Vlaamse Filmpjes

Afgelopen lente schreef ik twee kortverhalen voor kinderen, die ik instuurde voor een wedstrijd van Averbode. De gekozen kortverhalen worden gepubliceerd als Vlaamse Filmpjes (kleine leesboekjes die in het Vlaams onderwijs verspreid worden).

Ik heb net een mail ontvangen van de organisatie: ze hebben dit jaar 98 inzendingen binnengekregen, waarvan een driekoppige jury van volwassenen er tien heeft uitgekozen voor publicatie. Mijn verhalen waren er niet bij.

Kijk, dat gebeurt dus ook.

Ik had wel graag een beetje feedback van de jury gehad, al was het maar één zinnetje. Want het was best veel werk (dertien A4 pagina’s per verhaal), en met iets simpels als “te moeilijk voor kinderen”, “oudere doelgroep proberen” of “te cliché” weet je dan toch tenminste iets.

Want nu denk ik: wat moet ik hier nu mee? Nooit meer schrijven voor kinderen, want Kolet Janssen weet vast wat de moeite is en wat niet (mijn verhaal)? Of toch blijven schrijven voor kinderen (hoe moeilijk dat ook is), want dochterlief vond De schat van Sobek lekker spannend?

Het antwoord is, zoals steeds: gewoon blijven schrijven. Elke aanraking door inspiratie is een verhaal dat verteld wil worden. Daar moet je dankbaar voor zijn en iets mee doe, nu of later. Wat het verdict van de jury ook moge zijn.

22 gedachtes over “Vlaamse Filmpjes

  1. Mijn moeder stuurde – heel veel jaren gelden – ook een verhaal op. Zij was wel een gelukkige winnaar. Daarna werden nog zes of zeven van haar verhalen gepubliceerd als “Vlaams Filmpje”. Toen plots … niet meer. Ook nauwelijks uitleg of hooguit … “beetje te ouderwets, niet modern genoeg”. Ze stopte acuut met het schrijven van jeugdverhalen.
    Jij moet lekker door blijven schrijven en het volgend jaar gewoon nog een keer proberen.

    1. Dankje, Koen! Misschien hebben ze inderdaad een heel concreet beeld van hoe zo’n Vlaams Filmpje eruit moet zien…? Ik kan het van hieruit ook moeilijk checken, heb er enkel een online gevonden.
      En zo cool van je moeder! En wat jammer dat ze toen gestopt is… Het is wel mooi te zien dat het schrijftalent bij jullie in de familie zit 🙂

  2. Jammer. You win some, you lose some.

    Ik heb het zelf ook al meegemaakt. Het is verleidelijk om dan te beginnen twijfelen aan je kunnen. De gezondste manier om die twijfel door te spoelen is verder schrijven, posten op je blog en de terechte complimenten in ontvangst nemen. 😉

    En zoals je zelf aanhaalt: de goesting (of zelfs nood) om te schrijven en het plezier dat je beleeft tijdens het schrijven zijn veel meer waard dan de mening van een jury. Ook al is de feedback vaak goud waard.

  3. Goh Kathleen, in jouw plaats zou ik ook teleurgesteld zijn. Je hebt er zo veel werk in gestoken en je hebt intussen al zoveel schrijfervaring. Het kan niet anders dan dat je tenminste bij de twijfelgevallen zat. (Zoiets maak ik mezelf ook wijs als ik ergens naast grijp, onlangs nog de de Meander-dichtwedstrijd.)
    Het zou leuk zijn als je met die verhalen toch iets kon doen. Een leesblog voor kinderen beginnen? Of zitten ze al genoeg aan het scherm? Denk denk…

    1. Wat jammer van Meander… Gelukkig komt je boekvoorstelling nu met rasse schreden dichterbij, dat lijkt me wel iets fijns om je aan op te trekken, niet? 🙂

      Ja, ik was langs de ene kant wel teleurgesteld, amar langs de andere kant voelde het ook ene beetje als een opluchting, in de zin van. misschien ligt het me gewoon niet, schrijven voor kinderen. Maar dan lees ik af en toe een boek van de recente Nederlandstalige kinderboekenmarkt, en dan ben ik toch altijd wat teleurgesteld. Ik hoop eigenlijk vooral dat die winnaars echt steengoed zijn, want kinderboeken verdienen echt de allerbeste kwaliteit. Ik vond het zelf heel moeilijk om een verhaal én eenvoudig én duidelijk én interessant te maken.
      Misschien doe ik volgend jaar toch weer mee, want ik heb nog een diee dat ik nog niet uitgewerkt heb. Maar de opgelegde lengte valt me wel tegen -eigenlijk is het veel te lang voor een zogenaamd kortverhaal (enfin, mijn persoonlijke mening).

      Maar een leesblog voor kinderen, daar begin ik liever niet aan. Want inderdaad, we willen hen aan de boeken krijgen, niet achter het scherm 😉

  4. Ik begrijp je ontgoocheling. Maar dit betekent vooral niet dat je verhalen niet goed zijn!! Eén op tien wordt uitgekozen. En uiteindelijk gaat het hier allemaal om mensen die goed kunnen schrijven. Anders doen ze niet mee. Je was niet bij de tien beste, maar misschien wel nummer 11😉.
    Je wordt schrijver met vallen en opstaan. Jij staat zeker terug recht!
    We horen nog van je.

    1. Bedankt, omabaard!
      Ik hoop inderdaad echt dat die andere verhalen gewoon beter zijn, want ik vind het eigenlijk meer ontmoedigend om te verliezen van een mindere kandidaat. Maar dat alle deelnemers aan een schrijfwedstrijd goed kunnen schrijven, daarvan heb ik tijdens het jureren bij een schrijfwedstrijd al het tegendeel bewezen gezien 😉

      Waarschijnlijk ligt het er gewoon aan dat ik niet zo goed op kinderniveau kan schrijven -misschien krijg ik het verhaal niet snel genoeg op dreef, of wil ik het te moeilijk maken? Misschien waren de verhalen ook niet origineel genoeg… Mja, ik had dus toch graag een klein juryrapportje gehad.

    1. Da’s een goede vraag, dat weet ik eigenlijk niet… Het is wel zo dat de jury de vijf beste verhalen uitkiest, die dan gelezen worden door de kinderen van één klas, en die kiezen uit die vijf verhalen de uiteindelijke winnaar. Maar daarmee weet natuurlijk geen van alle deelnemers wat kinderen van hun verhalen zouden vinden, want de selectie gebeurt volledig door volwassenen.

  5. Wat jammer dat je er niet bij bent! Je weet niet precies wie de verhalen kiest he en wat ze belangrijk vinden, het kan zo alle kanten uitgaan natuurlijk. En zeker niet stoppen met schrijven, gelukkig ben je dat ook niet van plan :-). Je hebt overduidelijk talent en bovendien is het schrijfplezier op zich goud waard, dus doe maar lekker verder!

      1. Goh neen, niet echt. Ik schrijf wel een aantal dingen, maar ik heb nog geen idee waar het naartoe gaat. Ik heb precies dat boek dat ik geschreven heb nog niet losgelaten, al ben ik ook niet van plan om daar iets mee te doen. Maar schrijven doe ik zeker 🙂

  6. Wat denk je waar de toekomst ligt? Averbode of online publiceren? Door geen feedback te geven krijg je totaal geen inzicht in hun criteria, waarom zou je dan die ervaring generaliseren tot dit was niet goed genoeg. Stel je eens voor dat je in de komende jaren nog 100 verhalen schrijft, hoe ga je dan zelf denken over dat verhaal? Is dat niet veel belangrijker dat je doordoet met wat je plezier brengt en voor jou goed lijkt? Keep going! xx

    1. Bedankt voor deze inzichten! Ik denk dat het probleem is dat het soms erg moeilijk is om je eigen werk in te schatten, en dat je daarom probeert te steunen op de feedback van anderen. Maar dat is natuurlijk ook erg subjectief… Ik denk dat ik daarom heel erg blij ben met deze blog: dan raak je makkelijk aan veel meer meningen van herk verschillende lezers, en dat is ontzettend dankbaar.
      Misschien zag ik die wedstrijd ook teveel als een test, omdat ik eraan twijfelde of ik wel kan schrijven voor kinderen. Maar inderdaad, waarom zou ik mij neerleggen bij de onbekende criteria van een wedstrijd?
      Ja, we gaan dus lekker door 🙂

  7. Feedback zou mogen denk ik. Maar het is eigen aan onze jachtige tijd dat er enkel nog tijd gestoken wordt in “voorruit” met wat is, geen tijd voor wat niet is.
    Maar je deed me wel even nadenken over het concept. Ik ga er van uit dat als je wel gekozen bent je dan een vergoeding krijgt?
    En ben je wel zeker dat je hen aan de boeken (het papier) wilt krijgen en niet aan het scherm al lezend? Want op zich is een tablet niet wezenlijk verschillend van een boek? Of is dat scherm echt slechter voor de ogen? Hmmm. 🙂
    Maar goed, blijven schrijven denk ik 😉

    1. Er wordt één winnaar gekozen en die krijgt 1000 euro. De anderen krijgen de eer gepubliceerd te worden.
      En wat scherm versus papier betreft: misschien dat e-readers minder vermoeiend zijn voor de ogen? Mij oogarts heeft me alleszins gezegd: hoe minder voor een scherm, hoe beter. Maar tegenwoordig zijn ze precies wek bezig met schermen die minder belastend zijn, niet?
      Enfin, zolang ze maar lezen, en zolang we maar kunnen schrijven, inderdaad 😉

  8. Zeker blijven schrijven! Wie weet heb je pas na lang debatteren nét niet die eerste 10 gehaald? Of zouden kinderen jouw verhaal er wel uitkiezen, zelfs als de jury dat niet doet?
    Wel jammer inderdaad dat ze niet eens een beetje feedback geven. Ok, er zullen wel veel inzendingen zijn en dat vraagt natuurlijk extra werk, maar ik ga er vanuit dat die juryleden sowieso wel nota’s zullen hebben om die dan met elkaar te bespreken wanneer ze selecteren. Zo gigantisch veel werk kan dat dan toch niet zijn om dat te verzamelen en op te sturen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s