Het is de wind

Migraine-triggers ontmaskeren heeft soms iets van een Agatha Christie-verhaal.

Voorbeeld: hoe ik mijn eerste job kwijtgeraakte. Dat was een voltijdse Nederlands-Engels-geschiedenis in een secundaire school in Aalter. Ik zeer opgelucht, want ik had op mijn eentje huur te betalen, en zat nog in mijn “wachttijd”, dus had nog geen recht op een uitkering. Een week of twee ging het goed, daarna kwamen de zwaarste migraine-aanvallen ooit opzetten. Tof, zo op je eerste job. Een paar weken later stelde de directeur voorzichtigjes voor me te ontslaan wegens “onvoldoende matuur” ofzoiets. Want dat was de algemene conclusie natuurlijk: dat ik te zenuwachtig was, en daardoor die migraines over mezelf afriep. Ik stemde toe, want ik was niet alleen ziek, ik schaamde me ook mateloos.

In die periode nam ik een middel tegen teenschimmel (ja, het wordt een lekker verhaal, hoor), waarmee ik na een paar weken besloot te stoppen, omdat ik er van die grote “boebels” van op mijn armen kreeg.

Een paar jaar geleden besloot ik nog eens een poging te ondernemen om mijn teennagels toonbaar te krijgen, en kreeg door de dokter weer iets tegen teenschimmel voorgeschreven. Meteen kwamen weer die gruwelijke migraines opzetten, exact dezelfde die ik toen in Aalter had gehad. Ze waren duidelijk van een andere soort dan de”normale” aanvallen, en daarom heel herkenbaar. Ik stopte mijn behandeling, en de aanvallen bleven weg. Ik zocht op het internet de bijwerkingen van het werkzame bestanddeel op, en ja hoor: migraine.

Et voilà. Niks geen”gebrek aan maturiteit”. Gewoon een verdomde vergiftiging.

Er is nog een trigger die ik hier de afgelopen jaren ontmaskerd heb, een nog veel obscuurdere: het weer. Ik begon door te krijgen dat ik vaak met een migraine wakker werd wanneer het buiten hard waaide. Of dat het de dag nadat ik een migraine had gekregen hard waaide. Een vriendin en migraine-collega functioneerde als controle. Zat ik op zo´n dagen met migraine, dan stuurde ik haar “hoe voel je je?”, en kreeg ik onveranderlijk “migraine” als antwoord. In mijn nieuw aangekochte bijbel (Carolyn Bernstein´s The Migraine Brain) (*) werden mijn vermoedens bevestigd: “It´s amazing how many migraineurs can tell you a weather front is approaching. Changes in the weather are a very common migraine trigger. (…) We don´t really know why weather affects migraine. But research strongly confirms the weather-migraine connection.” (p141-142)

We hebben nu anderhalve week met zeer zware rukwinden achter de rug. Containers werden door de straten geblazen, wasgoed aan de drooglijn ging een eigen leven leiden. En mijn hoofd, mijn arme hoofd. Maar ik heb geen migraine gekregen. Ha! En weet je waarom? Weet je wat ik gedaan heb (behalve elke dag een Ibuprofen geslikt)? Ik heb geslapen. Elke nacht van middernacht tot 8 uur ´s morgens, en zodra man en kind een uur later de deur uit waren, kroop ik weer in bed en sliep door tot half twaalf. Echt slapen he, met dromen en al. Het waren een tiental dagen waarin ik niet veel waard was en mij navenant gedragen heb, en daarmee heb ik mijn vege lijf gered.

Wat mij altijd weer doet denken: ik pas ZO HARD NIET in die mal van een nine-to-five job, laat staan de versies met ergere getallen. En zo moeten er vast nog een hoop andere mensen rondlopen, die niet dezelfde luxe hebben eruit te stappen.

Daarom dus even dit logje: niet om te klagen, maar om aan te geven dat sommige mensen er echt niet aan kunnen doen. Soms zijn schijnbaar domme excuses als “het lukt me vandaag niet, want het waait te hard” geen flauwe manier om ergens onderuit te komen, maar een pijnlijke waarheid.

Soms is het echt gewoon de wind.

 

(*) Neen, deze site wordt niet gesponsord. Ik maak soms gratis en voor niks reclame voor dingen die ik echt de moeite vind, en als je onder de blogposts soms reclame ziet, dan is dat omdat ik de onbetaalde versie van wordpress.com gebruik, en dan zetten ze daar soms reclame op.

 

 

 

Advertenties

24 gedachtes over “Het is de wind

  1. Ik veronderstel dat herfst en winter voor jou dan heel moeilijke seizoenen worden. Heel erg vervelend als je zo geregeld moet “onderduiken” tegen die vreselijke pijnen.
    Ermee leren leven is wellicht de enige boodschap, maar verdomd moeilijk!

  2. Wat naar voor je. Een collega van mij had ook regelmatig zware aanvallen van migraine. Ze kreeg een lichte bètablokker voorgeschreven en sedertdien had ze geen aanvallen meer. Maar dat zal allicht niet bij iedereen helpen. Ik hoop voor jou op weinig wind.

  3. lafinefleurblog

    Hopelijk gaat de wind (en je migraine) rap liggen!
    Ik heb nog nooit de link gelegd tussen mijn migraine en het weer. Deze ochtend rond 5u wakker geworden met zware migraine, en wat blijkt nu? Het is hier al de hele nacht heel stevig aan het waaien…
    Geen enkele dokter heeft me ooit hierop gewezen, nochtans werd ik een hele tijd in de hoofdpijnkliniek van het UZ Gent behandeld.
    Mijn job is wel nine-to-five (eerder halfacht tot halfvijf) maar op dagen zoals vandaag ben ik zo blij dat ik kan thuiswerken.

    1. Wat goed dat je kan thuiswerken! Heel blij voor jou dat je die optie hebt. Ik heb ook een hele hoop dokters en neurologen gezien, die me allemaal tezamen nog niet de helft hebben verteld van wat ik uit dat boek geleerd heb. Alleen de laatste zei me te stoppen met de anticonceptiepil (als je aura-migraine hebt, is de pil nemen een zeer slecht idee), dus eindelijk iemand die tenminste voldoende geïnformeerd was.
      Ik heb de indruk dat ze in België heel erg medicatie-gericht zijn, dus een behandeling betekent: medicatie uitproberen. Terwijl het een complexe aandoening is die een complexe aanpak vergt.

  4. Ik geloof dat er op accuweather ook een soort vermelding over de migrainekans bij het weer staat, ik heb dat ooit wel al eens gezien alleszins. Slaap is inderdaad de beste remedie, zeker preventief. Ik ben blij dat je jezelf zo wat hebt kunnen beschermen.

  5. Ugh, “niet matuur genoeg”. Met het risico nu zelf kinderachtig te klinken, maar wie is in zo’n situatie degene die niet matuur genoeg is?!
    Ik ben blij voor jou dat je niet moet meedraaien in het systeem, maar eigenlijk nog veel ambetanter dat dat systeem zich niet beter aanpast aan wie niet “zomaar” kan meedraaien. Want het feit dat je niet moet, wilt daarom nog niet zeggen dat je niet wilt meedoen…

  6. Ik ben zo blij voor je dat je kunt slapen! Het is de dokter van de armen, heb ik wel eens gehoord. Echte, kwalitatieve rust lost veel op zonder pillen, therapeuten, noem maar op.

    Had ook eens zoiets met een medicament dat de druk op m’n middenoor zou moeten goed zetten. Ik was al lekker depressief uit mezelf, maar van die pillen of druppels kreeg ik regelrechte zelfmoordneigingen. Naar een apotheker geweest en iets anders gekregen: meteen over.

    1. Dat is he! Ik neem alleen nog maar medicatie als het echt niet anders kan. Over bijwerkingen zou ik, zoals dat madammeke in Buiten De Zone, “nen boek kunnen schrijven”.
      Dus inderdaad, slapen 🙂 Hoe meer ik daarover lees, hoe duidelijker het wordt dat slapen het reparatiemoment voor onze hersenen is. Zot dat het bijna als een soort sport gezien wordt om daarop te beknibbelen. Ben trouwens ook een grote fan geworden van korte dutjes , haha, zo’n bomma ben ik dus al op mijn 38e 😉

      1. Uhu, ’t is ongelooflijk dat je net als ’n klein kind dat zich tegen bedtijd verzet, ook allerlei smoesjes verzint om het slapengaan uit te stellen. Terwijl je weet hoe goed het is…

  7. Twinkel

    Op mijn huidige werk ‘mag’ je twee keer per jaar ziek zijn; de derde keer moet je op functioneringsgesprek bij de rechtstreekse leidinggevende (zelfs al was je de voorgaande keren telkens maar één dag afwezig) en de vierde keer moet je op functioneringsgesprek bij het hoger management. Ik heb zelf bijna wekelijks een migraine-aanval en ga dus met een bonkend hoofd en (gelukkig maar af en toe) kotsmisselijk werken. Dat ik migraine heb, houd ik voor mezelf; er heerst soms echt nog een taboe op vind ik. Ik ben heel blij dat je hierover schrijft, het plaatst alles wat meer in perspectief!

    1. Hey Twinkel, bedankt voor je comment! Dat zit ik eigenlijk al heel lang te denken: dat er toch echt zeer veel mensen moeten zijn die zich vaak op een afschuwelijke manier door hun werkdag moeten slepen… Want voor migraine-patiënten als jij en ik bestaat er in de meeste bedrijfsculturen gewoon geen aangepast traject. Je moet je er zo goed en zo kwaad als het kan op eigen kracht doorslepen, ofwel eruit stappen (of eruit gegooid worden).
      Ik weet dat er migraine-patiënten zijn die geholpen zijn met bepaalde medicatie, maar dat geldt lang niet voor iedereen. En migraine komt zeer veel voor he. Ik vind het echt onvoorstelbaar hoe weinig rekening er gehouden wordt met een aandoening die zo aanwezig is.
      En elke week migraine…! Jezus, wat een beproeving moet dat zijn voor jou… Stuur me gerust eens een mailtje als je erover wil praten (kathleenverbiest@hotmail.com), misschien kunnen we tips uitwisselen (maar voel je niet verplicht hoor).
      Alleszins veel sterkte.

      1. Twinkel

        Ik zal je zeker eens mailen! Ik ben trouwens ook een bommaatje hoor; in het weekend wordt hier regelmatig eens een middagdutje gedaan 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s