2018

Weer veel bijgeleerd, dit jaar. Zaken die op het eerste zicht nogal voor de hand liggend leken, of die ik eigenlijk al wel wist, maar die dit jaar op een of andere manier een duidelijkere omvang kregen, en daardoor meer impact.

 

migraine/ osteo / fysio: door die val exact een jaar geleden kreeg ik op korte tijd drie migraine-aanvallen achter elkaar. Zeer eng. De osteopaat heeft toen aan mijn bekken gemorreld, en daarna was het beter. Maar hij heeft me op andere plaatsen zoveel pijn gedaan (ik had nadien blauwe plekken), dat hij me voor de rest van het jaar niet meer gezien heeft. Ben nadien een paar keer bij een heel aangename fysiotherapeute geweest, en kwam daar altijd heerlijk onspannen buiten, maar exact drie dagen na elke behandeling kreeg ik een aanval. Tja.

conflicten/anderen: Sinds dat hele gedoe omtrent die musical die we niet van de grond hebben gekregen, ben ik een pak voorzichtiger geworden waar het samenwerken met anderen betreft. Ik geef me niet gemakkelijk meer op voor gemeenschappelijke projecten; ik kijk eerst de kat uit de boom en probeer in te schatten met wat voor karakters ik te maken heb. Ik denk dat ik nu sneller de rode vlaggen zie en beter op voorhand kan inschatten waar het fout kan lopen.

Beethoven: Tijdens onze zomervakantie in België kwam ik een lijvige (672 pagina´s) biografie van Beethoven tegen, geschreven door de Belgische dirigent en muziekkenner Jan Caeyers. Het boek mee naar Spanje nemen was geen optie, dus had ik drie weken de tijd om het uit te lezen, wat op de valreep is gelukt. Daardoor werd het een zeer intense leeservaring. Het was alsof ik niet alleen in België, maar ook in Wenen een maand had doorgebracht. Sindsdien draag ik een aantal dingen mee die ik uit dat boek geleerd heb, maar daar moet ik misschien eens een volledige post aan wijden.

slaap: Voor het eerst sinds 2010 zijn er weer weken waarin 7 of 8 uur slaap per nacht eerder regel dan uitzondering is. Dat was heel hard nodig. Melatonine heeft geholpen om de slaaptrein weer op de sporen te krijgen, en nu lukt het zonder enige hulp. Wat een enorme opluchting. Een goede dag begint met een nachtje goed slapen.

migraine / frequentie / leven: Tenzij ik vandaag nog een aanval krijg (laat ons hopen van niet), komt de teller voor 2018 op 12 migraines te staan. Het beste nieuws is dat 8 aanvallen plaatvonden tijdens de eerste jaarhelft, en slechts 4 aanvallen tijdens de afgelopen 6 maanden. De helft zoveel aanvallen betekent dubbel zoveel levenskwaliteit. De neurologe zei dat een aanval of 13 per jaar “normaal” is, dus dat ik geen nieuwe afspraak nodig had. En veel kan ze toch niet voor me doen, want ik weet dat aanvallen vermijden vooral draait om triggers vermijden en rustig, gezond en regelmatig leven (en goed kijken van welke kant de hond komt aanrennen). Langs de andere kant: ik werk nog altijd niet. In hoeverre is dit dus een “normaal” leven? Maar daar kan ik misschien binnen dit en een paar jaar ook wel een mouw aan passen.

schrijven: Drie keer gepubliceerd geweest dit jaar! Jeej! Dat was wel heel erg leuk. Ergens heb ik het gevoel dat ik gewoon heel veel moet schrijven en dat de rest dan wel vanzelf komt.

blog: Waar ik een paar jaar geleden dacht dat ik deze blog was begonnen om iets kwijt te raken (gedachten, meningen, informatie), begin ik nu hoe langer hoe meer het idee te krijgen dat het net een manier is om aan iets vast te houden. Het is mijn eilandje voor de kust van de Noordzee, waar flessenpost in mijn moedertaal aanspoelt. Waar ik in een palmboom kruip en Nederlandse woorden roep, en begrepen wordt door wie aan de andere kant van het water staat te luisteren. Het is zeer fijn dit plekje te hebben, en jullie woorden daar te vinden.

zingen/muziek/anderen: Oh, dat heerlijke funkbandje… Het laat ons elke keer weer zien hoe weinig vanzelfsprekend de mooie dingen in het leven zijn, hoe hard je moet werken om de juiste mensen (en de juiste spullen) op het juiste moment op de juiste plaats te krijgen -dat alleen al vergt meer werk dan het eigenlijke muziek maken. Maar wanneer het lukt is er zoveel plezier en delen en genieten… Momenteel zitten we zonder drummer, y sin batería no hay fiesta, maar we blijven zoeken en repeteren, al is het elke week met een andere drummer. “Zo gaat het in de wereld van de muziek”, is mij verzekerd, en zo gaat het ook in het echte leven, denk ik dan. Gewoon blijven verderdoen, en uw pollekes kussen wanneer het lukt.

 

Een heel mooi 2019 gewenst!

 

 

 

 

 

 

Advertenties

29 gedachtes over “2018

  1. Ook voor jou mijn beste wensen!
    De melatonine helpt mij ondertussen ook. Aanvankelijk niet, maar bleek dat ik een te hoge dosis nam. Met minder gaat het vele beter. Ik hoop oprecht dat het zo mag blijven in 2019! Ook voor jou. 🧡

    1. Ja joh, het was echt erg. Bovendien heeft hij ook nog eens de prijs verhoogd… Er staat nog wel een andere op mijn lijstje die ik kan proberen, volgende keer als het nodig is (al hoop ik dat dat niet meer voor zal komen).

  2. Lieve Kathleen. Ik hoop dat je de migraine aanvallen mag afleren. Stap voor stap de betere richting uit.
    Idem voor de conflicten.
    En ik wens je heel veel schrijfplezier. Een talent mag of moet worden benut.
    Ik wist niet dat je niet werkte? Eigen beslissing of genoodzaakt?
    2019 zorgt misschien voor fijne verrassingen. Ik wens ze je graag toe.
    Blij om jou via deze weg te leren kennen!

    1. In de zomer van 2017 heb ik besloten te stoppen met werken, maar er was eigenlijk geen weg naast. Had jarenlang geprobeerd aan het werk te blijven, maar de migraines maakten het me onmogelijk en ik zat er bijgevolg zowel fysiek als mentaal helemaal door. (Heb daar dit over geschreven: https://rafelkath.wordpress.com/2017/07/06/over-stoppen-en-een-koerswijziging/).
      Heel erg bedankt voor je lieve wensen! Fijne verrassingen, dat is iets heel moois om toegewenst te krijgen 🙂

      1. Ik heb je logje ondertussen gelezen. Ik denk dat ik je toen, in de zomer van 2017, zou hebben gelijk gegeven.
        Wel heel erg jammer dat er geen oplossing is voor die migraine? Ik hoorde hier al van een bepaalde pil die de migraine zou tegen houden? Maar je zal wel al heel wat gedokterd hebben.

      2. Het is nogal een speciaal soort migarine waar ik mee te maken heb. Ik heb een vorm va aura migraine, waarbij bij het aura geen twintig minuten duurt, maar 2 tot 6 uur. Het enige voordeel is dat ik geen hoofdpijn krijg, maar ik zit dus wel al die uren lang met symptomen die op een hersenbloeding lijken (visuele stoornissen, gevoelsstoornissen, afasie), en moet daar een dag of drie van recupereren. De medicijnen die voorgeschreven worden bij “normale” migraine werken niet bij mij, want er is niets wat het aura kan tegenhouden of stoppen. Het is bovendien een gevaarlijke vorm van migraine want ik heb meer kans op een echte hersenbloeding dan mensen met gewone migraine (of mensen zonder migraine natuurlijk). Ik moet dus echt wel voorzichtig zijn.

  3. Pingback: De lessen van 2018 | Can Xatard

  4. Persoonlijk zit ik heel graag even samen met jou op dat eilnadje voor de Noordzee. Je gedachten, meningen en informatie zijn een toevoeging aka verrijking dus blij toe dat je het graag doet. Op naar een zalig en fijn 2019 waar we blogsgewijs nog even samen zijn.

    1. Ja, dat zal bij jou zelfs nog sterker zijn. Jij zit nog veel verder weg! Een ander continent, dat lijkt me helemaal een andere wereld! (Hoewel Spanjaarden vaak zeggen dat Europa ten noorden van de Pyrenneeën begint ;))

  5. Het is niet realistisch je een jaar zonder migraines toe te wensen, maar ik ga het toch doen: ik wens je met heel mijn hart een jaar waarin je lichaam en je hoofd gezond blijven!

    Dat van dat eilandje met post in onze moedertaal is heel herkenbaar. Ik heb bij het opstarten van mijn blog nooit gedacht dat het dat ooit zou worden, maar kunnen schrijven en gedachten uitwisselen (al doe ik dat laatste ook wel offine 🙂 ) in mijn moedertaal is mij echt heel veel waard geworden.

    Benieuwd ook naar je post over het Beethoven-boek. Eigenlijk lees ik zelden tot nooit biografieën, maar het klinkt als een boek dat het lezen absoluut waard is!

    1. Dankjewel lieve Haaike 🙂 Laat ons erop hopen! het moet mogelijk zijn, een jaar zonder migraine, dat geloof ik echt wel. Ik heb de laatste maanden ene paar keer gevoeld hoe ik in de gevarenzone zat, maar dta het toch niet doorbrak, dus dat is alleszins al een grote stap vooruit.
      En ja, jij zit in dezelfde situatie he, wat moedertaal betreft, Da´s wel fijn te horen dat je het herkent. Het doet me soms afvragen in hoeverre taal een deel vormt van wie we zijn, en of er in een andere taal andere aspecten van onze persoonljikheid naar voren komen.

      Beethoven komt eraan (kan misschien wel even duren), want ik heb het boek hier niet, maar er wel uit overgeschreven (zo gepakt was ik dus, haha). Ik kreeg er ook zin van om Wenen te bezoeken, maar dat zal niet direct voor nu zijn 😉 Ben jij al eens in Wenen geweest?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s