Groeten uit de jaren ´50

Aan het begin van dit nieuwe jaar hebben manlief en ik besloten om dochterlief tijdens de middag thuis te laten eten. Ze gaat dus niet meer naar de menjador (*).

We hadden daar verschillende redenen voor:

  • Wie op school blijft eten, mag geen boterhammen van thuis meenemen. Je kind moet dus in de schoolkantine warm eten. Dat kost zo´n 4 euro per dag, wat neerkwam op ongeveer 80 euro per maand. Voor ons komt dat momenteel relatief duur uit.
  • Ik heb die schoolmaaltijden nooit gezien, maar vermoed dat ze tamelijk calorierijk zijn. In de periodes dat mijn dochter op school bleef eten, kwam ze altijd behoorlijk bij, terwijl ze er tijdens de vakantieperiodes slanker (en in mijn ogen gezonder) bij liep.
  • We wonen nu op een steenworp van de school en aangezien ik geen vast werk meer heb, zat ik een beetje met een schuldgevoel omdat ik haar over de middag op school liet (aaargh, moeders en schuldgevoel!)

Nu eet ze dus al bijna twee weken ´s middags thuis. Daar heb ik het mezelf niet makkelijk mee gemaakt. Haar schooldag ziet er namelijk als volgt uit:

3,5 uur les – 2,5 uur middagpauze – 1,5 uur les.

Je leest het goed, ze hebben hier TWEEËNHALF uur middagpauze.

¡Viva España!

Dat betekent een hoop over-en-weer lopen en zeer weinig momenten om je echt in iets in te graven. Het uurrooster van mijn man helpt daar ook niet bij -hij werkt van ´s middags tot ´s avonds laat, waardoor de opvang van dochterlief bijna integraal bij mij terecht komt.

Bovendien ben ik een kluns in de keuken die nu haar best doet om tweemaal per dag haar dochter iets voedzaams voor te zetten (mijn aversie van gluten en palmolie is daarbij geen hulp). Maar op zich is het wel een goede zaak: ik leer gaandeweg wat beter koken en we eten nu allebei gezonder. Op de dagen dat ik ´s middags alleen thuis was, nam ik zelden de moeite om te koken.

Enerzijds lijkt het dus een goede beslissing, anderzijds is het frappant hoe weinig tijd er voor andere dingen overblijft. En hoe hard ik moet puzzelen om eens een paar uur ongestoord aan iets te kunnen werken.

Ik weet niet precies waarom ik deze post schrijf -misschien had ik er een mening over thuisblijfouders of het Spaanse schoolsysteem of de maatschappelijke (onder)waardering van huishoudelijk werk aan kunnen koppelen, maar daar zou ik dan wat langer over moeten nadenken.

Lees dit maar als een As We Speak-post, zo een waarmee ik even wil laten weten waar ik momenteel mee bezig ben, en dat ik jullie niet vergeten ben.

Vele groetjes dus, van aan de schoolpoort, de groentenwinkel, het aanrecht, de naaimachine en het wasmachien –yeah, so fifties!

 

(*) Da´s een leuk Valenciaans woord dat refter betekent, en waar je met wat goede wil het Franse manger in kan herkennen.

Advertenties

18 gedachtes over “Groeten uit de jaren ´50

  1. Tine

    Hier ook thuiseters. Als ik thuis ben, eet Janne nog hier. Wel het laatste schooljaar… (In het secundair moeten ze de eerste 3 jaar blijven eten. ) Gewoon genieten. En inderdaad, je dagen zijn dan snel gevuld… (Hier maar 1u15 middagpauze, maar we wonen ook om de hoek, dus…)

  2. 2.5 uur middagpauze. Betekent dit dat ze deze tijd in het andere geval zou moeten op de speelplaats doorbrengen? Of worden dan activiteiten voorzien?
    Zelf ben ik een oma die 1 dag per week de 3 kleinkinderen bij hen thuis laat komen middageten om “even van de speelplaats weg te zijn” en dan voel ik heel goed hoe er die dag nergens tijd voor is. Ik begrijp dus perfect dat er dan voor jou nog weinig ruimte is om iets deftig te kunnen aanpakken. En dit elke dag opnieuw. Wel fijn voor de dochter wellicht.

    1. Die tijd brengen ze dan inderdaad op de speelplaats door, of ze kunnen wat gaan tekenen in de bibliotheek. Dat was eigenlijk ook nog een reden om haar naar huis te laten komen: het was wat te druk voor haar, denk ik. Even thuis wat rustig kunnen spelen helpt dan wel.
      Wat fijn, dat je een keer per week je kleinkinderen opvangt! Dat worden heel fijne herinneringen voor later! Mijn grootouders kwamen vroeger elke woensdagnamiddag op ons passen en mijn grootmoeder kookte dan. Dat vond ik altijd heel fijn, het maakte de woensdagen extra bijzonder 🙂

  3. Ik lees vooral ook dat ze maar vijf uur les hebben. Dat lijkt niet zo veel tenzij de woensdag een dag is als alle andere.
    Interessante as we speak. Ik stond er even bij stil en dacht even over mijn eigen leven. Vertrekken naar het werk zo rond 7u45. Werken van ongeveer 9.00 tot 17.30. Dan terug naar huis. Thuis tegen 18.30. Eten. Even de hond buiten laten en soms de dochter nog naar een activiteit voeren en terug halen. Sjonge denk ik nu even. Dit klinkt voor mij ook zeer fifties 🙂

    1. Haha, dan zijn de jaren vijftig toch dichterbij dan wel denken! 🙂
      Ze hebben hier op woensdagnamiddag inderdaad gewoon les, maar dat compenseert het niet helemaal. Want de eerste twee weken van juni hebben ze nog maar halve dagen school (4 uur) en de zomervakantie loopt van half juni tot half september! En de eerste schoolweken (dus de laatste weken van september) zijn ook maar halve dagen. Drie maanden zomervakantie dus! Da´s echt veel te veel.

  4. Hoi Kathleen! Maakt me eigenlijk niet zoveel uit dat je geen groot punt maakt, ik vind het superleuk om ook deze dagelijkse dingen te lezen. Het klinkt in ieder geval als een goede keuze!
    Wat betreft het schuldgevoel, dat is natuurlijk nergens voor nodig, maar hé, je bent ook maar een mens. (En wat voor één) Ik merk dat ik mezelf ook steeds aan Jan en alleman loop te verantwoorden; zo van, ik heb geen vaste fulltime baan , maar ik ben heus wel nuttig!
    Alsof alles maar nuttig moet zijn. Alsof het anderen iets uitmaakt hoeveel je bereikt. En als het ze iets uitmaakt, wat zegt dat dan?
    Enfin, ik vind het fijn klinken. Ook al is het misschien wat minder efficiënt, wie weet wat voor moois er kan ontstaan aan de schoolpoort (of bij de wasmachien ;))

    1. Haha, bedankt Loesje, dat is heel erg waar!
      Ja, die verantwoording over “nuttig bezig zijn”, dat herken ik heel erg. Gelukkig ligt dat hier in Spanje wel iets makkelijker, ik ken mensen in mijn situatie die in België wonen, en die krijgen daar van de omgeving toch wel wat negatieve/bezorgde reacties op. Terwijl voor jezelf en/of je kinderen zorgen en proberen gelukkig te zijn met wat je hebt toch ook nuttige tijdsbestedingen zijn, eigenlijk? En in de groentenwinkel heb ik al wel een paar mooie dingen gezien, haha, misschien moet ik daar ook eens over schrijven 🙂

  5. Aan de schooltijden lijkt nog wel het e.e.a. te kunnen verbeteren. Zoals bentenge al schreef lijkt mij 5 uur school per dag aan de magere kant. en die 2,5 uur tussen de middag is ook onnodig lijkt me.
    Maar in iedere geval goed dat je dochter nu weer wat gezonder voedsel krijgt tussen de middag.
    Het nadeel is dan wel dat jij thuis moet zijn die 2,5 uur.

    1. Ik kan daarmee inderdaad niet meer in de voormiddag even snel over-en-weer naar de stad, da´s inderdaad niet erg praktisch. Maar die 2,5 uur ´s middags probeer ik wel goed te besteden door dan de was te doen en de keuken op te ruimen enzo. Wie weet verander ik op een dag nog in een efficiënte huisvrouw! Stel je voor, ze gaan mij dan in België niet meer herkennen, denk ik 🙂

  6. Ik probeer ook één keer in de week te koken, de rest neemt mijn vrouw voor haar rekening. Ik maak dan steeds iets wat je twee dagen na mekaar kan eten, maar dan niet op dezelfde manier. Dus morgen eten we Chili con carne met rijst en tomaat, overmorgen met taco en sla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s