Over Moedeloosheid, Andere Mensen en het Kaartspel

In December vieren we elk jaar de verjaardag van een vriendin. De voorbije jaren waren we steeds ´s middags iets gaan eten in een Indisch restaurant in Valencia, en nadien blijven hangen tot een uur of zeven in de namiddag. Dit jaar zei ze dat we ´s avonds zouden afspreken, omdat enkele mensen aangegeven hadden dat het leuk zou zijn nadien in het nachtleven te duiken.

“We hebben afgesproken in het restaurant om 21.30u,” zei ze.

En ik dacht: “Sh*t.”

Want ik zat eindelijk in een gezond slaapritme, en ik wist dat een dergelijke deviatie, ook al was het maar voor één nacht, me weer volledig uit balans zou brengen. En dat was wat er gebeurde.

Dat feestje was verleden zaterdagavond. Om één uur ´s nachts verlieten we het restaurant, en terwijl de anderen een bar opzochten, ging ik naar huis. Tegen twee uur lag ik in bed, iets voor drie uur viel ik in slaap.

Vandaag is het dinsdag en ik heb nog steeds watten in mijn hoofd, want hoewel ik gisteren redelijk op tijd naar bed ben gegaan, duurde het tot twee uur ´s nachts voor ik de slaap kon vatten. Dat had voor een deel ook wel te maken met het feit dat dochterlief ziek was geweest, gisteren een koortsige siesta had gedaan, en dan tegen de avond zo opgekikkerd was dat ze om 23u nog niet sliep. Waardoor ik dus tot laat in de avond kleuterjuf/verpleegster had moeten spelen en ´s avonds opgedraaid naar bed was gegaan.

En op zo´n momenten komt dan vaak de moedeloosheid opzetten. Want dan denk ik: “Hoe doen Andere Mensen dat?” Of nog zieliger: “Hoe komt het dat Andere Mensen dat kunnen en ik niet?” Hoe komt het dat andere mensen op zaterdag zorgeloos op restaurant kunnen gaan, voor twee/drie/vier/vijf kinderen tegelijk kunnen zorgen, en op maandag naar hun werk kunnen? Want al bij al nog chance dat ik sinds juli de arbeidsmarkt achter me heb gelaten. Had ik me gisteren naar een paar klassen moeten slepen, dan was ik vandaag met een migraine begonnen, of had ik me alleszins op zeer onaangename wijze door de week moeten slepen. Been there, done that, way too often.

Maar ik heb onderhand geleerd dat het geen zin heeft dat soort vragen te stellen. Dat we in het leven allemaal tamelijk at random met een stel kaarten bedeeld zijn, en dat het de bedoeling is het spel zo goed mogelijk door te komen met de kaarten die je in de hand hebt. En dat we al blij mogen zijn met de kaarten die we gekregen hebben. En inderdaad, soms moet ik pro´s en contra´s afwegen die voor een ander van geen belang zijn. Maar ik vermoed dat dat uiteindelijk voor iedereen geldt, al zien we dat bij anderen niet altijd gebeuren –misschien omdat we niet graag in onze kaarten laten kijken.

 

 

 

23 gedachtes over “Over Moedeloosheid, Andere Mensen en het Kaartspel

  1. Ik kan het ook niet, heb het ook nooit goed gekund…in tegenstelling tot Mr B, die heeft daar nooit last van.
    Maar af en toe is het wel eens fijn om naar een feestje te gaan. Die “watten” neem ik er af en toe bij.
    Mooie, warme dagen gewenst :).

  2. Met mijn tinnitus fluiten mijn oren verschrikkelijk als we uitgaan. Helaas voor mijn schat doen we dat dan ook niet echt veel. Toen onze kinderen nog klein waren deden we dit regelmatiger, vaak ten koste van ons huishouden en onze slaap…. Je bent dus zeker geen uitzondering!

    1. Lijkt me ook absoluut niet gemakkelijk om mee te leven, die tinnitus :/
      En misschien heb ik inderdaad teveel de indruk dat andere mensen meer uitgaan, terwijl iedereen gewoon ´sa vonds voor de tv zit 😉

  3. NU zit ik hier met mijn spel kaarten in de hand voor me uit te turen. Zou het zo zijn dat net als bij kaarten voor iedere hoge kaart iemand als het ware een lage kaart krijgt ? Dan is het maar te hopen dat het kaartspel wiezen is en net manillen.

  4. Troost je Kathleen, ik kan er ook niet (meer) tegen… niet tegen lang uitgaan, niet tegen laat eten, niet tegen alcohol, niet tegen koffie met cafeïne, niet tegen avondlijk lawaai, sorry maar ik ben dus redelijk saai. Maar saai ben ik dan weer op mijn best. Het kan me al lang niet meer schelen.
    Neem jezelf zoals je bent. Ik vind je dik in orde.👍

  5. Allemaal mensen die je herkennen. Ik niet :). Maar ik heb weer andere dingen (bijvoorbeeld dat ik zelf helemaal onrustig word als de wasmachine centrifugeert). Wat ik maar wil zeggen: wat knap dat je jezelf al zo goed kent en dat je ervoor kunt kiezen er wel of geen rekening mee te houden! 🙂

  6. Hanne

    Waarom zo vergelijken/afwegen met situaties van anderen…? Terwijl je niet eens weet hoe dat bij de anderen precies er aan toe gaat, toch ? Focus op je eigen beperkingen maar vooral op je sterktes, ipv vergelijken met anderen. Als je die grenzen kan aanhouden, sta je volgens mij veel sterker in je schoenen en kan je meer aan/hebben.

    1. Ik weet het, dat zeg ik ook altijd tegen anderen 🙂 En over het algemeen lukt me dat wel (hoewel ik denk dat het zo menselijk is dat het vrijwel onvermijdelijk is), maar soms komt het toch weer even aan, als een slag die je niet ziet komen. En ik ben ook wel heel gelukkig nu hoor. Ik heb trouwens ook wel die klik gemaakt, vandaar ook die laatste alinea. Maar ik denk dat ik vooral wou aangeven dat geluk geen kwestie is van een continu tevreden zijn met je situatie, maar eerder een onderkennen van je gevoelens en gedachten, en ze dan vanuit een positiever/realistischer perspectief bekijken. Dat we het allemaal moeten doen met wat we gegeven hebben, en dat dat echt ook wel kan.

      1. Hanne

        Ik speel advocaat van de duivel 😉: het is niet omdat veel mensen zo zijn, dat het menselijk genoemd mag worden. Mensen slagen er niet meer in zich los te koppelen van anderen, en de (sociale) maatschappij werkt net dat alleen maar in de hand (“connected zijn). We blijven vergelijken en zo is de vicieuze rond 😐.
        Hele rake laatste zin in je antwoord !!!!

      2. Ik denk wel dat er een groot verschil is tussen jezelf met anderen vergelijken en je met anderen verbinden (waar connectedness naar evrwijst). Die verbinding heb je juist nodig, die is juist gezond. terwijl vergelijken met anderen je net uit elkaar drijft… Competitie in plaats van collaboratie.

  7. ’t Is een combinatie denk ik: enerzijds heeft elke mens wel zijn moeilijkheden, maar willen of durven we inderdaad niet in onze kaarten te laten kijken, anderzijds is het jammer genoeg gewoon zo dat de ene gewoon meer chance heeft dan de ander in wat er allemaal op ziijn/haar bord komt. Maar niks is zwart-wit (daar ben ik het sprekende voorbeeld van: van “zondagskindje” in mijn jeugd naar depressie tegen het einde van mijn twintiger jaren, deels omdat ik net zo’n zondagskindje geweest ben) en niemand is zwart-wit, dus wat jij “mist” van eigenschappen maak je goed met andere (en durf dat niet tegen te spreken, want ik ken je niet eens echt goed en kan zo al een lijstje schone eigenschappen opnoemen! 😉 ).

    En misschien heel praktisch: stel dat ze dat feestje volgend jaar weer ’s avonds willen doen, kan je dan niet voorstellen om het het ene jaar ’s avonds en het andere overdag te houden? Dan is iedereen een beetje content en een beetje niet content 🙂

    1. Dat zijn heel mooie ideeën, mon petit requin 🙂 En helemaal waar natuurlijk. Het is ook niet zo dat ik jaloers ben op andere mensen, want ik zou echt met niemand willen wisselen. Maar het fysieke van de hele zaak, dat altijd op een heel wankel touw lopen terwijl ik toch echt nog wel jong ben, daar heb ik precies toch het meeste last mee.

      Ik heb inderdaad al zitten denken wat ik volgend jaar zou doen, en ik denk dat als het merendeel weer ´s avonds wil afspreken, dat ik gewoon ga vragen om een uurtje vroeger af te spreken, dus om half negen. Dan verschuift alles een uur, en dat zou voor mij al wel veel verschil maken…

  8. Zoals andere aangeven, iedereen heeft wel ergens zijn beperkingen of problemen. Maar ik besef wel dat die van jou een echte hinderpaal zijn voor een deel van je sociaal leven. Mijn advies: hou je vast aan je ritme, je vrienden begrijpen dat wanneer je vroeg gaat slapen omdat het anders niet lukt

Laat een reactie achter op Samaja Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s