Vlaamse filmpjes: de verhalen

Hé, weet je wat: ik ga die verhalen gewoon online zetten. Het lijkt me stom om er zoveel werk in gestoken te hebben en er dan niets mee te doen.

Ik ga ze wel niet meer nakijken, want dan vind ik vast een hoop dingen waaraan nog gesleuteld kan worden, en dan geraak ik niet verder met waar ik nu aan bezig ben. Dus aan eventuele lezers: er zal zeker wel iets op aan te merken zijn (en dat mag je me ook altijd laten weten, want ik krijg graag constructieve feedback, dat helpt altijd in het leerproces). Maar ik herinner me ook dat ik Berkje Mos echt een heel fijn personage vond, en dat die zoektocht naar de schat van Sobek best spannend was. Dus laat ik dat dan maar lekker delen.

Hier zijn ze:

Berkje Mos

De schat van Sobek

 

 

 

 

22 gedachtes over “Vlaamse filmpjes: de verhalen

    1. Wat heerlijk om dit te lezen, Hilde! Heel erg bedankt 🙂 Misschien dat ik er toch nog iets meer mee kan doen, het wat verder uitwerken… Sowieso heb ik de hele dag met het woord “kippenvel” in mijn hoofd rondgelopen, ik denk niet dat er een mooier compliment bestaat 🙂

      1. Ja maar echt letterlijk hè! De rillingen liepen over mijn rug maar niet van kou of koorts hoor. Zot hè…
        Ik begrijp echt niet dat ze dat niet aangenomen hebben. Je moet daar echt iets anders mee doen!
        Ga het andere verhaal ook nog lezen😉

      2. Het andere is echt wel helemaal anders…
        Ik heb alvast een idee om dat van Berkje wat uit te breiden, en dan stuur ik het misschien naar een paar uitgeverijen op -Averbode incluis 😉

    1. Ja, deze heb ik speciaal voor mijn dichter geschreven omdat ze gek is op het Oude Egypte, en omdat ik iets wou proberen met meer avontuur. Ik had er wel wat moeite mee op de inleiding op dreef te krijgen: personages voorstellen en de situatie uitleggen, daar kruipt tijd in die het verhaal vertraagt. Maar vanaf dat ze tussen de krokodillen terecht komt, zit het wel snor, denk ik 😉

  1. Heel mooi, de mengeling van fantasie en werkelijkheid kan ik goed smaken. Ik lees het zeker eens voor aan mijn kleindochter, ze is 10 en ik ben ervan overtuigd dat ze het geweldig zal vinden.
    Hoedje af Kathleen 👍

  2. Ik heb deze ochtend bijna mijn aansluiting gemist, omdat ik zo verdiept was in Berkje Mos. Zegt toch al iets, denk ik 😉 Ik stelde mij er tekeningen bij van Fiep Westendorp van Annie M.G. Schmidt, zo met het haar van de Stampertjes uit Pluk van de Petteflet 🙂
    Puur naar taalgebruik vielen mij twee dingetjes op: meteen in het begin schrijf je dat Emma “altijd volgens de laatste mode gekleed ging”, wat iets te “deftig” overkwam. Misschien eerder iets als “altijd hip gekleed was”. En dan het gebruik van dierf/dierven i.p.v. durfde/durfden. ’t Is moeilijk om mij terug te plaatsen in mijn 10-jarige zelf, maar ik vraag mij af of dat niet iets te ouderwets is voor een kinderboek? Anderzijds vond ik het als kind wel altijd leuk om door een boek nieuwe woorden te leren kennen, dus ja, beetje in dubio of het ok is of niet 🙂

    Berkje Mos was algemeen meer mijn ding dan De schat van Sobek, maar ook dat vond ik leuk om te lezen en als kind zou ik het ook heel spannend gevonden hebben. Het duurde wel iets langer vooraleer je echt weg bent met het verhaal, had ik het gevoel. Bij Berkje gaat het al vanaf de tweede zin echt van start; bij De schat duurt het iets langer. Al weet ik niet meteen hoe je het anders kan doen, want je hebt die inleiding ook echt wel nodig. Heel tof vond ik dat het hoofdpersonage geen “standaard” gezinssituatie heeft en ik moest glimlachen toen ze eventueel ook “gewoon” kapster wilde worden. Qua taal gewoon één klein schrijffoutje: eerste zin van de tweede paragraaf moet “professor ons kwam opzoeken” i.p.v. “professor ons kwamen opzeoken” 🙂

    1. Ja, die “dierf” versus “durven”: dat zijn dingen waaraan je merkt dat ik al meer dan tien jaar weg ben, vermoed ik. Iemand zei me ook dat zijn negenjarige dochter niet wist wat “repareren” betekent, omdat zij “herstellen” gebruikt. Met dat soort zaken ben ik dus niet helemaal mee.
      En over die langzamere start bij Sobek: daar zat ik ook mee in, maar er moet inderdaad veel uitgelegd worden, dus daar kan je niet echt om heen. Ik heb haar dan maar stiekem op de trap laten afluisteren -da’s misschien toch een beetje spannender.
      Oh, en zat er toch nog een typfout in? Dju toch he, er glipt toch altijd iets door de mazen van het net!
      Heel erg bedankt voor het lezen! En wat een compliment dat je bijna je aansluiting had gemist! 😀

  3. Sarah

    Oh wat mooi! Beide verhalen.
    Ik deel de mening niet van enkele mensen die vonden dat “de schat van Sobek” wat meer tijd vroeg om erin te komen. Ik vond dat zelf net goed! Ik weet wel niet in welk kamp de meeste tienjarigen zich bevinden. Misschien houden die inderdaad niet van een te lange inleiding. Hoewel, we moeten ze ook niet onderschatten, die tienjarigen.
    Ik vond de kinderen in het begin van Berkjes verhaal wel erg wreed. Zouden tienjarigen meteen zo’n dingen roepen als een nieuweling de klas binnenkomt? Of eerder denken en daarna tegen elkaar fezelen op de speelplaats?

    1. Da’s een interessante opmerking… Misschien dat je daaraan ook merkt dat ik vanuit Spanje schrijf: ik denk dat kinderen hier toch wat mondiger zijn 😉
      Misschien is het zo een bijzondere ervaringen dat ze daardoor wat minder geremd zijn, dat zou het kunnen verklaren. Want de juf zet hen wel meteen op hun plaats, dus dat betekent dat het gedrag is waarmee ze niet wegkomen. En het moet bijna wel meteen uitgesproken worden, want als je wacht met de reacties vsn de klasgenootjes tot op de speelplaats, dan verlies je momentum, denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s