Het Groot Dictee Heruitgevonden: de tekst

Een aantal mensen vroeg me of ik de tekst die voor het dictee gebruikt werd online kon zetten, en aangezien de wedstrijd ondertussen afgelopen is, vermoed ik dat dat nu wel mag. Het verhaal dat ik instuurde, werd bewerkt door Ludo Permentier. Die heeft op een vakkundige en bewonderenswaardige manier de tekst “dicteeklaar” gemaakt. 

HET GEVAAR TUSSEN DE REKKEN

Het eerste wat me opviel, was een geur. Het rook naar compost. Dat is een curieuze geur voor een bibliotheek. Toen ik bij de acaciahouten balie kwam, gebeurde er nog iets vreemds: de bibliothecaris keek me aan met doodsangst in de ogen en fluisterde: ‘Maak zo min mogelijk geluid en bruuskeer niets of je bent er geweest.’

Ik weet dat bibliothecarissen pietjes-precies zijn en soms megastreng, maar dit leek me overdreven. Bovendien viel het op dat iedereen veel stiller was dan normaal. Zelfs de kinderen in de leeshoek zaten als bangeriken in de zitzakken, en durfden amper de bladzijden van hun stripalbums om te slaan. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ik gestrest.

De bibliothecaris keek schichtig achterom en gebaarde naar een slijmspoor dat langs de sectie laatmiddeleeuwse Bijbelstudie liep en tussen de rekken naoorlogse literatuur verdween. ‘We zitten met een boekenwurm’, fluisterde hij dicht bij mijn oor.

Ik had verbouwereerd naar hem staan luisteren, maar nu rechtte ik mijn rug. ‘Grapjas!’ zei ik hardop. ‘Is dit weer een van die promotiestunts ter bevordering van de leescultuur?’

Iedereen keek verschrikt op, en vanachter de rekken literatuur voor volwassenen klonk er een benauwend gegrom.

‘Hij wil niet gestoord worden’, prevelde de bibliothecaris haast onhoorbaar. ‘Als je hem stoort, vreet hij je op.’

Ik moest toegeven dat ze erg hun best hadden gedaan om de stunt geloofwaardig te doen overkomen, en besloot het spelletje rücksichtslos mee te spelen.

‘Wat kunnen we tegen de ongewenste aanwezigheid van dit creatuur ondernemen?’ fluisterde ik ernstig terug.

‘Hij kan niet tegen woorden met een x’, was het antwoord. ‘En hoe degoutanter het woord, hoe beter.’

Ik knikte bedachtzaam. Fantasie hadden ze wel, daar in de bib.

Langzaam stapte ik weg van de balie en begaf me richting literatuur voor volwassenen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik hoe alle aanwezigen met alerte blik mijn bewegingen volgden.

Waar het slijmspoor tussen de rekken verdween, draaide ik de hoek om. En daar zag ik het beest.

Het was een grijsblauwe worm met een geribbeld lijf, het soort regenworm dat ik als kind weleens met een keukenmes in tweeën had gehakt om te zien of de helften beide zouden voortleven. Maar dit exemplaar was zo groot als een uit de kluiten gewassen walrus.

De worm zat met zijn kop tussen de boeken in het rek, en bewoog als een stofzuigerslang over De komst van Joachim Stiller. Het boek ging in een gulp naar binnen en meteen daarna begon hij aan een volgend boek. Een paar seconden later had hij het hele oeuvre van Hubert Lampo opgevreten.

Toen hij aanstalten maakte om aan het werk van Tom Lanoye te beginnen, besloot ik het erop te wagen. ‘Laxeermiddel’, zei ik voorzichtig.

Het gruwelijke dier draaide zijn blinde kop in mijn richting, richtte zich op, en ik voelde hoe mijn ledematen verstijfden van angst. Maar ik ging dapper verder: ‘Toxines, index, antrax!’

De ogeloze kop van het dier bleef hoog boven mij in de lucht zweven. ‘Xenofoob!’

Hij sperde zijn muil open. Een boek met een rood-zwarte kaft viel vlak voor mijn voeten. ‘Het goddelijke monster’.

‘Taxidermie!’ riep ik uit. De worm stuikte in elkaar, en begon ijzingwekkend te krijsen. Iedereen in de bib sloeg de handen voor de oren. Maar ik was nog niet klaar.

Nog één woord had ik nodig. Ik greep naar het ultieme wapen: ‘de brexitonderhandelingen!’

Dat was de genadeslag. Schokkend en bevend sleepte de reuzenworm zijn blubberige lijf de zaal uit, langs geschiedenis en hobby’s en handwerk, naar buiten. Alle bibliotheekbezoekers applaudisseerden uitgelaten, en de anders zo gereserveerde bibliothecaris viel me om de hals.

‘Wat een heldhaftig optreden!’ riep hij uit. ‘Je hebt ons gered van een gewisse dood!’

Hij gaf me een zoen op mijn wang en een boekenbon, en toen ik drie maanden later een boek te laat binnenbracht, vroeg hij me geen extra eurootjes, maar zag hij dat met een knipoog door de vingers.

 

 

21 gedachtes over “Het Groot Dictee Heruitgevonden: de tekst

  1. Myriam Ding

    Juweel van een tekst! Was het enkel voor de ´eer’ of bracht het ook iets op? Nu zal ik nog eens naar het boek gaan zoeken. Ja, nubuck is leuk 🙂

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    1. Waauw, nul fouten! Keigoed zeg! Ik niet, ik schrijf “ogenloos”, want ogeloos staat zo vreemd, vind ik 🙂 (En er zijn nog wel meer woorden waar ik aan twijfelde.)

      En ik denk dat ze eigenlijk beter mijn tekst voor de voorrondes hadden gebruikt en de winnende tekst voor de finale, want die tekst was echt wel moeilijker. Maar ik ga niet klagen natuurlijk, want dit is wel een hele eer 🙂

      Hee, maar bedoel je dat jij op de finale aanwezig was?? Heb je meegedaan? Of kon je online meedoen ofzo?

      1. Marry

        Nee joh, dit is nu mijn bizarre gevoel voor humor, inhakend op de comments hierboven.
        Dat viel mij ook op, dat de tekst Dolly veel moeilijker is. En ik deelde jouw mening. Maar na even nadenken vind het toch een goede keuze. Door die moeilijker tekst was de voorselectie flink streng.
        Op de blog van Annika Cannaerts staan de delen 1, 2 en 3 van Dolly. Met in deel 3, de dicteetekst, dus ook de moeilijke woorden vetgedrukt. Ergens anders vond ik ook nog de tekst Dolly met de zinnen in rood met witregels en de moeilijke woorden vetgedrukt op een rijtje. Zou Ludo Permentier de tekst van Annika ook hebben aangepast?
        Het verhaal Dolly verscheen na 6/12 als online dictee. Van jouw dictee weet ik het niet.
        En sorry, die mooie complimenten geef ik maar snel terug.

      2. Haha, geen zorgen 🙂
        Ik heb het dictee van Annika in Verzin-magazine gezien, daar stond het volledig afgedrukt. En ik denk wel dat ze dat ook bewerkt hebben, want in de voorwaarde om aan de wedstrijd mee te doen, stond dat je bereid moest zijn aan je tekst te laten sleutelen, en ik heb het gevoel dat ze aan de teksten gewerkt hebben tot ze aan een aantal criteria voldeden (bepaald aantal moeilijke woorden, verschillende soorten spellingsregels die aan bod moeten komen, etc.) Het was dus wel interessant om te zien hoe zo´n dictee opgesteld wordt (je moet echt wel heel veel van spelling weten).

  2. Als ik mij je oorspronkelijke tekst nog goed herinner, vond ik die wel leuker lezen als verhaal op zich 🙂 Je merkt hier wel dat er moeite gedaan is om er extra moeilijke woorden in te steken, al is gelukkig de algemene sfeer en humor wel behouden.

  3. Fantastisch 🙂
    In de doos met herinneringen, die altijd met me mee is verhuisd, zat een pen van het Groot Dictee. Daar heb ik in de jaren stillekens ook eens aan meegedaan, was ik helemaal vergeten 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s