Over gemene opmerkingen op blogs

Stel je voor: een vrouw met twee kinderen en een drukke baan. Bovendien is ze zwanger van een tweeling. Ze loopt de hele dag te puffen met haar zware buik en ´s nachts kan ze amper slapen. Wanneer ze ´s avonds van haar werk komt, geraakt ze soms zelfs niet uit de auto omdat haar beenderen zoveel pijn doen en ze zo ontzettend moe is.

Stel je voor: iemand komt deze vrouw tegen. De zwangere vrouw vertelt aan deze persoon hoe zwaar het voor haar is, de laatste tijd. Dat ze haar werk heeft afgebeld die dag omdat een van haar zoontjes ziek was en ze de hele dag met hem thuis heeft gezeten, en desondanks weinig werk heeft kunnen verzetten.

En stel je nu even voor dat deze persoon reageert met: nou, wat laks van jou. Jij kan wel een schop onder je kont gebruiken.

En dan komt er een andere persoon langs en die zegt, tegen die zwangere vrouw: ja, zeg, je kan niet alles willen, hé. Ik heb ook keuzes moeten maken, hoor.

Dit gesprek is niet fictief. Het is echt gebeurd. En wel hier.

En waarom is dit gebeurd?

1.Omdat er nu eenmaal mensen zijn die weinig tact en inlevingsvermogen hebben.

2.Omdat er mensen zijn die zelf veel last ondervinden van het leven, maar daarover niet klagen omdat ze geleerd hebben dat het zo moet, en er niet tegen kunnen wanneer anderen zeggen wat ze eigenlijk zelf voelen. Wat ons stoort in anderen, is meestal wat we niet kunnen verdragen van onszelf.

3.Omdat deze mensen in een virtuele omgeving niet de impact van hun reacties zien.

Ik moest hierbij denken aan een experiment met jonge straatcriminelen van vele jaren terug, waarbij tasjesdieven in contact werden gebracht met hun slachtoffers. Zo konden de slachtoffers vertellen wat het voor hen betekend had. En daarmee gingen de ogen van de boefjes open. Want mensen die anderen kwetsen,  beseffen niet wat ze bij de ander aanrichten. Ze denken steeds dat ze totaal in hun recht zijn, en dat ze het bij het rechte eind hebben.

Maar in een virtuele omgeving ZIE je de ander niet. Je ziet niet de pijn op hun gezicht, de wallen onder hun ogen, de tranen in die ogen.

Iemand raadde de Prinses aan de reacties weg te halen. Persoonlijk denk ik dat het goed is ze te laten staan en erop te reageren. Meer nog, ik vind dat we er ALLEMAAL op moeten reageren. En ik denk zelfs: met hoe meer empathie en mildheid we erop reageren, hoe beter. Sla ze om hun oren met tact en inlevingsvermogen. Misschien dat ze op die manier leren wat het is. Want iemand die anderen kwetst, is meestal iemand die net zelf veel liefde en begrip nodig heeft.

En daar worden we dan op termijn allemaal beter van. Hopelijk.

 

 

 

 

Advertenties

29 gedachtes over “Over gemene opmerkingen op blogs

  1. Mooi van je dat je het opneemt voor een andere blogster. We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn maar als dat respectvol gebeurt, is er niets aan de hand lijkt mij. Ik stel me soms heel veel vragen bij wat ik her en der lees, maar vermoed dat anderen dat ook bij mijn schrijfsels doen. Respect en empathie zijn tweesnijdende zwaarden (al is dat eigenlijk een te scherp beeld!) en daar knelt al eens een schoentje.

      1. 😊 Op WordPress valt het prima mee, vind ik. Maar dat komt misschien omdat ik selecteer. Toch schiet er soms iemand in een verdedigende kramp. Al dan niet terecht. 😉

  2. Ik heb de blog en de reacties waar jij op doelt niet gelezen. Maar dat hoeft ook niet om ten volle te begrijpen waarover je het hebt. Helaas is het zo dat men de vrijheid neemt om digitaal de meest kwetsende onzin uit te kramen. Dat is ook de reden waarom ik (bijna) nooit meer op mijn Twitter account kijk, daar is het echt bar en boos.
    Het zou handig zijn als je kwetsende reacties op je blog van je kan laten afglijden en kunt denken hoe weinig inlevend vermogen degene, die zo’n reactie plaatst, moet hebben. Maar dat is helaas niet iedereen gegeven.
    Top dat je de moeite hebt genomen je ongenoegen kenbaar te maken en te delen op je blog.

  3. De blog in kwestie heb ik niet gelezen, maar in het algemeen vind ik dat je van mening kan en mag verschillen, maar hou het respectvol. Gelukkig zijn er nog geen scheldpartijen uitgebroken op mijn blog ;-).

  4. Prachtig stukje Kathleen! Ik ben het helemaal met je eens, alhoewel ik niet weet over welk blog het gaat; dat hoeft ook niet.
    Ik hou van empathische mensen die empatisch reageren. Daar wordt de wereld alleen maar beter van.
    Als iemand mij kwetst, wat ook wel gebeurt, dan laat ik het los en laat ik het vliegen. Ik ga niet (meer) in tegenreactie want dat is vaak onnodig energieverlies.

  5. Ik ben aangedaan door je woorden waarbij je het opneemt voor een andere blogster, en zal nooit begrijpen waarom mensen elkaar bestrijden via sociale media.

    Iedereen heeft eigen spreekrecht, en als je niet akkoord gaat, hoef je het toch niet te lezen, laat staan commentaar geven.

  6. thegreenpetrolhead

    Het verwondert mij altijd dat mensen de tijd nemen in dit korte leven om zo negatief te doen. Je kan het niet met alles eens zijn maar dat wil niet zeggen dat je dat in het lang en breed moet uitschrijven.

  7. Verschrikkelijk en onbegrijpelijk maar helaas dagelijkse kost. Mensen denken dat ze alles online kunnen spuien, geschreven taal is echter dikwijls gevaarlijk en er is geen enkele drempel omdat je niet geconfronteerd wordt met je schrijft.
    En dikwijls nog anoniem ook, ergerlijk!
    Ik maakte het mee hier in blogland, heb er serieuze littekens aan over gehouden en ben nu bijna blij dat “boontje om zijn loontje” komt…erg maar zo voel ik het echt!
    Knap van je dat je dit schrijft!

  8. Echt geschreven zoals ik jou ken. Van uit het hart met heel veel liefde voor de medemens.
    Ik ken het bewuste blog niet, maar ik vind het wel heel erg, hoe mensen soms reageren kunnen.
    Mensen zonder greintje empathie.. ik heb het nog niet meegemaakt op mijn blog, maar in het echte leven daarentegen 😦

    1. Inderdaad, en dat is ook absoluut niet gemakkelijk om daarmee om te gaan! Gelukkig krijg je op je blog veel steun, ik lees wel graag hoe iedereen met je meeleeft. Dat schept toch een beetje evenwicht ❤

      1. Ik ben de mensen hier ontzettend dankbaar voor al hun steun en medeleven! Ik trek me daar zo enorm aan op. Het is ook dankzij hun, dat ik dingen begin te durven om zo sterker te worden.
        Hier voor mijn computerscherm heb ik geen last van zo’n aanvallen. Daardoor kan ik ook dubbel genieten van het lezen van alle reacties of van het lezen van andere blogs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s