Corona Chronicles: day 66

Deze namiddag was het eindelijk zover: ik parkeerde de wagen aan het metrostation van Rafelbunyol, bond mijn zelfgemaakte mondmasker voor, en met het gevoel alsof ik een bank ging overvallen stapte ik het rijtuig op dat ik voor het gemak metro noem, maar dat in ons dorp nog bovengronds rijdt.

Binnenin was op elke tweede zitplaats een papier geplakt met de boodschap dat je daar niet mocht gaan zitten. De weinige reizigers die er waren, droegen allemaal het verplichte mondmasker. En zo doken we twintig minuten later ter hoogte van Alboraya onder de grond, en gleden als een lintworm het darmstelsel van de stad binnen.

Ik kwam weer boven in een stad die ik herkende, maar die desondanks veranderd was, en besefte toen pas ten volle hoe deze crisis een breuklijn gevormd heeft. Dat er een Voor en een Na ontstaan is. Een Voor dat ik tien weken geleden achtergelaten heb en dat tijdens de quarantaine par force bij de herinneringen werd geklasseerd; een Na met mondmaskers, gesloten panaderías, uitgedunde terrasjes en halflege straten.

Welkom in het post-coronatijdperk.

Gelukkig was de vriend die ik ging opzoeken niet veranderd. Andy is de bassist van onze band, en we kennen elkaar al van toen ik net in Valencia aankwam, twaalf jaar geleden, en we collega´s waren in dezelfde taalacademie. Het was zo ontzettend fijn hem terug te zien; vanop anderhalve meter straalden we elkaar toe. “Wat is je haar lang geworden!” lachte hij. Toen aten we zalm en patatjes, en praatten, praatten, praatten, over alles waarover maar te praten viel.

Drie uur later wandelde ik weer naar het metrostation, waar ik met mijn schoonbroer afgesproken had om hem een paar mondmaskers te geven. We zagen elkaar, we praatten en we lachten, maar we konden elkaar niet vastpakken. Wat is het vreemd om iemand die je normaal gezien bijna elke week ziet, zo lang niet te zien, en wanneer je hen dan eindelijk terugziet, hen niet te kunnen omarmen.

De terugrit op de metro was heerlijk. Zodra we boven de grond kwamen, verwarmde de zon mijn rug, en wat verderop zat iemand met een mentale beperking een onverstaanbaar lied te zingen dat hij zo overtuigend en standvastig begeleidde met handgeklap dat het bijna een soort trance teweegbracht. De zon, het zingen, het zachte wiegen van de wagon. Ik voelde me zo ontspannen als ik me in geen tijden heb gevoeld.

Iets van die ontspanning verdween toen ik even later met de wagen weer naar huis reed en ik mijn best moest doen de vele fietsers en voetgangers, die tegenwoordig van geen fiets,- noch voetpad meer willen weten en zich ware auto´s wanen, niet in de oversterfte-statistieken te doen belanden.

Maar wat was het een heerlijke dag.

 

 

 

32 gedachtes over “Corona Chronicles: day 66

    1. 😀
      Ik denk dat het ergste zou zijn wanneer de kinderen half september weer naar school gaan, en dat ze dan na een paar weken de boel weer zouden dichtgooien. Daar zou ik echt niet tegenkunnen…

      1. Marry

        Ik denk juist dat je dan een paar weken fijn hebt kunnen genieten van tijd met jezelf alleen.

      2. Ik vrees dat, wanneer we een half jaar 24u per dag, 7 dagen op 7 met onze kinderen in huis hebben geleefd, dat we dan aan een paar weekjes niet genoeg gaan hebben om te recupereren, haha. En ook: wanneer ze half september weer starten met school gaan ze dus echt letterlijk een half jaar geen school hebben gehad. terwijl dat zo belangrijk is voor hun socialisatie, vooral voor de kleintjes, niet? Stel dat ze dan weer de school dichtgaat. Ik kan me niet voorstellen dat een heel jaar school missen niet tot verschillende soorten achterstanden zou leiden. Dus zowel voor kinderen als ouders hoop ik dat volgend schooljaar een gewoon schooljaar wordt… Hout vasthouden…

  1. Affodil

    Je bericht strààlt. Maar inderdaad: er is een vóór en nà ontstaan. Al is de makeover nog verre van compleet en weet niemand of de trekken wel herkenbaar en vertrouwd zullen zijn.

  2. Jij hebt duidelijk genoten! Ik ga volgende week toch ook eens afspreken met een ‘Veltvriendin’. We zullen in de tuin blijven, op voldoende afstand en geen knuffel geven. Ik mis haar zo!

  3. Ik lees je blij enthousiasme met de nodige reserves, die we nog lang zullen moeten aanhouden.
    Maar als ik denk wat we reeds hebben doorgemaakt, voelt het reeds als vrijheid aan. In een nieuwe wereld. De angst blijft wel of de vrijheid zal blijven, maar vooruit denken is nu even niet aan de orde. We genieten volgens de regels.

    1. Ik kan me eigenlijk echt niet voorstellen dat het erger zou worden dan wat we tot hiertoe hebben meegemaakt. In Valencia zijn de ziekenhuizen nooit zo overvraagd geraakt als in Madrid of Barcelona, hoewel de mensen hier tot vlak voor de lockdown nog massaal samenkwamen omdat de Fallas begonnen waren. Als dat niet voor de grote explosie heeft gezorgd, dan denk ik dat we met een beetje vorozichtig zijn best voldoende hebben, eerlijk gezegd. En ik zie dat over het algemeen de mensen echt wel hun best doen om voorzichtig te zijn.

      1. De toekomst zal het moeten uitwijzen. Ik hoop dat we geen tweede keer in een Lockdown terecht komen. Dat zou ik vreselijk vinden. En velen met mij.
        Opletten blijft de boodschap, en ooit komt het goed😉

  4. Mooi geschreven.
    Ik vraag me af hoe dat straks werkt, als je iedereen vanaf anderhalve meter weer steeds ziet, en zegt er dan iemand: “Vanaf nu mag u weer knuffelen!” en dan gaan we weer knuffelen? Ik mis het vreselijk, maar heb nog niemand gezien. Ik kan me er nog geen voorstelling van maken, hoe dat verder zal gaan…

    1. Ja, want dat speelt ook mee he, het idee dat je er toch een risico mee neemt…
      daarom zou ik zo graag hebben dat er massaal getest wordt. Want voor hetzelfde geld lopen er al wat mensen rond die immuun zijn -dan kan het dus geen kwaad! Dan kunnen die met een bordje “safe hugs” beginnen rondlopen 😉

      1. Marry

        De immuniteit na het gehad hebben van het coronavirus wordt door de virologen behoorlijk in twijfel getrokken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s