Corona Chronicles: day 42

De afgelopen nachten ben ik telkens voor half één gaan slapen.

Goed hé?

Aanvankelijk duurde het heel lang voor ik ook daadwerkelijk in slaap viel, maar gisteren was ik na twintig minuten al vertrokken. Zodoende had ik er zeven uur ononderbroken (*) slaap opzitten voor de graafmachines de dag indonderden. Ik ben eigenlijk echt wel fier op mezelf.

Het is wel nog altijd zo dat je ´s morgens niet te veel tegen mij moet praten. Maar ik ben tenminste lijfelijk aanwezig aan de ontbijttafel, en dat is een overwinnig die ik, dat besef ik maar al te goed, voor een deel aan de bouwvakkers daarbuiten heb te danken.

Elk nadeel heb z´n voordeel. 

 

 

(*) ik typ dit woord altijd fout, ik schrijf altijd spontaan “ononderbroeken” 🙂

 

 

 

21 gedachtes over “Corona Chronicles: day 42

  1. Miek

    Mooi zo!
    Mij lukte het heel wat minder – het was al iets over middernacht toen iemand me het bericht stuurde dat de Liereman in brand stond ( net in het broedseizoen!) en vermits dat toch wel een aanzienlijk deel van mijn jeugd vertegenwoordigt, was dat niet erg bevorderlijk voor een vredige slaap…
    Gelukkig heeft het momenteel geen enkel belang wannéér ik opsta – inderdaad elk nadeel heb inderdaad zijn voordeel 🙂

      1. Miek

        Gelukkig uiteindelijk wel – maar 170 ha! Ik heb geen idee hoe snel een bos na zo’n brand recupereert – in Australië bv gaat dat bij sommige boomsoorten tamelijk “snel” – maar hoe dat hier zit – geen idee..

  2. Amai, goed zo! Ik slaap steeds slechter. Het lukt wel om in slaap te vallen, maar ik droom heel actief en lig volgens de echtgenoot ook te woelen. En ik sta dan ook moe en verward op. Het is me wat, die quarantaine toestanden!

  3. Ik moet zeggen dat ik zoals altijd in mijn bed ga liggen, even nadenk over wat de dag mij bracht, nog even wat fantaseer, en dan gewoon als een blik in slaap val tot wanneer de wekker me om 06h15 wekt. Ik ga meestal slapen tegen 00h30.

      1. Ik denk gewoon dat ik een beetje een ochtend- en avondmens ben. Zo’n beetje het eekhoorntje uit ‘Over the Edge’.
        Ik besef maar al te goed veel geluk te hebben met mijn lijf op dat vlak: ik heb heel weinig slaap nodig en ik slaap heel diep. Er is een tijd in mijn leven geweest waar ik in de week geen 4 uur per nacht sliep. Dat maakte de namiddagen dan wel wat moeilijk maar eens het avond werd was die vermoeidheid helemaal weg. Doorwerken tot 02h30 en opstaan om 06h00.
        En in ’t week-end 12 uur in mijn bed liggen om bij te slapen.

  4. Doordat ik overdag minstens drie anderhalveliterflessen water drink, wordt mijn slaap wel eens onderbroken voor een pisstop. Maar voor de rest: als een roosje, en ’s morgens meteen welgezind. (Al is dat in deze tijden toch enigszins met mate.)

  5. Pingback: Corona Chronicles: day 57 – Kattebelletjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s