Corona Chronicles: day 25

Het quarantaine-probleem dat hier met stip op 1 staat: ik geraak niet op tijd in bed.

De afgelopen weken verschoof het moment waarop ik tussen de dekens kroop langzamerhand van rond middernacht naar een uur of drie. Nu ben ik van nature wel een avondmens, maar erg praktisch is dat ritme niet -mijn humeur hangt volledig af van hoe lang ik ´s morgens heb kunnen uitslapen (wat niet altijd lukt). Bovendien schaam ik me er ook voor. Wanneer mijn man me vraagt hoe laat ik de vorige avond ben gaan slapen, durf ik hem soms amper de waarheid te vertellen.

De reden waarom het almaar later wordt, is me wel duidelijk. Ik zit nu immers de hele dag in gezelschap. Deze hoogsensitieve hersenen hebben het daar best moeilijk mee. Dat heeft niets met de kwaliteit van het gezelschap te maken; ik heb gewoon elke dag wat tijd in mijn eentje nodig. Dus van zodra mijn huisgenoten in bed liggen, sla ik aan het lezen, schrijven, muziek maken, films bekijken (die laatste twee heel zachtjes om de anderen niet wakker te maken). Dan heb ik het rijk eventjes voor mij alleen, en het vraagt heel wat wilskracht om dat moment af te sluiten.

Toen ik twee avonden geleden om kwart over drie ging slapen, dacht ik: nu is het erover. Dus gisteren nam ik de teugels strak in handen en manoeuvreerde mezelf tegen kwart over één in bed. Ik was daar best fier op. 

Nu hopen dat ik het kan volhouden.

Wat zijn jullie quarantaine-problemen?

 

PS: Op de Tiny Podcast van 6 april leest Hade met haar mooie zenstem het verhaal voor van hoe wij aan onze hond kwamen. Voor de geïnteresseerden: die podcast kan je hier beluisteren.

 

 

34 gedachtes over “Corona Chronicles: day 25

  1. Ik heb net hetzelfde probleem. Anders had ik op enkele dagen de schooluren voor mezelf, nu is het verschil heel groot. Dus schuift ook mijn bedtijd op zodat ik ’s avonds nog wat alleentijd heb. Alleen ben ik lang niet zo productief en creatief als jij, dat lijkt allemaal wat stilgevallen te zijn.
    Ik duim voor het vinden van een evenwicht met genoeg eigen tijd én genoeg slaap!

    1. Ik ben ook minder productief dan wat deze blogpost doet uitschijnen, hoor -ik doe niet al die activiteiten op dezelfde avond 😉 Schrijven wel, maar dat is enkel deze blogpost. Als ik echt nog veel energie heb, maak ik wat muziek. ls ik weinig energie heb, kijk ik een stukje van een film of lees ik wat. En de keuken moet opgeruimd enzo. Ik ben veel minder productief de laatste tijd wat handwerk betreft: dat ene dekentje heb ik gehaakt, en een klein sjaaltje voor Elena, en dat was het (vroeger deed ik veel meer op een maand). Mijn hele dag gaat op aan de was doen, koken, en mijn kind entertainen, en haar achter haar vodden zitten zodat dat huiswerk gedaan wordt. En een wandelingetje met de hond. Oja, en met vriendne en familie appen. Zot he, maar veel meer is het niet.

      1. Dat is immens herkenbaar, elk stukje ervan! Het is stiekem ook een beetje een opluchting dat ik niet de enige ben 😉 Ik heb het gevoel dat ik de hele dag bezig ben en ’s avonds lijkt er niks extra gedaan. Vandaag was ik superproductief (vond ik), vulde ik twee containers met gesnoeide bamboe en je ziet amper een verschil in de tuin… Mijn kinderloze neven en nichten lijken nu allemaal aan het verbouwen, schilderen, vanalles extra te doen. Diegene met kinderen zijn al content met een tentje in de tuin, als het schoolwerk af is en als ze er in slagen om een lekker vieruurtje voor te schotelen. Iedereen zit in hetzelfde schuitje, maar dat schuitje ziet er tegelijk voor iedereen anders uit.

      2. Oja, absoluut, dat verschil lijkt me gigantisch. Ik hoop wel dat onze kinderen hier veel fijne herinneringen aan overhouden: zoveel tijd met papa en mama doorbrengen en eigenlijk ook veel niet-schoolse dingen leren. Daar trek ik me dan wel aan op.

  2. Ik heb me voorgenomen om tegen 00h30 in bed te liggen. Dan kan ik zonder problemen om 07h00 op staan en aan de dag beginnen
    Ik druf ook wel eens blijven plakken op het www, tot 2 uur ’s morgens en dan om 5h30 eruit om naar ’t werk te vertrekken… met de fiets

  3. Net als jij ben ik een nachtdier. Ik geniet van de rust en het gevoel dat iedereen slaapt. Ik heb natuurlijk wel de luxe dat ik er niet echt uit moet op een bepaald te vroeg uur.
    Jij vult de uurtjes heel creatief in👍

  4. Ha! Herkenbaar. Ik ga gemiddeld een uurtje later slapen sinds ik thuis werk. Ik kan ook anderhalf uur langer blijven liggen. Maar tussen 7 en 8 ‘s morgens heb ik al wel wat elleboog- en kniestoten van veel te wakkere kindjes moeten incasseren. Dus ja, langer slapen kan je dat niet echt noemen.

    Poëzie ligt trouwens vaak aan de basis van latere avonden. 🤗

    1. Ja, ik heb dat ook! Ik schrijf veel beter ´s avonds. In “pre-corona-tijden” probeerde ik in de voormiddag al eens naar de bib te ontsnappen om te schrijven, maar heel productief was dat eigenljik niet.
      Ik heb de afgelopen weken ook wat muziek geschreven ´s avonds, iets waarvan ik een tijd geleden niet eens zeker was of ik het wel kon. De avonden/nachten zijn echt vruchtbare gronden. Daarmee ook dat het moeilijk stoppen is…

  5. Oh, dit is ZO herkenbaar, echt van a (allez, zeg, dit gaat erover) tot z (zo kan dat niet langer, rebooten die handel). Ik heb ook je blog over ochtendhumeur nog eens gelezen, en de discussie eronder, ook herkenbaarder dan ooit.

    Als ik er eens goed over nadenk, is de invloed op mijn leven van mijn biologische klok vs. de maatschappij echt groot.

    Het lukt wel, het werk overdag, het opstaan, het Ka afzetten om 8.30 uur, maar echt maar nét. Tegen vrijdag ben ik standaard echt gesloopt.

    En er komt vaak avondwerk bij kijken, niet elke week, maar wel echt vaak, om zaken af te werken, om goed na te denken over projecten – ik voel me ’s avonds ook veel effectiever en zelfzekerder – dat had ik al als student. Niets zo geweldig als studeren tussen pakweg 20-24 uur, als de wereld stil is en het nog niet zielig laat is.Of dat aan introvertie ligt, weet ik zo niet, want ik studeerde het liefst in bibliotheken. Ik had het grote geluk dat mijn unief dat begreep, en ik was bij de eerste generatie studenten die kon gebruik maken van late openingsuren van de bibs, en ik ben hen daar nog altijd erg dankbaar voor.

    Waar ik me om schaam, als we om 20 uur gaan klappen op het balkon en ik verschillende andere kinderen in pyjama zie en op het punt te gaan slapen, is dat Ka ook meegesleurd is in mijn verlaat ritme. Al denk ik tegelijk dat het hem ook wel beter ligt, maar mijn behoefte aan alleen-tijd wordt daarmee wel alleen maar verschoven natuurlijk.

    1. Dat is ook helemaal hoe het hier werkt: Elena gaat nu ook almaar later slapen, want doordat ze kan uitslapen (en vast ook wel omdat ze te weinig fysieke activiteit heeft overdag) geraakt ze ´s avonds moeilijker in slaap. En daarmee begint voor mij de avond ook later, et voilà: vicieuze cirkel.

      En de invloed van de ochtendmaatschappij op jouw avondritme, daar ben ik ook helemaal in mee. Ik had me twee jaar geleden ingeschreven voor een cursus, elke donderdagochtend in Valencia. Ik ben daarmee moeten stoppen, want ik kon het gewoon niet meer, mezelf in dat ochtendritme dwingen. Ook omdat ik hier altijd de “avondshift” doe, en Alfonso de ochtendshift. Voor één dag op de week in ochtendmodus, dat ging dus echt niet, ik werd daar compleet miserabel van. In dat opzicht ligt het muzikantenleven me wel veel beter: optreden ergens tussen 20 en 00u, da´s ideaal, want dan ben ik op mijn energiekst.

      1. vast ook wel omdat ze te weinig fysieke activiteit heeft overdag –> ja, ik merk dat ook, vooral aan hoe we allebei precies minder eten. Zeker ikzelf. Ka gaat gelukkig bijna elke dag een paar uur spelen in de tuin, ik sta daar ook gigantisch achter, het kind is in volle groei ten slotte. Maar de link naar slapen heb ik nog niet gelegd, maar klopt volgens mij, ik vraag me al een paar dagen af hoe het komt dat hij maar een uur of 10 slaapt, normaal eerder 11. Ik dacht dat het kwam doordat er nu meer licht is, maar vermoed nu dat jouw hypothese beter klopt. Eng, eigenlijk – ik moet echt meer bewegen met hem denk ik, ik heb daar van mezelf schandelijk weinig behoefte aan.

  6. Mijn ritme is zowat hetzelfde gebleven. Daar wij al vrij rustig wonen, maar nu nog rustiger, moet ik mij weinig of niet aanpassen. Pas nu merk ik hoe erg ik op rust ben gesteld omdat ik er zo erg van geniet. Voorheen had ik ook niet veel sociale contacten hier in de buurt, dus ook dat is niet veranderd. Mij hoor je pas sputteren als er teveel lawaai en drukte rond mij is. Volgens mijn man ben ik in tijden niet zo ontspannen en tevreden geweest. Het werk was me dan ook al lang teveel. Voor mij werkt het heilzaam, de isolatie en de stilte, de traagheid en de rust, passen mij. Er is geen keuzestress, geen druk… Ik vrees dat ik het moeilijk zal hebben als het weer druk en haastig wordt. Dit zou perfect mijn leven kunnen zijn. Ik heb dan ook geen kind meer in huis. Dat is een groot verschil.

    1. Ik heb dat nog van verschillende mensen gehoord, dat zij eigenlijk juist genieten van de stilte en de rust. Plots is de buitenwereld een paradijs voor introverten geworden 🙂 Ik zal het zelf ook jammer vinden wanneer al dat verkeer terugkomt (terwijl er hier niet eens zoveel verkeer is, toch niet in vergelijking met Vlaanderen).

  7. Herkenbaar, die nood aan tijd op je eentje door te brengen. Als ochtendmens sta ik één tot anderhalf uur vroeger op dan de echtgenoot om alleen te zijn. En ’s avonds kruip ik vroeger in bed om effe alleen te lezen tot hij komt slapen. Maar ik mis mijn 10u/dag, 5d/week alleen zijn. Net zoals bij jou ligt dat helemaal niet aan ’t gezelschap; ik zie mijn echtgenoot doodgraag en we hebben een hele fijne tijd samen, ook nu in corona-gevangenschap.

  8. Bij mij is ’t omgekeerd. Onze tieners gaan veel later slapen dan ik, ik doe mijn best om na 22 uur nog mijn ogen open te houden om een serie uit te kijken. Meestal val ik dus direct in bed in slaap en sta ik op voor het zeven uur is. Maar dat is niet zo heel anders dan voor de Corona-shizzle.

  9. En ik ben nu nog meer ochtendmens dan vroeger. Tegen dat jij in bed kruipt, word ik wakker en na een paar uren ‘proberen’ om terug in te slapen, sta ik dan maar op. Zodat ik ook niet bepaald overloop van energie. Ik heb ook moeite met het vertragen. Deze situatie nodigt uit tot vertragen en ik wil het wel, maar op een of andere manier blijf ik gejaagd en kom ik maar heel langzaam tot een trager tempo. Tegelijk kom ik ook niet tot veel: geen muziek maken, helemaal geen handwerk, wel een beetje meer koken, nauwelijks lezen, af en toe een blogberichtje schrijven. Alleen in de moestuin kom ik tot rust.

  10. Ik heb ook problemen om te slapen, zeker sinds het zomeruur. Ik zit nu ’s morgens moe achter de laptop, maar lig dan klaarwakker in bed als het tijd is om te gaan slapen. Vermoeiend!

    1. Oja, dat zomeruur! Dat heeft het hier ook allemaal nog erger gemaakt. Ze hadden beter van die coronacrisis gebruik gemaakt om in één moeite door het zomeruur af te schaffen, vind ik.

  11. Al snel had ik door dat ik continu aan het opruimen, wassen, boodschappen doen etc. zou zijn met ineens 2 huisgenoten fulltime thuis en extrna een studentenzoon tijdelijk. Ik heb heel duidelijk aangegeven dat ze hun dingen moeten ruimen en ook wat moeten bijdragen aan de gezelligheid en leefbaarheid. Ondanks ben ik toch veel drukker als anders. Ik merk dat ik eigenlijk continu in de zorg- of regelstand….de was ….de lekke band ….. de boodschappen…. de planning van maaltijden (student werkt onregelmatige diensten als vrijwilliger in het ziekenhuis nu)… de contacten met alleenstaande familie en vrienden… verjaardagskaartjes…de schoonmaak (het wordt veel sneller vies nu)…de was (de strijk is wel minder)…..enz. Ik merk ook alles op en heb het gevoel dat ik er iets aan moet doen. Wat helpt is sporten, dan ben ik weg of geconcentreerd op de mat of in bad gaan zitten. Ik slaap erg licht meestal van middernacht tot vier/vijf uur maar mag niet eerder uit bed van mezelf dan zes uur.

  12. Heel herkenbaar. Ook die huishoudelijke klussen van djaktief. Als ik merk dat ik bloed chagrijnig rondloop, trek ik de wandelschoenen aan en vlucht naar buiten. Beetje zen worden door in het groen te banjeren. Helpt en gelukkig mag dat nog in Nederland zolang ik maar niet te ver van huis ga en 1 1/2 meter afstand houd.
    Sterkte!

  13. Affodil

    Ik heb geen quarantaine nodig om tegen dit probleem aan te lopen. Als pensionado’s is het op veel momenten “samen uit – samen thuis” en hoewel ik dit heel fijn vind, is er aan het eind van de dag altijd die behoefte om mijn gedachten eens ongestoord te kunnen laten lopen. Zonder kans op aanspraak, telefoon, deurbel, hondengebedel, tv-gewauwel of pc-geluidjes in de achtergrond…
    Gelukkig is Manlief iemand die vroeg naar bed gaat. Ik moet mezelf verplichten om tegen middernacht op te krassen en in bed te kruipen. Bijna moet ik mijn wekker zetten om te gaan slapen.

  14. Ik hoor het nog zeggen van mensen wiens bioritme wat over hoop ligt nu. Zelf heb ik daar niet zo’n last van maar ik werk tijdens de week en daardoor moet ik wel opstaan. Ik werk meestal van thuis uit en zou gerust kunnen slapen tot 9u en dan om 10u beginnen maar ik probeer toch mijn normale uren wat te handhaven.

    Wat voor mij anders is, is dat ik veel minder lees. Ik heb precies amper tijd en vind geen rust meer omdat ik als alleenstaande in quarantaine constant de neiging heb om met mijn gsm bezig te zijn. En ik bel ook al eens wat meer dan anders wat ook snel half uur tot een uur aan besteed wordt.

    1. Ja, ik ben ook veel meer met mijn telefoon bezig… Ik probeer dat in blokken te doen: een keer ´s middags, en een keer ´s avonds. Maar er zijn zoveel berichten dat het nogal lange blokken worden… Maar ja, inderdaad: als je anders niemand ziet, wat doe je dan?

  15. Hier is er ’s morgens die me-time, waardoor ik ten laatste om 7u30 vanzelf wakker word om drie uurtjes te hebben. Waardoor ik om 22u30 kapot ben. Maar da’s een goed ritme.

    Verder geen quarantainekwaaltjes. Zoals velen hier al zeggen is het een hemel voor introverten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s