Corona Chronicles: day 43

Voor vandaag heb ik weer een stukje vertaald uit een artikel dat ik in de krant las. De titel luidt: In Madrid worden de rijen van honger en armoede steeds langer. “Elke dag komen er nieuwe mensen bij.” Ik wil het delen omdat het een beeld geeft van wat er achter de schermen gebeurt, heel praktisch en hands-on. En omdat het behalve droevig, ook mooi en menselijk is.

In het artikel wordt parochiepriester Gonzalo Ruipérez geïnterviewd. Die beheert momenteel de 70.000 kilo aan voedselvoorraden die opgeslagen liggen in de parochie San Juan de Dios in Vallecas, een van de armste wijken van Madrid. De priester heeft twee gsm´s op zak en krijgt zo´n 300 oproepen per dag binnen. In een Excelbestand houdt hij keurig bij welk voedsel er naar welke familie gaat. Alles wordt verdeeld in zakken van verschillende supermarkten, en door een team van 10 vrijwilligers aan de behoeftige gezinnen geleverd

“Het voedsel in de zakken van Mercadona is bestemd voor gezinnen met vier leden of minder. De zakken van Carrefour gaan naar gezinnen vanaf vijf personen, en de zakken van Ahorra Más zijn voor moslims. Als er baby´s zijn, verandert dat de zaak, en deze maand is er wat dat betreft veel extra vraag gekomen. Waar we voordien 85 families met pasgeborenen hadden, hebben we er nu 102. Deze families krijgen nog een extra zak met luiers, babyvoeding of melkpoeder. We houden ook rekening met gezinnen die geen elektriciteit hebben, zoals in La Cañada. Zij krijgen meer voeding in conserven, en geen bevroren voeding. Maar in alle zakken zitten mondmaskers en een flesje ontsmettingsalcohol.”

– “Is er in jullie magazijn nooit een poging tot inbraak geweest?”

-“Nooit. Op een keer kwam er een man naar me toe en hij zei: “Padre, maak u geen zorgen. Alle families die uit stelen gaan, wij staan hier allemaal in de rij.”

(…)

Het is 17.00. De priester staat op en toont ons nog twee lokalen waar er nog meer eten ligt opgeslagen. Ondertussen vertelt hij met zachte stem dat ze elke dag 10 pizza´s krijgen van een zeer goed Italiaans restaurant in het centrum. “Pizza betekent hier kerst.” Elke avond brengt hij de pizza´s rond naar telkens andere gezinnen. Dan openen de kinderen de deur en vieren ze de komst van de pizza alsof het nieuw speelgoed was.

“Goeieavond, padre“, “hoe gaat het, padre?”, “alles goed, padre?” roepen de mensen uit de buurt hem toe wanneer hij over het zebrapad loopt. Plots stapt er een vrouw op hem af en zegt: “Padre, ik heb een eend uit een van de parken op het plein gezien.” Vol ongeloof steekt de priester als een giraf zijn nek uit om een glimp van het dier op te vangen.

“Als die niet maakt dat ie weg is, eet er vanavond iemand eend met appelsien.”

 

 

 

 

 

 

11 gedachtes over “Corona Chronicles: day 43

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s