Mobiliteit in België: een representatieve dag

Op zaterdag 24 augustus reisden mijn man, mijn dochter en ik van Nisramont naar Leuven, en maakten een tussenstop in Brussel. Het was een erg Belgische reis, om redenen die u zodadelijk vast duidelijk zullen worden.

Mijn ouders brachten ons met de wagen naar het station van Marloie. We moesten daarbij een omweg maken, want er waren wegenwerken. Het bord dat aangaf langs waar de omleiding liep, werd aan het zicht onttrokken door een ander verkeersbord dat pal voor het eerste bord stond.

Toen we in het station aankwamen, vroeg ik de man aan het loket of het mogelijk was met één ticket van Marloie naar Leuven te reizen en een tussenstop te maken in Brussel Schuman. “Normaal gezien niet,” zei hij, “want normaal gezien moet je langs Ottignies. Je mag wel uitstappen en je reis hervatten, maar dat moet op het kortste traject zijn. En voor Leuven is dat langs Ottignies.” Ik begon me al een beetje zorgen te maken, toen hij zijn uitleg hervatte. “Maar je hebt geluk: vandaag zijn er werken in Ottignies, dus moet je uitzonderlijk wél langs Brussel. Dus kan je daar wel gewoon uitstappen zonder meerprijs.” Dat was waarschijnlijk voor het eerst in 39 jaar dat ik voordeel haalde uit een omleiding. Een glorieus moment.

We reisden tot Brussel Schuman, waar we een tijdje stonden te draaien voor we de weg vonden naar het Jubelpark en het Museum voor Kunst & Geschiedenis (dat gebouw is trouwens een architecturale omleiding op zich). Na wat zoekwerk vonden we de mummies waar we voor gekomen waren, en nadat we die in levende/dode lijve bezichtigd hadden, liepen we weer naar het station. Nu blijkt Brussel Schuman zowel een trein,- als een metrostation te zijn, en bovendien volledig ondergronds. Dat zal misschien wel duidelijk zijn voor wie daar elke dag gebruik van maakt, maar voor eendagsreizigers als wij was het een doolhof (gelukkig waren we in het aangename gezelschap van lokale versterking). We namen ruim op tijd de lift naar beneden -een voorsprong die we al gauw verloren aan gangen, wegwijzers en nog meer liften, zodat we maar net op tijd de trein opstapten.

Na een korte rit kwamen we aan in Leuven. Daar moesten we de bus op naar onze eindbestemming. Ik was door de lokale bevolking al gewaarschuwd dat je beter geen kaartje koopt op de bus, omdat dat zéér duur uitkomt. Gelukkig zag ik naast het busstation een gebouw waarop de naam Lijnwinkel prijkte. Dus ik de Lijnwinkel binnen. Daar kwam ik in een haveloze wachtzaal terecht, die op één even haveloze man na leeg was. Ik liep langs de man heen naar een glazen deur die naar de loketten beloofde te leiden. “De winkel is gesloten,” riep de man me toe. “Oh, bedankt,” zei ik, en terwijl ik hem aankeek zag ik achter hem een ticketautomaat staan. Dus liep ik daarop af. “Die werkt niet,” zei de man. Hij zei het met een intonatie waarvan ik op dat moment besefte dat ik die nog nooit in een andere taal of in een ander land gehoord had: een paradoxaal akkoord van berusting en verzet.

“Waar moet ik dan een ticket kopen?” vroeg ik. “Aan het loket van het treinstation,” zei hij. “Het treinstation,” herhaalde ik, met in mijn stem een zweem van ironie die in het Spaans zelden of nooit komt opzetten. De man knikte samenzweerderig. Welkom in het land van de omleidingen.

Enfin, uiteindelijk op de bus geraakt. Zwaait die bus opeens de buitenring op, terwijl wij daar niet moeten zijn. Dus ik naar voor, om de buschauffeur te vragen of we wel op de juiste bus zitten. “Ja hoor,” zegt hij vrolijk, “maar er is een omleiding.”

Ik had het kunnen weten.

 

 

Advertenties

30 gedachtes over “Mobiliteit in België: een representatieve dag

    1. Gelukkig ben ik doorheen de jaren stevig getraind in kalm blijven 😉
      Waar ik eigenlijk nog het meest moeite mee had was het feit dat een toegangsticket tot het museum 10 euro per persoon kostte (kinderen mochten gelukkig gratis binnen). Daarmee waren we dus (bovenop de treintickets) twintig euro kwijt. Als je dan bedenkt dat meua als het British museum in Londen, of gewoon al het museum voor Schone Kunsten in Valencia gewoon gratis zijn, dan wringt dat wel.

      1. Affodil

        Voorlopig valt het me hier in Zeeland wel mee. Ze hebben me tenminste nog niet ergens de brousse in gestuurd en dan aan mijn lot overgelaten wegens geen bordjes meer (of geen zin).
        Niets is nieuw onder de zon en ik heb niet de hoop en het vertrouwen dat er snel beterschap komt. Zo’n 7 jaar geleden schreef ik dit: https://affodilennidk.wordpress.com/2012/08/29/eilandgevoel/. Ik kan er nog steeds helemaal de parallel met dit Kattebelletje in terug vinden. En dan zijn ze nog niet goed bezig met die Oosterweelverbinding. Mijn kleinkinderen aan de A’-kant van de Schelde zijn nu 10, 6 en 3. Tegen dat de ellende omtrent de Oosterweelverbinding voorbij is, hebben ze zelf kinderen van die leeftijd …

  1. In reizen met openbaar vervoer ben ik ronduit slecht. Meestal geraak ik er niet of veel te laat… altijd! Dus ik denk dat ik daar nooit was geraakt. Jullie hebben het er behoorlijk goed vanaf gebracht. Chapeau. Reizen met het openbaar vervoer is een ware kunst in het omgaan met omleidingen en vertragingen.

    1. Ik reis zelf veel liever met het openbaar vervoer dan met de auto, maar het is zo jammer dat er altijd plekken zijn waar je niet zonder auto geraakt. Dat merk je heel erg wanneer je zonder auto als toerist naar België komt. Gelukkig hebben we geen enkele vertraging gehad, en ik moet wel zeggen dat de bus pakken in Leuven absoluut geen probleem was (zodra we het ticket hadden natuurlijk).

    1. Re ruimtelijke situatie is hier natuurlijk anders… Naar Valencia en de luchthaven reizen is heel gemakkelijk en goedkoop. Je kan tot anderhalf uur op tram en metro reizen voor maar 4 euro. En wij hebben vanuit Rafelbunyol een directe verbinding via de tram/metro met Valencia en de luchthaven. Dat is dus heel erg praktisch. Bovendien rijden in de stad ook veel bussen, en naar andere steden kan je met de trein, maar die is wel geprivatiseerd, dus redelijk duur.
      Langs de andere kant: ons dorp ligt op 4 km van de zee, maar daar gaat geen openbaar vervoer naartoe. Dat vind ik dan weer erg vreemd.

      En wegomleggingen… Ik denk dat ik er in die elf jaar dat ik hier woon misschien een stuk of vijf ben tegengekomen. Naar het schijnt is dat omdat België zo´n dicht wegennet heeft…

      1. Vijf wegomleggingen amper? Wegen moeten toch overal worden hersteld? Hier in België zijn ze precies constant bezig en nog liggen de wegen er niet goed bij…

  2. Nu vind ik je toch behoorlijk ondankbaar in dit stukje. Besef je wel welke moeite de De Lijn heeft gedaan om jou, die nu in Spanje woont, nog eens een stukje extra van je oude heimat te laten zien wanneer je nog eens hier bent, en dan is het nog niet goed?

  3. O ik heb zo hard gelachen! En zo hard ook aan dit stukje gedacht bij al die omleidingen hier (het is nog waar ook… :)). Het begint hier bij de voordeur, met een bordje waarop staat dat de werkzaamheden tot 30 augustus duren. Ik hoop maar dat ze eerder al klaar zijn. 😉

    1. 😀
      Wij zouden samen nog eens een boekje moeten schrijven: “België langs binnen en langs buiten”. Jouw ervaringen als buitenlander die naar België migreert, en mijn ervaringen als Belg die haar geboorteland vanuit het buitenland bekijkt. Ik denk dat we op veel vlakken dezelfde conclusies zouden trekken 😉

  4. Pingback: Punten sparen | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s