Corona Chronicles: day 9

In de tweede week van januari liep een goede vriend van mij een zware verkoudheid op. Hij had hoofdpijn, koorts en een droge hoest die hem ´s nachts uit zijn slaap hield. Twee weken later zag ik hem in Valencia, en hij was nog steeds niet beter. Dat vonden we allebei tamelijk vreemd, dat een infectie die tussen griep en verkoudheid lag zo lang aansleepte. Een paar dagen daarna liet hij me weten dat hij zich beter voelde.

Toen mijn vriend met zijn klachten naar de dokter ging, werd hij niet getest op het coronavirus. En eigenlijk is dat logisch, want op dat moment was in China pas de eerste patiënt overleden en die testen kosten zo´n 30 euro.

Een week nadat ik hem gezien had, in het eerste weekend van februari, kreeg mijn dochter hoge koorts. We brachten haar naar het medisch centrum, maar ze stuurden ons terug, want ze konden niets vinden. Twee dagen later was haar koorts opgelopen tot tegen de 40 graden. Met een koortswerend middel kregen we haar temperatuur naar beneden, maar we besloten opnieuw naar de dokter te gaan. Hij stuurde ons weer naar huis met de boodschap dat als de koorts niet daalde, we haar naar het ziekenhuis moesten brengen. De volgende dag lag dochterlief doodziek op de sofa, met een koorts van 40 graden, die we met de medicijnen die we voorhanden hadden, niet naar beneden kregen. Ze begon ook te klagen over pijn in haar zij, snikte dat ze niet goed kon ademen.

Ik heb haar toen in mijn armen de spoedafdeling binnengedragen.

Daar werd ze onderzocht en een röntgenfoto bracht een longontsteking aan het licht. Er werd ook even gegrapt: “Het zal toch geen corona zijn zeker?” Maar ze werd niet getest.

Ze kreeg sterkere medicijnen en antibiotica. Haar koorst daalde. Om twaalf uur ´s nachts werd ze uit het ziekenhuis ontslagen zodat ze toch nog thuis kon slapen. Na anderhalve week recupereren en antibiotica kon ze weer naar school. Ze had toen twee weken school gemist.

Op donderdag 12 maart werd het ons in sneltempo duidelijk dat de corona-epidemie ook hier bittere ernst zou worden, en dat de scholen de volgende dag al zouden sluiten. Een goede vriend van ons was op dat moment al twee dagen niet gaan werken omdat hij griep had. Ik belde hem op, vroeg hem hoe het met hem ging. Gewoon een griepje, zei hij. Spierpijn, koorts, lo típico. Een paar dagen later was hij alweer op de been.

Ook hij werd niet getest op het coronavirus.

Hiermee wil ik niet zeggen dat het in al die gevallen om een corona-infectie ging. In het geval van mijn hoestende vriend lijken de symptomen verdacht veel op corona, maar de timing was wel erg vroeg. Bij mijn dochter leken de antibiotica te werken, wat wijst op een bacteriële infectie, en niet op een virus. En in het laatste geval leek het inderdaad op een normale griep die binnen de week voorbij was, en waren er geen respiratoire problemen.

Maar mijn punt is dit: als al deze gevallen niet getest werden, dan zijn er vast massa´s mensen die besmet waren met het coronavirus door de mazen van het net geglipt. Want het gaat om een virus dat een waaier aan symptomen kan veroorzaken, en waar vele patiënten niet heel erg ziek van worden.

Ik heb besloten om mijn blog niet meer met cijfers af te sluiten. Want die zeggen me eigenlijk nog maar weinig. Volgens mij is dit virus hier al veel langer aanwezig, en ligt het aantal besmettingen massaal veel hoger dan we denken. Ik heb zelfs het vermoeden -of beter gezegd, ik koester de hoop dat de kans groter is dat we het al doorgemaakt hebben dan dat we het nog gaan oplopen.

 

 

 

30 gedachtes over “Corona Chronicles: day 9

  1. Die kans zit er inderdaad in.
    En omdat er geen testen meer gebeuren, behalve als je in het ziekenhuis wordt opgenomen, gaan we het nooit weten wie immuun is en wie niet. Ik denk dat er heel veel meer besmette mensen zijn dan er gedacht wordt en ergens is dit ook positief, het hoeft niet altijd zo ernstig te zijn. Oef!

    1. Ik zou mij eigenlijk graag laten testen, gewoon uit nieuwsgierigheid… Ik zou het zelfs uit eigen zak betalen. Maar dat wordt wachten tot minstens het najaar, waarschijnlijk, wanneer ze genoeg capaciteit hebben in de lano’s, veronderstel ik.

  2. Aangezien men enkel de zieken in het ziekenhuis test, moet dat cijfer heel veel hoger liggen. De kans op besmetting is gigantisch hoog. Een grote kans dus dat jullie al besmet zijn geweest, zo te lezen. Raar om te zeggen, maar ik hoop het voor jullie. Dan heb je al die immuniteit.

  3. Niet eens zin om over iets positiefs te bloggen? Ik kan me voorstellen dat het immer berichten over de coronatoestand een mens onbewust toch wat/erg neerslachtig maakt.
    Begrijp me hierbij niet verkeerd: ik lees je schrijfsels graag en vind ze interessant, maar ik kan me niet voorstellen dat ik zulks dag na dag zou volhouden. Vandaar mijn vraag.

      1. Maar eigenlijk was dit ook een positieve post, want met die hele redenering ga ik ervan uit dat we al inmuun zijn en daardoor maak ik me niet zoveel zorgen meer telkens mijn man naar zijn werk moet waar hij tussen de hoestende en snotterende kinderen staat!

  4. Cijfers zeggen inderdaad niets. In België worden alleen de zieken geteld die in een ziekenhuis terecht komen. Mijn broer is ook 2 weken heel ziek geweest. Griep? Corona? Wie zal het zeggen.
    Dat het maar heel snel voorbij mag zijn. Al vrees ik dat dat ijdele hoop is.

  5. Dat virus hangt al langere tijd boven onze kop te zweven. Soms wordt beweerd dat 80% van de mensen die het beet krijgen er geen of weinig last van ondervinden.
    De cijfers die we zien zijn het spreekwoordelijke topje van de ijsberg.
    Zolang we kunnen bloggen zijn we er nog, Kath, ik hoop je nog heel lang te mogen lezen. Met positieve of minder leuke berichten, het is jouw blog en je vult hem in op de manier waarbij je jezelf het best voelt.

    1. Bedankt, mijn beste mijnheer Pannenkoek ❤ Ik had gisteren al het idee om de zondagen iets lichter aan te pakken, dus dat is misschien toch geen slecht idee. Maar ik zit in een land waar nu eenmaal zware gebeurtenissen op de dagen drukken, en daar ga ik niet over zwijgen, want ik vind het belangrijk dat we ook daarover praten. Dus ik blijf mijn ding doen he. Het is alleen zaak van een evenwicht te vinden. Gelukkig heb ik daar nu veel tijd voor 😉

  6. En toch blijven die cijfers belangrijk horen. Zolang we voor de rest het ‘ceteris paribus’ principe hanteren (en er op dezelfde manier getest wordt als voorheen) geeft het toch een idee van hoe alles evolueert

    1. Daar heb je absoluut gelijk in. Het geeft toch altijd iets van een referentie, en ik vermoed dat de echte analyses pas gemaakt kunnen worden wanneer dit allemaal voorbij is?
      Misschien zocht ik ook een beetje een excuus voor mezelf om te stoppen met iets waarmee ik begonnen was (de besmettingen van de dag onderaan noteren).
      Waarschijnlijk geven de cijfers over het aantal overlijdens een beter beeld, maar dat zou een té dramatische afsluiter zijn.

      Sowieso blijf ik wel de cijfers volgen, heb ik al gemerkt. Want eigenlijk hou ik wel van cijfers (toch een beetje een wetenschappertje hier vanbinnen).

      1. Een beetje een wetenschappertje 😉 De cijfers volg ik ook zoals de fruit erg as geeft zijn ze relevant voor de evolutie als de meetmethode niet verandert.

  7. Ik vind die onzekerheid moeilijk. Hebben wij nu vorige week een milde vorm van Corona gehad? Ik heb wel vaker een virale infectie met gelijkaardige symptomen, maar plots viel ook de echtgenoot eraan ten prooi en dat is zeer zelden het geval. Bovendien had ik nadien last van mijn longen, maar ook dat is voor mij niet abnormaal. Stilletjes hopen we het, dat dit het was en we het achter de rug hebben. Maar ergens ook weer niet, want dan zou ik mijn familie besmet kunnen hebben die ik vlak voordien zag. Voorlopig zijn ze nog in goede gezondheid. Ik duim dat het zo blijft.

    1. In zo’n gevallen is het voor je eigen gemoedsrust misschien maar het beste om van het best-case-scenario uit te gaan: dat jullie het al doorgemaakt hebben en dat dankzij jullie je hele familie ook al immuun is.
      Of het waar is of niet, is daarbij niet eens zo belangrijk. Want die gemoedsrust vermindert de stress, en dat komt je immuunsysteem ten goede, waardoor je beter bestand bent tegen het virus, moest je toch nog niet immuun zijn.
      Positief denken dus! Alles komt goed!

  8. Het is heel belangrijk, Kathleen, dat je doorgaat met je blog. Het zijn uitzonderlijke tijden, waarvan we de impact op onszelf en de samenleving pas op lange termijn zullen kunnen zien en beoordelen. We worden inderdaad overspoeld, TV, ‘sociale’ media, kranten… overal hetzelfde thema. Niet verwonderlijk dat sommigen er echt genoeg van hebben, maar het staat ieder natuurlijk vrij om TV te kijken, kranten te lezen, of deze blog te volgen. Of ‘De gebroeders Karamazov’ te herlezen.
    Het grote verschil van deze blog is dat hij zonder er doekjes om te winden, aangeeft wat je voelt, hoe de dingen beleeft worden. In die zin is het een uniek tijdsdocument aan het worden (niet alleen jou teksten, maar zeker ook de reacties), een tijdsdocument waarnaar binnen 10, 20 jaar nog kan en zal teruggekeken worden;
    Doe zo voort.

    1. Dank u! Dat is een heel mooi perspectief.
      Ik ben hier inderdaad aan begonnen, voor een deel vanuit mijn visie als leerkracht geschiedenis: dat het een nuttig document kan zijn voor later. In de eerste plaats voor mijn dochter, maar als er anderen ook interesse in zouden hebben: des te beter.
      Ik hou ook heel erg van het interactieve aspect. De verschillende visies en de reacties, zowel rationele als emotionele.
      En ik doe het natuurlijk ook voor mezelf, want mijn interesse voor wat er zich momenteel aan het ontwikkelen is, zorgt ervoor dat ik niet helemaal gek word hier in huis 😉 Het is therapeutisch om erover te kunnen schrijven.

  9. Ja, dat niet testen, maakt het voor sommigen inderdaad moeilijk. De echtgenoot zit hier nu met een ‘valling’ en mag niet buiten van mij om anderen niet te besmetten. Wij houden ook afstand. Volgens hem overdreven want het is geen corona, weet hij zeker. ‘k Ga mijn best nog mogen doen want als kleine zelfstandige wil hij morgen gaan werken…😥

    1. Ja, dat zijn inderdaad moeilijke situaties… Zeker nu we een seizoen ingaan met erg veranderlijk weer. Straks zitten we allemaal met een valling… Maar aangezien corona meestal gepaard gaat met een droge hoest, denk ik dat de kans groot is dat het toch om een gewone verkoudheid gaat, als er snot enzo bij komt kijken. We gaan nog blij zijn om onze snotneuzen zeg, stel u voor 😉

  10. Affodil

    Ik ben altijd voorzichtig met cijfers. Ik heb al te vaak meegemaakt dat met één en dezelfde statistiek zowel wit als zwart bewezen worden op een erg geloofwaardige manier. En bovendie heb ik al een leven lang een hartsgrondige hekel aan wiskunde. Komt dat even goed uit!

    Zelf stel ik me ook wel een paar vragen bij mijn eigen verkoudheid, maar vermits ze sinds gisteren precies aan het afnemen is, wacht ik even af op een antwoord dat vanzelf komt.

    Gisteren en vandaag van uit het huis naar de zon gekeken en dat bleek een goede strategie. Vanaf morgen voorzichtig de buitenlucht opzoeken. En hopelijk ben ik dan tegen de tweede helft van de week voldoende opgeknapt om de ruiten aan de buitenkant even te kuisen. Want ik moet nu toch wel moeite doen om de zon te zien …

  11. ik denk dat de cijfers inderdaad nog maar weinig zeggen. (behalve natuurlijk van het aantal doden) Corona blijkt ook niet altijd even intensief te zijn. Zonder testen denk ik dat er veel cases door de mazen van het net glippen.
    Het belangrijkste is om goed voor onszelf en elkaar te zorgen. Dat we allemaal gezond mogen blijven!

  12. Ja, als je ondertussen hoort dat er in Frankrijk blijkbaar al iemand in december besmet was, toen er in Europa totaal nog geen sprake van was… Ik heb eind januari een zware griep gehad, waarbij ik echt van de ene dag op de andere een zware, diepe hoest had. J. denkt dat dat misschien ook al Corona was, zelf denk ik dat dat toch wel héél vroeg was. En wetende dat in België nog maar 3% immuun is (en die cijfers hier dus waarschijnlijk gelijkaardig zijn), is de kans waarschijnlijk heel klein dat ik (en dan waarschijnlijk ook hij) al bij degene zit die er vanaf is.
    Ik ga het normaal binnenkort weten, want ik heb mij als testpersoon aangemeld voor een wetenschappelijke studie die wilt onderzoeken hoe het hier in Zwitserland zit: hoeveel besmettingen, hoeveel mensen met immuniteit… Ik hoop het alleszins, net zoals jij, dat ik het al gehad heb. Dan zijn we er tenminste goed vanaf gekomen 🙂

    1. Super dat ze die studie doen, daar zou ik mij ook direct voor aanmelden! Ik ben benieuwd naar wat voor jou de uitslag gaat zijn. Hou je me op de hoogte? Zodra wij ons hier kunnen laten testen, ga ik dat ook laten doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s