Corona Chronicles: day 45

Hoewel het zondag is, ga ik toch iets schrijven. Want het is een belangrijke dag: vandaag mochten de kinderen voor het eerst weer naar buiten.

Toen ik vanmorgen uit het raam keek, zag ik aan de overkant van de straat een meisje op een step. Verderop liep een vrouw met een kinderwagen. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen.

Even later filmde ik hoe mijn dochter de voordeur uitrende, de lege straat overstak, en de zandberg opcrosste die de werkmannen daar de afgelopen dagen bij elkaar hebben gestapeld. Een half uur lang heeft ze samen met de hond op die berg gespeeld.

´s Namiddag zijn we met de buren gaan wandelen, braaf de richtlijnen voor social distancing respecterend. En toch vonden de kinderen het heerlijk, want op anderhalve meter van elkaar kan je perfect een koerske doen.

Wat een mooie dag was dit. Zoveel lucht en opluchting. Zoveel hoop. In de Kerk weten ze het al lang: het is de strenge veertigdagentijd die de wederopstanding momentum geeft.

 

 

 

19 gedachtes over “Corona Chronicles: day 45

  1. Zo is het, eigenlijk moet een mens eerst missen om te beseffen dat hij volop kan en mag genieten van de gewone dingen des levens.
    Ik hoorde het hier op het nieuws en moest direct aan jullie denken

  2. Kleine Atlas

    Ik krijg er ook bijna tranen van in mijn ogen (maar ik ben heel snel emotioneel, stiekem). Ik weet nog dat ik een tijdje geleden reageerde dat ik me vooral zorgen maakte om kwetsbare kinderen. En er vrij losjes vanuit ging dat het met de rest wellicht wel meevalt, alles bij elkaar. Dat gold voor de Belgische situatie. Een maand of langer niet naar buiten voor élk kind, dat is niet te bevatten. Niet zo lang geleden was dat een reden om een gezin voor de jeugdrechter te slepen.

    1. Ja, da´s waar… Het was vandaag ook best vreemd om zoveel bleke kinderen te zien. Bleke kinderen in Spanje! dat zijn we niet gewoon… Maar ik verschiet er ook van hoe snel kinderen zich aanpassen aan de situatie. Je ziet dus aan hun gezichten wel dat ze het nodig hadden, dat buitenkomen, maar als ik zo rondhoor, hebben de kinderen zelf eigenljik weinig geklaagd. Ik denk dat het vooral de ouders waren die bewust hebben afgezien 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s