Corona Chronicles: day 33

Afgelopen weekend zag ik de buurman in het steegje achter ons huis, waar ik de hond achter een tennisbal liet lopen. De buurman kwam in de deuropening van zijn achterdeur staan om een luchtje te scheppen.

Ik schrok toen ik hem zag. Zijn haar zat in de war, hij droeg een stoppelbaard van een paar dagen, en donkere wallen onder zijn ogen verrieden hoe vermoeid hij was. In de drie jaar dat we elkaar kennen, heb ik hem nooit eerder zo gezien; het is een man die er altijd uiterst verzorgd bijloopt en energie te over heeft. “De jongste heeft het de laatste dagen erg lastig,” zuchtte hij, verwijzend naar de karaktervolle kleuter wier woedeaanvallen ik vanop mijn balkon kan volgen. “En dat we niet naar buiten kunnen, maakt het er niet bepaald makkelijker op.”

Later die dag belde ik met een vriendin die aan de andere kant van het dorp woont. Onze kinderen zijn beste maatjes en ik zie haar normaal gezien bijna dagelijks, maar nu hebben we elkaar al een maand lang niet meer in levende lijve gezien. Met haar drie-koppige gezinnetje woont ze op een appartement. Tijdens ons telefoongesprek vertelde ze me dat haar zoontje vriendjes was geworden met een jongetje dat hij op een balkon schuin onder hun eigen balkon had ontdekt. Met z´n tweeën hadden ze van een stuk touw en een plastic flesje een mini-kabelbaan geknutseld. “Je had de ogen van dat kind moeten zien terwijl ze zaten te spelen,” zei mijn vriendin. “Alsof er een wereld voor hem open ging. Het was mooi en zielig tegelijk.” Ze zei me ook dat ze het goed stelde, maar ook zij had wallen onder haar ogen.

Vanmorgen werd ik gewekt door het gehamer van de bouwvakkers die hier twee percelen verder sinds gisteren weer aan de slag mogen. Het is de eerste versoepeling van de harde maatregelen waaronder we momenteel leven. Ik hoop dat de volgende stap zal zijn dat onze kinderen eindelijk weer naar buiten mogen. Er gaan al stemmen op van sociologen, psychologen en pedagogen die vrezen dat de manier waarop de staat onze kleinsten momenteel behandelt de maatschappij meer kwaad zal doen dan men tracht te voorkomen.

De mannen aan het roer zijn echter nog niet mee. Laat ons hopen dat ze snel van gedacht veranderen.

 

 

 

 

36 gedachtes over “Corona Chronicles: day 33

  1. De mannen aan het roer zouden, ook hier overigens, in coronatijd enkel maar mensen uit de bevoegde artsenij mogen zijn. Zij weten waarover ze spreken, zij weten waarmee ze zich elke dag geconfronteerd zien en kennen de ernst van de situatie als niemand anders. Enkel hun oordeel is van waarde, net als de besluiten die ze zouden vormen.

    1. Juist hoor, maar ik denk dat dat (specialisten onder elkaar) op zich ook wel best een kakafonie is. Kies dan maar eens de richting. Ik zou niet graag aan zo’n belangrijk impact hebbend roer staan.

      1. Heb ik ook al vaak gedacht, de afgelopen dagen: nu zou ik al helemaal niet in de politiek willen zitten. Zo´n belangrijke beslissingen moeten nemen, en wat je ook doet, je zal toch altijd de wind van voren krijgen.

  2. lezendstreepje

    Ik ben zelf héél dankbaar voor de tuin op dit moment, en voor het feit dat ze even kunnen fietsen/lopen in een rustig steegje achter het huis. Nu ja, rustig, het lijkt er momenteel een snelweg voor fietsers, maar goed, het idee is er. M’n Spaans is wat roestig, maar voor zover ik heb begrepen, lijkt het daar in Spanje op een snelkookpan onder druk, de situatie met de kinderen…

  3. Volgens mij worden er schitterende series bedacht – psychologische thrillers – over deze tijd en kunnen we onze oren niet geloven als we die series zien op Netflix 2025. Ik kijk er nu al naar uit 🙂

  4. Ik vind het ook een zaak voor wetenschappers en medici. Politici zijn soms teveel bezig met de economie die weer op gang moet. Dat begrijp ik wel, maar hey, we moeten wel eerst dat lelijk virus onder controle zien te krijgen. Het is net door de te grote aandacht voor productie en economie dat men geen oog had voor de bedreigde natuur én de pandemie die was voorspeld. Gisteren nog een heel goed stuk hierover gelezen in De Morgen. Hopelijk kan je dit openen https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2020/04/10/noam-chomsky-tekort-aan-beademingstoestellen-legt-de-neoliberale-wreedheid-bloot/

    1. Wij hebben (vreemd genoeg eigenlijk) heel veel regen en bewolkte dagen gehad sinds het begin van de lock down. Maar daar ben ik eigenlijk wel blij om, want als het buiten mooi weer is, dan is het nog erger als je moet binnen blijven,

  5. Eigenlijk vind ik het meer mooi dan zielig van die twee kindjes en hun kabelbaan. Het toont hoe veerkrachtig we kunnen zijn. Ik heb er (meestal) wel vertrouwen in dat alles uiteindelijk zal goed komen.

  6. Affodil

    “Een kinderhand is gauw gevuld”. Of is het gewoon zo dat de wereld voor kinderen een stuk minder luxueus kan? Wat onze kinderen hier nù leren, is wat kinderen in de Derde Wereld al generaties doen: blikje-trappen bij gebrek aan een voetbal, met een oude fietsband tollen, een vliegtuigje of autootje knutselen met afgedankte rommel, … En dat ze nu verplicht in huis zitten, i.p.v. dat ze zichzelf opsluiten met games etc., heeft misschien een positief gevolg als ze eenmaal weer “vrij” zijn.

    1. Ik denk het niet, eigenlijk. Want dat is net het punt: ze kunnen niet op straat tegen een blikje trappen, ze kunnen niet gewoon buiten met hun vriendjes spelen. Ze zitten 24u per dag in een appartementje opgesloten. De situatie is hier anders dan in NL en België he. Veel families zullen daar vast wel goed mee omkunnen, maar bij evenveel gezinnen zal dat tot veel stress en frustraties leiden. Ze verzinnen natuurlijk wel dingen om zich vreatief bezig te houden, maar een kind moet kunnen bewegen en socialiseren met andere kinderen. Dat kan je hen ter ere van het grotere goed wel eens een maand of anderhalve maand ontzeggen, maar veel langer lijkt me voor niemand gezond.

      1. Affodil

        Net daarom: ze zijn intussen die computerspelletjes etc kotsbeu. Ze (her)ontdekken nu opeens de buitenwereld en willen er naartoe!

  7. Kleine Atlas

    Schone post, harde realiteit. Maar ik maak me wel niet zoveel zorgen om de impact op lange termijn van dit alles op kinderen. Allez, het is te zeggen: wie het thuis moeilijk heeft, daar maak ik me zorgen om. Maar dat geldt ook wanneer het leven normaal is. Maar omgekeerd: wie ouders heeft die dit alles uitleggen en kaderen, die kindjes zitten volgens mij goed. Hetzelfde zie ik voor school. De socio-economische context waar kinderen in opgroeien is precies een niet-uitroeibaar onkruid, zowel ten goede als ten kwade. Ik heb zelf een redelijk lastige jeugd gehad met enkele episodes die ik Ka echt niet toewens. Maar tegelijk merk ik dat ook dat allemaal van voorbijgaande aard is gebleken dankzij het ongelooflijk krachtige netwerk dat mijn familie en omgeving zijn. Wat ik me wel de laatste tijd afvraag: hoe gezond is het dat wij als (Vlaamse) maatschappij con-stant en zeer openlijk in media, opinitie-artikelen,… die tweedeling maken tussen “kindjes die het goed hebben” en “kinderen en gezinnen van wie de ouders niet kunnen begeleiden, geen computer hebben, geen tuin hebben”, alsof al die kinderen per definitie gedoemd zijn om het thuis slecht te hebben, alsof geen van die ouders school belangrijk zou vinden. En voor wie we precies alle heil van school en staat verwachten, en hen precies als reddeloos verloren beschouwen als ze de hele dag bij hun ouders moeten zitten. Het klinkt zo goed, de kwetsbaarheden van kinderen en hun thuiscontext benoemen en daarmee aan de slag willen gaan. Maar door de hele crisis vraag ik me scherper dan ooit af of we daarmee als maatschappij, door die enorm hoge en exclusieve verwachtingen rond wat de school kan doen voor die kinderen, ons ook niet paternalistisch opstellen. Terwijl ik soms wel denk: er bestaat van alles een beetje. Er zijn sowieso gezinnen waar het slecht opgroeien is, gezinnen die modelgezin zijn, en vooral heel erg veel gezinnen die ergens tussenin zweven met goede en slechte dagen. Enfin, maar een bedenking op een vrij kouwelijke dag, zoals Thomas schrijft: heeft nogal een invloed op iemands gemoed 🙂

    1. En wat ik me ook bedacht, terwijl ik dit las: als je die duidelijke tweedeling maakt tussen “kansarme” en “normale” gezinnen, dan onderschat je niet alleen de veerkracht en sterke kwaliteiten van “kansarme” gezinnen, maar dan glippen er volgens mij ook vele problemen onder de radar bij die “normale” gezinnen. Dan ga je bij ene kind van welgestelde, hoogopgeleide ouders bijvoorbeeld niet alert zijn op problemen, terwijl die kinderen evengoed door hun ouders verwaarloosd kunenn zijn, alleen zie je dat bijvoorbeeld niet aan hun kleren.

      En ja, dat paternalisme ivm de rol van de school, daar heb je zeker een punt. daarbij wordt er mijns inziens ook vanuit gegaan dat kennis en vaardigheden die op school aangeleerd worden de “juiste” zijn, terwijl elk gezin andere klemtonenen legt en ouders hun kinderen heel andere kennis en vaardigheden kunnen bijbrengen die misschien niet in het schoolcurriculum staan, maar die wel heel waardevol kunenn zijn.

  8. Wanneer ik kijk naar het aantal doden die Spanje de voorbije weken heeft gekend (en het officiële cijfer in Spanje is net zoals in de meeste landen naar alle waarschijnlijkheid een onderschatting met 50% van het werkelijke cijfer), dan waren er niet direct veel alternatieven.
    Ik vermoed dat de maatregels de komende weken gestaag zullen afgebouwd worden. En elk klein beetje vrijheid dat je terugwint gaat een geweldig gevoel geven.

    1. Absoluut. Het binnenblijven werd dan ook vanaf dag 1 niet of nauwelijks in vraag gesteld. Hoewel we ons af en toe wel afvroegen waarom je kind bijvoorbeeld niet mee met de hond mag gaan wandelen of je niet mag vergezellen wanneer je het vuilnis wegdraagt. Maar vooral nu de eerste versoepeling werd aangekondigd, kwamen er vraagtekens. Mensen vragen “waarom moet ik nu weer in de metro naar mijn werk terwijl mijn zoontje niet mee naar de supermarkt mag?”
      En ook: ik heb eens zitten uitrekenen (op basis van de cijfers van de John Hopskins universiteit) hoeveel doden er per 100.000 inwoners zijn. Op 13 april was dat 3,74 voor Spanje, en 3,4 voor België. Zo groot is dat verchsil dus niet. Voor Nederland was het maar 1,75, maar aangezien die de sterftes in de rusthuizen niet meerekenen, en ongeveer de helft van het aantal doden in de rusthuizen valt, zitten die waarschijnlijk ook ergens tussen de 3 en de 4. Als je dan ziet dat er in het noorden veel meer buitengekomen wordt, veronderstel ik dat het hier ook wel zou kunnen van mensen toe te staan bijvoorbeeld met je kinderen het vuilnis buiten te zetten ofzo. Maar vanaf dat je zoiets toestaat, wordt het natuurlijk veel moeilijker te controleren, en gaan veel mensen ervan profiteren, dat begrijp ik ook wel.

      1. Het is verschil is torenhoog tussen België en Spanje. België is samen met Frankrijk het enige land dat alle coronadoden telt (dus niet alleen mensen die in een hospitaal sterven). In België is het aantal gerapporteerde coronadoden ongeveer 80% van de oversterfte in maart en april (oversterfte = de extra doden tov een normale sterfte cijfer voor deze periode). De cijfers in België duiden er dus op dat bijna alle oversterfte die in deze periode vallen te wijten zijn aan Corona
        In maart zijn er in de regio van Madrid gedurende de laatste twee weken van maart officieel 3349 corona-doden gevallen. Maar er zijn in diezelfde periode 6613 mensen meer gestorven in de regio dan normaal in deze periode. Er zijn dus 6613-3349 = +- 3250 extra doden gevallen in die periode tov normaal (bron El Pais) die niet toegewezen zijn aan Corona en waarvoor men geen verklaring heeft.
        In Italië zou in sommige regio’s het werkelijk aantal slachtoffers zelfs een factor 3 tot 4 hoger liggen.

      2. Aah, okee, bedankt voor de verheldering!
        Ik heb net ook een artkel gevonden waarin staat dta in SPanje alleen de doden inrusthuizen meegeteld worden die effectief getest zijn, en dat zal in het emrendeel van de gevallen dus niet het geval zijn.
        Ik had de indruk gekregen dat maar in ene paar landen de doden uit de rusthuizen NIET meegeteld werden, amar nu blijkt het dus omgekeerd: dat ze maar in twee landen WEL meegeteld worden.
        Da´s toch eigenlijk zot? Ligt dat echt gewoon aan een gebrek aan testcapaciteit? Rusthuizen zouden toch een van de eerste plaatsen moeten zijn waar ze iedereen zouden moeten testen?

      3. Ik denk dat de reden overal verschillend is. Er is niet alleen te weinig testcapaciteit, maar als je kijkt naar het sterftecijfer in bepaalde regio’s denk ik dat de administratieve systemen ook niet meer kunnen volgen.

      4. Ah, ja, want elk overlijden moet natuurlijk door een arts bevestigd worden enzo…. Misschien zie ik het te simpel als “iets ingeven op de computer”…

      5. Nog even verduidelijken, er stond eergisteren een lang stukje van in de Standaard waarbij de gegevens tussen landen vergeleken werd. Men gaat nu in B ook stoppen met ‘rusthuis-doden’ te tellen, omdat men vreest voor het imago van het land.
        In de VS is het krek van ’t zelfde (alleen ziekenhuisdoden). En ook Duitsland zou erg creatief zijn.

      6. Maar over ene paar maanden kunnen ze toch de sterftecijfers in de rusthuizen vergelijken met de cijfers van voorgaande jaren en daaruit afleiden hoeveel mensen er ongevere aan Covid-19 overleden zijn? En dan moet iedereen zijn cijfers toch weer bijsturen?
        Zou België dan niet beter gewoon voortdoen zoals ze bezig zijn?

        Ik vind dat dus echt hallucinant: dit is Europa 2020 en vrijwel geen enkel land blijkt in staat gewoon duidelijke cijfers voor te leggen over wie waaraan gestorven is.

        En iedereen moet super-super voorzichtig zijn om niet besmet te worden, maar ze lopen wel met lijken te sjouwen waarvan ze niet weten of ze aan corona gestorven zijn of niet.

      7. De kans bestaat dat Belgen langer niet naar ’t buitenland mogen reizen vanwege ons aantal doden. En ik vermoed dat men voor ieder lijk dezelfde veiligheidsmaatregels neemt vandaag de dag.
        Maar het is inderdaad hallucinant. ’t Is niet alleen in Europa zo hoor, ook in de VS

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s