Verplicht neutrale blik in moderne tijden

Ik moet dit jaar mijn identiteitskaart laten vernieuwen. Daar had ik al weinig goesting in en, nu ik naar de website van het consulaat gesurfd ben, nog minder. En wel om deze redenen:

Ten eerste omdat ik nog steeds een niet-elektronische identiteitskaart heb, en dat zou ik het liefst zou houden. Ik vind het namelijk een geruststellend idee dat mijn kaart niet stiekem afgelezen kan worden, en dat ik zelf kan zien welke informatie erop staat. Hoe absurd is het dat je als eigenaar van een elektronische identiteitskaart niet zelf kan zien wat er op de chip staat? Tuurlijk, je zal dat vast wel ergens kunnen laten checken, maar ik kan dat thuis niet even nakijken. Waarmee ik het gevoel krijg dat we elke keer weer een beetje meer richting Orwell´s 1984 geduwd worden. Want je kan niet kiezen. Je kan niet zeggen: e-ID? Sorry, geef mij maar een van die oude, geplastificeerde exemplaren, daar voel ik mij beter bij.

De tweede oorzaak van mijn weerstand kwam op toen ik doorklikte naar de normen voor de pasfoto. Blijkt dat de tijden ook op dat vlak veranderd zijn. De foto moet in kleur, het gezicht moet zo duidelijk mogelijk zijn, de ogen goed zichtbaar (er wordt aangeraden je bril af te zetten, ook wanneer je altijd een bril draagt) en je gelaatsuitdrukking moet neutraal zijn, met een gesloten mond. Je mag dus niet lachen. Waarom wil men dat soort robot-foto van ons? Omdat het op maat gemaakt is voor biometrische gezichtherkenning natuurlijk. Ik loop wat achter, maar ik las nu dat ze daar op Schiphol al een tijdje mee bezig zijn (lees bijvoorbeeld hier). Er wordt over gesproken alsof het een voordeel is voor de reiziger, want “je moet je identiteitskaart niet meer uit je zak halen”. Als er nu één ding is, op die hele waslijst ongemakken en problemen tijdens vliegreizen, waar ik me geen zorgen over maak, dan is het het feit dat ik even mijn identiteitskaart uit mijn handtas moet opdiepen. (*)

Op het gevaar af paranoïde te klinken: ik vind het allemaal best eng. Niet om hoe de situatie nu is, maar om waar dit naartoe kan leiden.

En ook: ik wil geen robot-foto op mijn identiteitskaart. Ik wil geen elektronische gezichtsherkenning, wat voor redenen ze er ook voor geven. (Terrorisme tegengaan? Is bikkelhard inzetten op onderwijs, gezondheidszorg, geweldloze communicatie, duurzaamheid en internationale samenwerking dan geen effectievere manier?)

Nee, ik wil niet gedwongen worden tot een neutrale blik.

Ik wil kunnen lachen op mijn identiteitskaart.

Want dat is de basis van mijn identiteit.

 

id 2

 

(*) Als ze het de reizigers echt makkelijker willen maken, laat hen dan stewards meesturen die helpen met je bagage. Lijkt me vooral handig voor ouders die in hun eentje reizen met een kinderwagen, twee koffers en een peuter die een verse luier nodig heeft. Om maar iets te noemen.

 

21 gedachtes over “Verplicht neutrale blik in moderne tijden

  1. Ik denk altijd ‘ze zullen wel hun redenen hebben voor die 1001 regeltjes’ en probeer me dan niet ergeren.
    Ondervinding in de mensenwereld heeft dit zo ver geleid, en daar moet de onschuldige mens zich dan maar naar plooien.
    Zo is het overal, iedereen draagt de gevolgen van dat kleine aantal dat zich misdraagt, en waarvoor dus extra maatregelen nodig blijken.

    Maar de lachende Kathleen krijgt zeker mijn 100% voorkeur!

  2. Ik snap je wel, onder het mom van veiligheid worden er veel dingen geïntroduceerd die behoorlijk scary zijn als je er eens goed over nadenkt. En je mag inderdaad niet meer lachen op je pasfoto, vreemd vind ik dat! Wel een heel mooie foto overigens, dat bestaat dus toch, mensen die mooi op hun pasfoto staan 🙂

    1. Die is genomen in de korte, ideale periode tussen puberteit en slaapstoornissen, het zal daarmee zijn, haha.. Robotfoto of niet, die glans van die twintigerjaren zal er volgende keer wel af zijn 🙂

  3. Maar dat is een prachtige foto.
    Weet je wat? Ik ben bang dat je jezelf nog als lucky bastard mag beschouwen dat je nu nog zo’n e-id mag aanvragen van in de goeie ouwe tijd dat we niet eens vingerafdrukken moesten zetten: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/10/30/vingerafdrukken-op-identiteitskaart-binnenkort-verplicht-in-hee/

    Iets totaal anders (wel minder bedreigend, maar toch) vind ik dat nieuwe ding dat je kan betalen met je bankkaart zonder je code in te moeten geven, gewoon door het in de buurt van de bancontact te houden. ‘Contactloos betalen’. Doel: ‘je het leven eenvoudiger maken en tijd winnen aan de kassa’. Ja, want mijn pincode intikken is het toppunt van complexiteit in mijn dagelijkse leven hoor.

    De eerste keer was ik compleet verbijsterd, niemand had me toestemming gevraagd, een nijdig verveeld gehaast (die dingen bestaan in combinatie, allemaal op hetzelfde moment) meisje zei me gewoon ‘ja, ja, u hebt allang betaald’, toen ik ouderwets mijn pincode in wou geven. Je weet wel, die actie die 3 seconden kost.

    Allez jong, dacht ik, dat mijn bank niet eens een formulierke heeft opgevraagd aan mij dat ik zoiets wel wil activeren, is dat beangstigend? Dat dat zomaar beslist wordt, een functie invoeren waar ik nog nooit van gehoord had voor ik die koffie afrekende?

    1. JA! Dat is ook weer zoiets! Dat is dus ook totaal onlogisch he: ze doen alsof ze betalingen superveilig willen maken, maar ondertussen kan wel iedereen die mijn bankkaart te pakken krijgt tot 20 euro (ik denk dat het 20 euro is) probleemloos afhalen! Dat lijkt weinig, maar loop eens 5 winkels binnen en buiten, dan is er ook al meteen 100 euro van uw kaart. Ik kan daar echt niet mee lachen. Ik voel mij soms echt zo oubollig, maar ik betaal eigenlijk nog het liefst van allemaal met “echt geld”.

      En vingerafdrukken, ieeeuw… Bedankt voor het doorsturen van het artikel. Zinnetjes als “Van het opnemen van de vingerafdrukken in een database kan absoluut geen sprake zijn.” denk ik dan: “Nee, nu nog niet”. Dat zijn allemaal van die kleine stapjes he. Shaping, noemen ze dat in de hondentraining. Langzaamaan naar een bepaald gedrag toewerken. Het liefst van al zouden ze iedereen een chip inplanten, volgens mij.

  4. Ik vind het een moeilijke, omdat ik enerzijds denk “goh ja, dan herkennen ze mijn gezicht maar, ik doe toch niets mis, dus waarom niet?”, maar anderzijds is dat natuurlijk te kort door de bocht. Want het is wéér een stukje privacy dat je afgeeft (wat natuurlijk dubbel is om commentaar op te geven als je openbaar blogt over je leven, maar daar kies ik voor; ik kies er niet voor dat google op basis van gezichtsherkenning een foto van mijn blog kan linken aan een foto van mij ergens op een andere website, waar vb. ook mijn adres staat of dergelijke… wat ik eigenlijk veel viezer vind als toepassing dan dat er een “robotfoto” op mijn e-ID staat).
    Er zijn natuurlijk wel voordelen aan (chirurgen, onderzoekers e.d. die in het operatiekwartier / laboratorium binnenkunnen zonder met hun handen nog iets te moeten aanraken en zo hygiënischer kunnen werken bijvoorbeeld), maar het blijft balanceren op een koord die al te makkelijk overhelt naar allerlei toepassingen waarbij veiligheid en terrorisme meer en meer als reden gebruikt wordt. Natuurlijk is opsporen één ding en niet onbelangrijk, maar misschien – zou je dan denken dat iedereen met een beetje logisch verstand, wel beseft – is preventie wel interessanter op lange termijn. Jouw “Is bikkelhard inzetten op onderwijs, gezondheidszorg, geweldloze communicatie, duurzaamheid en internationale samenwerking dan geen effectievere manier?” is er keihard op wat dat betreft.
    Ik ga er eens over praten met wat mensen in mijn omgeving die meer weten van AI, misschien hebben die nog wel een interessante invalshoek over het wel/niet ervan 🙂

    1. Da´s een goed idee!
      Dat van die chirurgen, daar had ik nog niet aan gedacht… Maar is dat echt een probleem? Ze ontsmetten hun handen toch op de werkplaats zelf, en lopen nadien toch geen drie keer meer buiten? Ik heb zo het gevoel dat ze van die excuus-toepassingen afkomen voor problemen die er eigenlijk geen zijn, terwijl er echt wel zwaardere problemen zijn. En waarom zou je dan zoveel investeren in zo´n gezichtsherkenning in een ziekenhuis terwijl er miljoenen dokters en chirurgen in de wereld moeten werken in de vuilste omstandigheden? Mja, ge ziet, ik heb het er echt moeilijk mee… En dat van google is helemaal waar. natuurlijk. Het internet vind ik dan weer wel nuttig, maar daar gebeuren ook zoveel dingen waar we geen vat op hebben. gewoon al hier bloggen, zoals je zegt. Hoe ironisch is dat!

      1. Oh, tuurlijk zijn er veel zwaardere problemen! En uiteraard zou ik ook liever hebben dat er in elk land een deftig ziekenhuis is dan in sommige landen eentje waar er misschien één persoon extra kan gered worden, omdat de chirurg zonder gezichtsherkenning toevallig toch een bacterie mee binnengebracht heeft, terwijl in andere landen massa’s mensen sterven, omdat de voorzieninigen er niet zijn. Alleen zie ik dat enkel gebeuren in een ideale wereld waar alle rijkdom gelijk verdeeld wordt over iedereen. Uitgaande van hoe de wereld jammer genoeg werkt, met veel geld op weinig plaatsen en weinig geld op al de rest, vind ik het niet per se stom dat er gezocht wordt naar manieren om het nog beter te kunnen doen (je zal maar net die ene persoon zijn die sterft door een stomme bacterie of zit te wachten op resultaten van een onderzoek waar resultaten verknoeid zijn doordat er net niet hygiënisch genoeg gewerkt is).
        Ik was na je bericht nog wat gaan opzoeken en kwam ook een voorbeeld tegen van verkiezingen in Mexico, waar fraude werd tegengegaan aan de hand van gezichtsherkenning. Verschillende mensen hadden zich onder meerdere namen geregistreerd om zo de verkiezingen te vervalsen, maar konden dat niet, omdat ze na de eerste keer stemmen, eruit gefilterd werden, omdat het systeem herkende dat ze al gestemd hadden.
        Niet om het goed te praten he; misschien eerder een “het is er toch, dus we kunnen er, naast alle nadelen, maar beter ook een paar voordelen aan proberen ontdekken” 🙂

      2. Ja, dat zijn inderdaad interessante voorbeelden.. Als het echt gebruikt kan worden om fraude tegen te gaan, dan kan het wel zijn nut hebben.
        Maar dan nog vraag ik me af: elk systeem kan gehackt worden. En wat als dat systeem dan gebruikt wordt net om te frauderen? Het gaat er uiteindeljk toch maar om wie de touwtjes in handen heeft. Iets in de zin van: iemand oppakken omdat het in de computer zit dat die persoon daar op dat moment was, terwijl dat helemaal niet het geval was. Omdat het systeem van binnenuit (of van bovenaf) gehackt werd. Dat soort dingen. Voer voor een filmscenario 🙂

        En ook: als je zou gaan stemmen met egzichtsherkenning, hoe regelen ze het dan met de mensen die niet tot bij het stemhokje geraken en die anderen een volmacht geven? Dan kan er dus eigenlijk niet meer met volmacht gestemd worden, en verliezen ouderen, zieken, etc. hun stem. Ofwel moet je dan gekoppeld aan de volmacht laten registreren dat bepaalde personen wel een aantal keren kunnen gaan stemmen. Maar op die manier kan je dan ook frauderen met volmachten en je voor meer stembeurten laten registreren. Hmm. Ik weet het niet, ik blijf het fishy vinden… Maar wel een interessante discussie.

        (En goed punt trouwens, dat we in het noorden ook wel mogen investeren in verbeteringen voordat alle wereldproblemen opgelost zijn :))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s