf ik waarschijnlijk bezig met lezen en komt er uiteindelijk niks van het schrijven…

      Alleszins is een van de dingen die ik wil overbrengen het idee dat je je kind ook kan helpen een andere taal aan te leren door niet rechtstreeks die taal zelf aan te leren (want als je die niet goed beheerst, hou je daar maar beter je handen af), maar wel de vaardigheden voor taalontwikkeling (zoals doorzettingsvermogen, aandacht, creatief denken, etc.) te stimuleren. End ara ehb ik dan wel tamelijk concrete ideeën voor die op taalverwerving gericht zijn.

      Ook het werken aan de kennis van de eigen moedertaal helpt om een andere taal te leren. Dat is vaak het probleem in migrantengezinnen, namelijk dat de kinderen ook hun eigen moedertaal niet goed beheersen, en daardoor extra achterstand hebben bij het aanleren van de schooltaal.

      Een andere grote voorwaarde is Exposure to native speakers (wat dan vooral via muziek en tv gebeurt), en dat zo snel mogelijk. Grammatica is ook nodig maar komt pas later aan de orde, als die basis er al is. Hier in Spanje doen ze dat dus omgekeerd, en dat verknoeit echt de motivatie van die kinderen die dan niet mee zijn. (Motivatie wordt ook een hoofdstuk.)

      Eigenlijk heb ik wel ideeën genoeg, ik hoop alleen maar dat ik ze op papier krijg…
      Ik ben zeer dankbaar voor je voorstel om het na te lezen!
      Voorlopig ben ik in het Spaans beginnen schrijven, maar ik ben er nog niet zeker van of dat wel de beste manier is. Misschien schrijf ik het toch eerst in het Engels of het Nederlands en vertaal het daarna naar het Spaans. Da´s ook nog wat zoeken.

      Ik weet alleszins dat ik jullie heel hard nodig heb om over mijn schouder mee te kijken, want anders blijft het een idee -ik ken mezelf :p

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s