Als je hier één post komt lezen, laat het dan deze zijn.

Want deze post gaat over iets wat mij zeer na aan het hart ligt, en waarover ik al lang zit te tobben hoe het aan te pakken. Ik heb expres niet in de titel gezet waarover het gaat, want het is een woord dat bij veel mensen weerstand oproept. Maar dat is omdat het volgens mij vaak verkeerd begrepen wordt. En ik denk dat het cruciaal is voor ons eigen geluk en het geluk van al wie na ons komt dat we de dingen nu eens klaar en duidelijk op tafel gooien. Want in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is er nog veel werk aan de winkel. Deze post gaat over feminisme.

Ik ga de ganse uitleg niet in één post krijgen. Daarom wil ik de komende weken deze vragen behandelen:

1.Wat is feminisme?

2. Waarom is feminisme geen kwestie van mannen versus vrouwen?

3.Waarom is het ook voor mannen schadelijk om in een macho-maatschappij te leven?

4.Waarom focust de term feminisme op het vrouwelijke terwijl het gaat om evenwaardigheid?

5.Hoe ziet een feministisch georiënteerde maatschapij eruit?

 

Laten we meteen beginnen met de eerste vraag: wat is feminisme?

Eigenlijk heel simpel: feminisme is het tegenovergestelde van machismo. En omdat het eenvoudiger is om uit te leggen wat machismo is, beginnen we daarmee.

Machismo is het onderverdelen van mensen in twee groepen, mannen en vrouwen, en het toekennen van zeer specifieke rollen en eigenschappen aan elk van deze twee groepen.

Mannen zijn sterk, stoer, hard. Het zijn leiders en kostwinners. Zij gaan achter vrouwen aan om kinderen bij hen te verwekken.

Vrouwen zijn zacht, mooi, lief, zorgzaam. Het zijn huishoudsters en moeders. Zij trachten een man aan zich te binden zodat zij hun taak als opvoedster van zijn kinderen in omstandigheden van financiële zekerheid kunnen vervullen.

Dit betekent dat je in een macho-maatschappij bepaalde rollen en karaktereigenschappen krijgt toebedeeld naargelang je geslacht. Niet naargelang je persoonlijkheid.

Ook worden de zogenaamd mannelijke eigenschappen hoger ingeschat dan de zogenaamd vrouwelijke. Zo wordt er bijvoorbeeld meer waarde gehecht aan de professionele inbreng van een man dan aan de professionele inbreng van een vrouw, en wordt arbeid in de zorgsector en het onderwijs ondergewaardeerd.

En alles en iedereen die niet in dit plaatje past, wordt zeer negatief (en soms zelfs geweldadig) benaderd, omdat het als een bedreiging wordt ervaren van het status quo.

De lijst van wie niet in dit plaatje past, is echter eindeloos: zachte mannen, vrouwen met leiderschapskwaliteiten, werkeloze mannen, vrouwen die geen kinderen willen, aseksuele mannen, lelijke vrouwen, homoseksuelen, transseksuelen, enzovoorts.

Dus wat is dan feminisme? Heel eenvoudig: het omgekeerde.

Het feminisme ziet mannelijke en vrouwelijk eigenschappen als evenwaardig, en stelt dat we niet in hokjes gestoken mogen worden op basis van ons geslacht. Het feminisme erkent dat ook mannen eigenschappen kunnen en mogen bezitten die in het machismo als typisch vrouwelijk worden aangeduid, en dat vrouwen eigenschappen kunnen en mogen bezitten die als typisch mannelijk worden aangeduid. In een feministische maatschappij mag ieder van ons op basis van onze persoonlijkheid onze levensweg kiezen.

Ik weet dat er ook feministen zijn die een beetje doorslagen in de andere richting. Die van de weeromstuit vrouwen als superieur aan mannen declareren. Maar dat is voor mij geen feminisme.

Vragen en opmerkingen altijd welkom, en ik hoop dat jullie zin hebben om de volgende bijdragen ook te lezen.

(Ik heb dit trouwens niet allemaal zelf verzonnen. Het is deels gebaseerd op het boek “The Macho Paradox” van Jackson Katz.)

 

 

 

Advertenties

43 gedachtes over “Als je hier één post komt lezen, laat het dan deze zijn.

  1. Merci om dit te schrijven! Ik treed je helemaal bij. Als ik het woord feministe laat vallen, dan denkt iedereen dat ik mannen haat. Zelfs veel vrouwen haasten zich om te zeggen dat ze geen feministe zijn. Jammer vind ik dat, eigenlijk zelfs gewoon intriest.

    1. Inderdaad, ik vind dat ook zo triest… En dan te bedenken wat voor een strijd zovele feministen voor ons geleverd hebben :/ Gelukkig zijn er nog vrouwen die zich wel feminist durven noemen. En mannen! We hebben ook meer mannelijke feministen nodig..

  2. Sara

    Dankjewel! Interessant. Ik kan me er volledig in vinden. Wat ik soms niet goed weet is of ik het als feministe over mannelijke en vrouwelijke eigenschappen mag hebben. Jj gebruikt de termen ook. Maar bestaat dat onderscheid wel? En is het ok om tijdens een gesprek met een vriendin herkenning te voelen als we het over onze mannen hebben? Is het ok om het gevoel te hebben dat er eerder mannelijke eigenschappen zijn en eerder vrouwelijke?

      1. Ik denk niet dat het kwaad kan wanneer je met vrienden over je partner praat. Ik weet dat zowel mijn man als ik dat doen, en ik heb daar geen problemen mee. Soms heb je dat nodig om wat te ventileren, of om een beter zicht te krijgen op een conflictsituatie. Herkenning bij een ander kan je ook helpen alles wat te relativeren.
        Mensen die stelselmatig bij derden over hun partner klagen en er altijd negatief over praten, dat is wel van een andere orde natuurlijk. Maar ik denk niet dat Sara dat bedoelde.

  3. Na het overlijden van mijn moeder is ook haar ‘trouwboekje’ opgedoken. In de proza die ik daar las blijkt heel duidelijk dat de laatste zeventig jaar bergen werden verzet in de strijd tegen de ongelijkheid man/vrouw. De rechten van mijn moeder waren bijna nihil. Ze moest volgens de letter van de wet mijn vader volgen in al zijn wensen en plannen. Was puur theorie natuurlijk, want als ik kijk hoe mijn tantes destijds met die ‘regels’ omgingen, dan waren zij absoluut geen doetjes en stonden zeker hun ‘mannetje’.
    Toen ik in 1981 startte in het bedrijf waar ik nu nog steeds werk, was dit een echt mannenwereldje. Vandaag mogen we stellen dat de verhouding M/V zeer gelijk is, behalve misschien aan de top (hoewel daar ook beweging in komt).

      1. Daarom is het aan ons om dat weer op het spoor te krijgen, want we hebben het nog steeds heel erg nodig. Het is een concept dat moet aangepast moet worden aan de veranderende maatschappij wil het overleven. Dat is wat er altijd gebeurd is en dat lijkt mij ook de meest organische benadering. Het is een denkoefening die we samen moeten maken.

  4. PS Kijktip: The Handmaid’s Tale naar het boek van Margaret Atwood en geregisseerd door een vrouw, met een fantastische Elisabeth Moss (zie ook Top of the Lake) in de hoofdrol. Nu op VRT.nu, dat sinds kort ook vanuit het buitenland te bekijken is.

  5. Erg interessante materie en mooi om te lezen. Benieuwd naar je vervolg.
    De strijd voor vrouwenrechten is nog altijd broodnodig. En al lijkt het alsof we het in het westen redelijk voor elkaar hebben, wereldwijd moet er nog bergen werk worden verzet.

    1. Dank je!
      Dit is natuurlijk voor een deel mijn eigen interpretatie. Maar zoals Margaret Walters zei: “If feminism is to be something living and evolving, it will have to begin by re-inventing the wheel -which in this case means finding not just new issues, but a new language. In spite of everything, I still have faith that feminism will take us by surprise again, that it will re-invent itself, perhaps in unforeseen ways, and in areas we have thought little about.”
      Dus het is aan ons om er iets mee te doen 🙂

    1. Haha, goeie vraag 🙂 Voorlopig niet, ik zit aan hetzelfde aantal lezers als normaal. Maar ik heb er dus niet minder, en dat was de bedoeling. Want ik dacht, als ik als titel Feminisme schrijf, dan gaat natuurlijk geen kat dat lezen :p

      Afgaand op de statistieken van deze blog: als je wil dat een artikel echt veel lezers trekt, moet je een BV in de titel zetten. De twee blogpost die veruit het meest gelezen worden, zijn “Het Geslacht (van) De Pauw” en “Het Bart Peeters Principe”.

      1. Interessant! Bij mij was dat de brief aan Center Parcs. Geen BV, wel een bekend merk. 🙂

        Wat feminisme betreft: mijn vrouw heeft een totebag waarop staat: This is what a feminist looks like. Als ik je blogbericht lees, zie ik dezelfde redenering.

      2. Allez jong, die Center Parcs-brief 🙂 Ja, mensen kiezen spontaan voor iets wat er bekend uitziet. Iets herkenbaars.

        Hey, en als jij dan ook af en toe met die totebag aan de wandel gaat, is het helemaal af 😉

  6. Ik ben volledig akkoord. Begint allemaal bij de opvoeding.
    Waar ik wild van word, is dat meisjes ‘lief’ moeten zijn. Dat wordt hun overal en altijd ingeprent, vanaf dat ze peuter zijn. Grrrr.

    1. Zo is dat! Het zit echt veel dieper in onze taal en gewoontes dan we denken. En we moeten soms echt oppassen wat we tegen kinderen zeggen, want we zijn zo gewoon van die dingen te horen dat we het zelf niet eens beseffen. En kleine jongetjes mogen dan weer “niet flauw” doen enzo.

      1. Maar wat is er mis met lief zijn? Ik vind dat zowel voor mannen als voor vrouwen iets om na te streven. Het is zo typisch dat eigenschappen die traditioneel met meisjes/vrouwen geassocieerd worden, niet meer mogen onder het mom van feminisme, in plaats van ze te omarmen en uit te breiden naar iedereen. Mijn dochter mag zo veel roze en glitter en frutsels dragen als ze wil, maar mijn (hypothetische) zoon zou dat ook mogen. Ik gruw veel meer van het “stoer” moeten zijn.

      2. Je hebt gelijk, hoor. Ik denk dat het probleem is dat met “lief” eigenlijk bedoeld wordt: braaf en onderdanig zijn en vooral niet je eigen mening geven. Want lief zijn in de zin van lief zijn voor elkaar, met elkaar rekening houden en voor elkaar zorgen, dat is natuurlijk een prachtige eigenschap, die we zowel in jongens als meisjes moeten stimuleren. Want als je één groep aanleert om altijd lief te zijn en een andere groep dat lief zijn een teken van zwakte is, dan komen er natuurlijk problemen.

  7. Zeer duidelijke, correcte definitie, waar ik mij alleen maar bij kan aansluiten! Ik ben opgegroeid met in mijn familie zowel voorbeelden van het machismo als van het doorslaande feminisme en, hoe jammer ik beiden ook vind, ze hebben wel geholpen in het vinden van een evenwicht. Een evenwicht dat ik omschrijf als feminisme, ook al vind ik die term inderdaad niet helemaal passend, omdat hij te sterk nadruk op het vrouwelijke legt.

  8. Zo mooi verwoord.
    Dingen waar ik alleen maar van kon dromen.
    Is het mijn leeftijd? Of was het mijn partnerkeuze? Feminisme ken ik jammergenoeg alleen bij woord.

  9. Pingback: Iets over existentialisme en oh ja, ook verhalen uit een feministische subwereld | Kleine Atlas

  10. Pingback: My kind of girl. | bentenge

  11. Pingback: Antwoord 1: Een rondleiding door de blog – Kattebelletjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s