Corona Chronicles: day 56

Vandaag ben ik naar de markt geweest.

Jawel, de markt!

Voor de gelegenheid hebben ze die verplaatst naar het park hier vlakbij mijn deur. Dat kwam alvast mooi uit. En de reden van die verplaatsing is dat er om het park een hek staat en dat er twee ingangen zijn. Op die manier kan er mooi gecontroleerd worden wie er binnen,- en buitengaat.

Bij de ingang werd ik gevraagd mijn handen te wassen met een gel, en kreeg ik een mondmaskertje aangereikt. En zo wandelde ik met mijn allereerste mondmaskertje (mijlpaal?) het park in. Dat gaf me een beetje een Darth Vader gevoel, zo mijn gezichtsveld beperkt zien tot de strook tussen dat mondmasker en de klep van mijn pet. Ik voelde me als een robot die de omgeving scande. Erg aangenaam vond ik het niet.

Ik liep naar de kraam van Elisa en haalde mijn bestelling noten en droge vruchten op. We praatten even, maar wat was het ongemakkelijk met dat maskertje voor mijn gezicht. Mijn bril dampte constant aan. En toen stapte ik over van het kamp van de verantwoorde gebruikers naar dat van de knoeiers: ik raakte het mondmaskertje aan en trok het tot onder mijn neus. Naar de medaille voor voorbeeldig burgerschap kan ik dus fluiten, maar ik kon tenminste een beetje ademen.

Toen ik langs de aangewezen uitgang weer naar buiten stapte, groette ik vriendelijk de persoon die daar de wacht hield. En terwijl ik langs hem heen liep, besefte ik: hij heeft mijn glimlach niet gezien.

Wat jammer.

 

 

 

 

 

 

37 gedachtes over “Corona Chronicles: day 56

  1. In de Verenigde Staten is een vrouw gespot die gaten in haar masker had gemaakt, want dan was het makkelijker ademen… Gek dat ze in Spanje markten al toelaten, die zijn hier nog even verboden…

    1. Jaa, ik heb zo ook een filmpje gezien, hilarisch was dat!

      We mogen het dorp nog niet uit, maar wel naar lokale winkels, ook niet-essentiële. Ik denk dat ze erg hun best doen om de lokale economie niet ten onder te laten gaan, want ze zijn hier nog maar net goed en wel uit de miserie van 2008 geklommen, en ik weet niet of de Spanjaarden genoeg reserve hebben om weer zo een crisis aan te kunnen.

    1. Oja, ik heb ook zoveel weerstand tegen dat mondmasker! Ik had er al weken geleden een paar kunnen naaien, maar ik had er echt geen goesting in. Maar morgen ga ik er toch eens aan moeten beginnen, want als ik binnenkort weer de metro wil nemen, zal ik geen keuze hebben.

      En de markt, dat was eigenlik ideaal daar in het park: heel weinig mensen, keiveel ruimte. Ook mooi, zo tussen de bomen, waarvan sommigen in bloei (dju, daar had ik eigenlijk ook over moeten schrijven). Het leek een beetje op een pretpark 🙂

      1. Dat klinkt als een romantische markt. Als de kramen ver uit elkaar staan en mensen niet drummen om voor te kruipen, is dat inderdaad wel mogelijk. En dan met in- en uitgang. Goed opgelost.

      2. Miek

        Prachtig idee, de markt in het park! Inderdaad een boel voordelen. En dat de locale economie kansen krijgt – dat is overal heel hard nodig!
        Even ter zijde een praktische opmerking : na 40 jaar dag in dag uit met masker én bril op mijn kop: om te verhinderen dat je brilglazen aandampen: duw de boven rand van je masker tegen je neus aan en zet dan je bril netjes juist over de rand.
        En, sorry, wees maar zeker, er zal nog gezweet worden…I hated it…

  2. Hier ook veel aversie tegen mondmaskers. Omdat de gewone niks doen, omdat je niet op pad moet gaan als je iets onder de leden hebt, omdat ik slechthorend ben en daardoor ineens bijna volledig doof, omdat ik maar een werkend neusgat heb en dus geen adem krijg genoeg krijg en mijn astmatisch longen dus te hard moet laten werken, omdat mijn rechter oog altijd traant en dat dat dus heel onhygiënisch is/eruit ziet met kapje.

  3. Best bijzonder dat je pas op dag # 56 voor het eerst een mondmaskertje moet gebruiken. Dan moeten wij al enkele weken – in elke winkel, bank of kantoor. In het openbaar vervoer en als je met meer dan één persoon in de auto zit. Handen moet je laten sprayen.

  4. Oh dat moet deugd gedaan hebben die markt!
    Ik zal ook geen medaille voor voorbeeldig burgerschap krijgen hoor. We mogen op ‘t werk geen zelfgemaakte mondmaskers dragen. Het moeten van die chirurgische wegwerpmaskers zijn. Maar we hebben er te weinig dus ze worden ‘gesteriliseerd’. Nochtans papieren mondmaskers krijg je niet terug steriel. Zo’n verfrommeld masker met make-up op van mijn voorgangster wil ik echt niet op mijn gezicht. Ik werk met mijn eigen maskers! Gelukkig zijn er ‘s nachts geen bazen in huis…

    1. Wat raar dat jullie gene zelfgemaakte mondmaskers mogen gebruiken… Die lijken me dan toch juist veel beter dan “herbruikte niet-herbruikbare”? Of is het omdat ze van zelfgemaakte maskers niet kunenn controleren of ze wel allemaal in orde zijn? Een beetje vertrouwen in de handigheid van de Vlaamse naaisters zou toch wel mogen!

  5. Vreselijk ding zo’n mondmasker. Ik moest er van de week een opzetten bij mijn huisarts (niks bijzonders, gewoon een voorschrift gehaald voor mijn medicatie). Mijn bril kon ik al gelijk afzetten want die dampte direct aan waardoor ik geen steek meer zag. Het masker had ook de neiging af te zakken hoewel de elastieken pijn deden rond mijn oren. Praten vond ik ook al niet zo gemakkelijk. Neen, het gaat niet mijn favoriete accessoire worden.

    1. Ik ben nu ana het proberen er een te maken met linten die je kan vastmaken achter je hoofd. Lijkt me ook niet echt comfortabel, maar zo blijven tenminste je oren egspaard. En misschien dat zo een katoenen masker minder je bril laat aandampen… Dit weekend zou ik het moeten afkrijgen, ik zal laten weten wat het resultaat is…

  6. Ik heb nu elke dag een maskertje aan om op de trein te zitten. Maar ik moet zeggen dat het begint te wennen, al vind ik het soms vervelend op mijn neus duwen. Ik zag ook mensen op de trein die hun neus vrijlaten.

    Je kan de ogen wel zien of iemand glimlacht… ik weet ook niet ze het bij mij kunnen zien glimlachen maar ik probeer duidelijk mijn ogen ook te laten mee lachen en een hallo te zeggen.

    1. Meer lachen met onze ogen, dat is wel een mooi idee 🙂
      ik heb het gisteren tijdens het winkelen ook tot onder mijn neus geduwd… Maar ik kan me voorstellen dat het inderdaad went, zoals lenzen dragen. Even doorbijten dus…

    1. Ha, ik dacht tijdens het schrijven: als ik uit de woordkeuze laat blijken dat die persoon aan de uitgang een man was, dan gaat er zeker minstens één iemand daar een opmerking over maken. Et voilà, vous avez gagné, Monsieur Crêpe 😀

  7. Affodil

    Het maskertje levert mij weinig of geen problemen op. Ik heb jaren de hele dag met zo’n ding voor mijn gezicht gezeten en gewerkt. Het is alleen zo een beetje een “tiens, ik was toch met pensioen”-gevoel op.

    Maar ik betrapte mezelf er toch ook op dat ik gisteren extra zichtbaar knikte in de richting van de man die aangaf wanneer we uit de rij mochten om een winkelwagentje te nemen bij Delhaize. Twee weken geleden zei hij nog blij tegen mij:”Jij lacht altijd!” Toen antwoordde ik, dat – als wenen moest helpen om het rapper te laten voorbij gaan – ik zeker een gezwollen gezicht zou hebben van het wenen. Maar nu moest hij het met een bijna-buiging en een opgestoken hand stellen. Maar hij zag er toch content uit.

    De markt is hier nooit weg geweest, maar ja, wat noem je een markt? Een groenten-en fruitkraam, een viskraam en een kaaskraam. Dan ben je rond. En je zou moeten zien hoe mooi gedisciplineerd iedereen tussen de wit/rode linten blijft om zijn/haar beurt af te wachten. Af en toe is het een beetje moeilijk om te zien of je in de juiste rij staat, maar dat zorgt dan weer voor enige animositeit. Die hoor je zelfs vanachter die maskertjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s