Corona Chronicles: day 16

Vanmorgen werd ik wakker met een gezwollen, pijnlijke keel. ´s Namiddags voelde ik een grieperig soort pijn opkomen in mijn hoofd en ogen. Tegen een uur of vijf dreef een vermoeidheid in lijf en leden me naar bed.

“Is het dit nou?” dacht ik.

Maar een paar uur later was het weer voorbij, en voelde ik me fit genoeg om de hond uit te laten, met een zere keel en een snotneus weliswaar.

Je hoort wel eens zeggen dat deze crisis een ideaal moment is voor introspectie, waarin we onszelf beter kunnen leren kennen.

Ik heb vooral de hypochonder in mezelf leren kennen.

Als ze morgen zeggen dat intense jeuk één van de symptomen van het coronavirus is, dan ga ik het overal voelen kriebelen, daar ben ik zeker van.

 

 

 

37 gedachtes over “Corona Chronicles: day 16

    1. Dankjewel!
      Ik heb de indruk dat het sterk op en af gaat, en bij mijn dochter merk ik hetzelfde. Het ene moment ligt ze uitgeteld in de zetel, het andere moment is ze ijverig aan het spelen.
      Het kan natuurlijk ook met onderliggende stress te maken hebben. En dit is natuurlijk ook gewoon het seizoen van de verkoudheden -we hebben de laatste dagen veel wind en regen gehad. Maar een mens haalt zich makkelijk dingen in het hoofd he, in deze tijden…

    1. Oei, het was niet de bedoeling jullie ongerust te maken! Maak je geen zorgen, hoor, ik verzorg mezelf goed. Eén voordeel van de lock down is dat we nu bijna geen stress meer hebben, want we zitten gewoon de hele dag thuis, dus ja, veel om je druk over te maken is er dan niet 🙂 En dat is naar het schjint ook goed voor je immuunsysteem…

  1. Jezelf leren kennen in deze periode? Ik denk het niet, daarvoor is alles veel te intens. Er is angst en onzekerheid, gewoon proberen aanvaarden dat dit nu zo is en dat iedereen er ergens wel mee kampt.

  2. Anno nu zal ik niet snel meer iemand een hypochonder noemen; je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
    Na corona zullen het uiteraard weer allemaal ‘trunten’ zijn, dat spreekt. 😉

  3. Verzorg je maar goed.
    Weet ook dat het ziektebeeld van persoon tot persoon verschilt. Ik ken iemand die in de zorgsector werkt, die worden gescreend op corona. Ze had alleen een loopneus, en dat was dus Corona.
    Tot morgen

    1. Ja, dat maakt het ook allemala verwarrend he. Op zoveel plekken lees je: loopneus is geen corona, maar als je andere verhalen hoort, blijkt dat dat wel tot de symptomen kan horen.
      Zolang hier niemand koorts heeft, is er toch niets wat we zouden kunnen ondernemen. Dus voorlopig blijven we gewoon regelmatig onze temperatuur nemen en dan zien we wel. Hoe gaat het ondertussen met jou?

      1. Ik weet het niet. Ik was gisteren tijdens het werken in de tuin verschillende keren buiten adem. Dat is me nooit vroeger voorgevallen….
        Als ik me morgen nog wat kortademig voel, denk ik toch nog eens de dokter te bezoeken.

  4. Affodil

    Sinds de uitbraak heb ik me al een slag in de rondte gesnotterd (bleek hooikoorts te zijn), ben ik met hoofdpijn opgestaan, had ik een stevige ontsteking in mijn keel (kwam ook van die hooikoorts), ben ik – tijdens en na die neusverkoudheid – efkes beginnen kuchen (doe ik altijd bij een kopvalling, vanwege een verstopte neus), had ik vannacht spierpijn en nu diarrhee.
    Ik denk dat ik – behalve koorts en vermoeidheid – niets overgeslagen heb van wat ze gepubliceerd hebben aan mogelijke symptomen. Maar altijd was er wel een mogelijke andere aanleiding dan corona variërend van te fanatiek wieden tot te veel fruit eten. En ja, soms schiet dat dan wel efkes door je hoofd van “nu mag het stoppen of ik bel de huisarts of het toch …”. Maar als ik de rolluiken optrek en de zon zie, is het over (behalve die hooikoorts dan).

    1. Oh, als we toch maar gewoon onze vinger op een schermpje konden leggen en dat er dan een boodschap kwam met “geen corona, hoor, doe maar rustig verder”, dat zou ons wel een hoop getobd besparen!

  5. Ik sukkel al een paar maand met een heen-en-weer-soort-griepje, raak er maar niet vanaf. En ja, soms denk ik ook van ‘het zal toch niet…’. Maar als ik dan ’s morgens naar ‘la olla’ ga en er iets produceer waar veel Cubanen een moord voor zouden doen dan weet ik dat het allemaal zo erg niet is.
    Blijf voor jezelf zorgen !

  6. Dit is het eerste jaar na vele jaren dat ik geen antihistamine meer neem tegen hooikoorts omdat ik het niet meer mag nemen ivm medicatie die ik neem voor een ander kwaaltje en die medicijnen werken elkaar tegen. Nu dus wel hooikoortsklachten… waarvan ik ook vaak denk dat het corona is. Ik heb nu tevens last van enorme smetvrees en hypochondrie. Ik denk dat ik niet de enige ben…

  7. Eng is het. En je weet niet eens of je wenst dat je het hebt en dat het meevalt en daarna voorbij is, of dat je het liever zo lang mogelijk uitstelt… Rustig blijven dan maar, dat is het beste voor je.

  8. Pingback: Corona Chronicles: day 77 – Kattebelletjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s