Corona Chronicles: day 76

In februari droeg ik mijn dochter het ziekenhuis binnen. Ze kon niet meer zelf stappen van de pijn. “En ik kan zo moeilijk ademen, mama…” De röntgenfoto´s lieten een eenzijdige longontsteking zien. Mijn dochter kreeg medicatie en werd langzaam beter. Ze kon weer ademen. De oorzaak van haar longontsteking was hoogstwaarschijnlijk bacterieel.

Tijdens de eerste week van de lock down belde ik naar mijn vader, die huisarts is. “Ik heb last van mijn adem,” zei ik, lichtjes in paniek. “Het drukt op mijn borstkas. Kan dat corona zijn? Ik heb het infonummer gebeld, maar ze nemen niet op. Wat moet ik doen?” Mijn vader stelde me gerust met de woorden: “Navenant dat ik u hoor ratelen, denk ik niet dat ge zuurstoftekort hebt.” Een kort griepje en een stevige keelpijn later begon de druk op mijn bovenste luchtwegen te verminderen, tot ze anderhalve week later helemaal verdween. Ik weet nog steeds niet of de oorzaak een virus was, dan wel angst.

Tijdens de quarantaine kwamen beelden binnen van corona-patiënten op intensieve zorgen: tubes in hun longen. Er kwamen berichten over de levenloze lichamen van rusthuisbewoners: gestikt in hun bed. Het coronavirus had hen de adem benomen.

Daarstraks zag ik op het internet hoe George Floyd uit Minneapolis om het leven kwam. Hij werd afgelopen maandag aangehouden nadat een winkelbediende hem ervan beschuldigd had betaald te hebben met een vals briefje van 20 dollar. Op de beelden die omstaanders van de arrestatie filmden kan je hartverscheurend duidelijk zien hoe deze man zonder enige reden door een politieagent op de grond gedwongen wordt, een knie in zijn nek geplant krijgt, en langzaam stikt.

“I can´t breathe…”

Bacteriën, virussen, angst, dat kon ik nog verwerkt krijgen.

Maar dit niet.

Want natuurlijk is George Floyd een Afro-Amerikaan, en de agent een blanke. Gebeurt het ooit andersom?

En waar ik ook gek van word, is dat dit weer geklasseerd wordt als een “zwart” probleem. Zoals geweld tegen vrouwen geklasseerd wordt als een “vrouwenprobleem”. En geweld tegen mensen uit de LGBTQ-gemeenschap geklasseerd wordt als, jawel, een probleem van de LGBTQ-gemeenschap. Terwijl het echte probleem zich bevindt bij degenen die het geweld plegen. Maar er wordt altijd gefocust op de identiteit of het label van de “slachtoffers”; de geweldplegers worden niet gelabeld, en blijven dus mooi buiten schot.

Maar ik ben ze beu, die arrogante kl**tzakken die neerkijken op anderen. Die denken dat ze een hogere status hebben en zich meer mogen permitteren. Die denken dat ze hun frustraties mogen uitwerken op wie zogezegd een trapje lager staat. Die de pers naar hun hand zetten, hun vriendjes voortrekken, geld verduisteren, het milieu verpesten, de hele boel manipuleren, hun knie in de nek van de ander zetten en hem langzaam laten creperen, in plain sight, en zich daar geen moment voor schamen. Ik ben ze zo ontzettend beu, de machtsmisbruikers.

I can´t breathe, fluisterde George Floyd.

Maar ik kan nog ademen, mijn vader kon het horen: ik heb nog zuurstof genoeg. En zolang ik dat nog heb, blijf ik het van de daken schreeuwen: ontmasker de machtsmisbruikers. Zij vormen allemaal samen een veel gevaarlijkere pandemie dan eender welk virus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

40 gedachtes over “Corona Chronicles: day 76

    1. Aan het einde dacht ik net hetzelfde als de matroos. Op grote en kleinere schaal gekeken zijn ze echt wel met heel veel en nog erger, ze ontstaan zelfs soms door situaties. Ik werkte tot voor kort in een multinational, je wilt het gewoonweg niet geweten hebben dat gekonkel om extra macht te verwerven en het dan voor eigen goed gebruiken van die macht.
      Ook nu overvalt het me weer en denk ik aan die ene uitspraak van Regina King in Enemy of the State… wie controleert wie controleert … enz…

  1. Helemaal juist, Kathleen.
    Het voordeel van sociale media (en smartphones) is dat machtsmisbruikers sneller ontmaskerd worden in hun vreselijke daden. Maar dan nog komen ze er soms mee weg om redenen die je aanhaalde.
    Je hebt trouwens gelijk met dat schreeuwen van de daken. Ik zou het beter ook wat vaker doen. (het sluipt wel meer in mijn poëzie)

    1. Ik weet niet of je jezelf moet voornemen het vaker te doen -ik denk dat we er ook voor moeten oppassen dat we niet te vaak van de daken staan te roepen, want dan worden de anderen het ook beu natuurlijk, en dan luistert er op den duur niemand meer… Dus af en toe een zeer gericht uitschreeuwen, dat zal wel het meeste effect hebben, vermoed ik. En ik vind het ook heel bemoedigend dat bij anderen te lezen, dus ik wil hiermee zeker niet gezegd hebben dat je je moet inhouden 😉

      1. Akkoord. Minder is vaak effectiever. Ik wil maar zeggen: er is veel onrecht waar bijna niemand iets vanaf weet, er zijn feiten die worden verdraaid enz. In die gevallen ben ik te vaak gewoon toeschouwer, vind ik. Veel begint ook met kennis van zaken. Als die aanwezig is, heb je ook iets interessant om over te roepen / praten / fluisteren. 😉

      2. Da’s zeker waar. Daarom lijkt het me belangrijk dat ieder in zijn/haar vakgebied de ogen openhoudt en op tijd de mond opendoet 😉

  2. Je mag niet iedereen over dezelfde kam scheren, maar ik heb toch vragen aan sommige mensen die bij de politie gaan solliciteren en nog worden aangenomen ook. Stelletje arrogante hufters, opgefokt in fitness-centra. Muscles, no brains. Bah! Als je een stel handboeien op zak hebt, waarom moet je per sé je knie in iemands nek leggen potverdorie?

    1. En die agent had ook al een hele lijst “berispingen” op zijn conto staan he. Waarom mag zo iemand dan in godsnaam in het politiekorps blijven? Dat is hetzelfde mechanisme als waarbij verkrachters al veel vaker zijn opgepakt of aangegeven, maar dan altijd weer gewoon hun gang mogen gaan. Of priesters die pedofiele feiten gepleegd hebben, en dan gewoon naar een andere parochie worden overgeheveld. Het probleem zit hem dus niet enkel bij de daders, maar ook bij hen die hen in de posities zetten waarin ze de kans krijgen weer in de fout te gaan.

    1. Ja, zo had ik het nog niet eens bekeken. Deze agent WERD BETAALD terwijl hij die moord pleegde. Met het belastinggeld van het slachtoffer, diens familie, diens gemeenschap. Wat voor een absolute waanzin is dat.

  3. Dit draait heel hard om misbruik van de eigen macht. Een heel grote schande, en het gebeurt overaltijd, op elk niveau. Wanneer gaan we beseffen dat we allen gewoon mensen zijn en naakt en hulpeloos geboren zijn!?
    De beelden benemen ook mij de adem.

  4. Vandaag in een sombere bui: ik maak me ook veel meer zorgen over al die gevaarlijke zotten aan de macht (die ook nog eens de andere kant opkijken als het misgaat) dan over de pandemie.

    1. Om nog maar te zwijgen over de explosieve combinatie van al die gevaarlijke zotten en een virale pandemie :/
      Gelukkige groeit er eten in onze tuinen, he Christine? Dat geeft mij op de een of andere manier toch wat troost,

  5. Je uitspreken. Durven laten zien wat je ergens van vindt, durven te kiezen voor gelijkheid, keuzes maken waarmee je geen of op zijn minst minder kwaad doet en daarmee afwijken. Het lijkt soms zo klein in daden, maar het is belachelijk groot. Fijn dat je je uitspreekt.

    Ik keek gisteren I am not your negro en daarin werd het ook aangehaald: als de grote middengroep van mensen die veelal stil zijn, beginnen met zich uit te spreken, zou er in no-time gekeerd kunnen worden.

    1. Absoluut, absoluut. In die zin hoop ik dat de internet-generaties het tij gaan keren, Die lijken mij toch iets zelfzekerder en met minder reserves om dingen aan te kaarten. Laat ons hopen dat dat helpt…

  6. Een verschrikking. Het zoveelste incident tegen een zwarte medemens. Machtsmisbruik. Racisme.Geen moord maar wel dood-door-schuld. En daarbovenop een gek die met geweld dreigt tegen protesterende mensen. Arm Amerika.

    1. Ja, ik heb die Tweet van Trump ook gelezen. Dus moeten de People of Colour straks kiezen tussen deze gek en een andere blanke man die zegt “als ge niet voor mij stemt, zijt ge niet zwart”. Dat is wat men hen geeft, na eeuwen van vernedering. Een mens zou voor minder een politiekantoor in brand steken (niet dat ik het goedpraat, maar ik begrijp het wel).

      1. Affodil

        Het is daar kiezen tussen de pest en de cholera. Je zou op de duur nog blij zijn met corona …

  7. Een virus is onzichtbaar, dat is beangstigend. Maar al die onzichtbare touwtjes waarmee we bespeeld worden zijn nog veel beangstigender. Dat je in een wereld met zoveel welvaart continu onzeker moet zijn of je ergens ‘gepakt’ wordt, direct of indirect… We weten zelden wat er precies allemaal speelt. De antilope kan tenminste rustig grazen als de leeuw een andere prooi aan het verorberen is, maar de mens… is nooit veilig voor de mens.

    1. Dat is zo. Ik vind de manipulatie die ermee gepaard gaat, waarbij ze je doen geloven dat ze alle recht en reden hebben om zo te handelen, en je zelfs aan je eigen gevoel doen twijfelen, doodeng.

  8. Geen woorden voor, zo enorm erg… In de VS is het machtsmisbruik van de politie al langer een probleem: je merkt dat de inwoners daar écht schrik hebben van politie. Terecht dus.
    Ik vond het een verschrikking om te merken hoe rap ook de politie bij ons opging in de uitbreiding van macht die ze kregen tijdens Corona. Wij mochten bvb niet om ons groenten- en fruitmand gaan (vooraf betaald obv abonnement) in de naburige stad, omdat we volgens de politie groenten in eigen gemeente konden kopen. En al die ontrechte boetes die uitgeschreven werden die dan nog eens onrechtmatig onmiddellijk geind werden zodat je geen verzet kon tekenen… Is niet te vergelijken met wat er met wat er in de VS afspeelt, waar het machtsmisbruik fysiek geuit wordt, maar toch angstwekkend dat men ook hier staat te popelen om hun macht te laten gelden.

    1. Inderdaad. Misschien is het in dat opzicht niet slecht dat deze situatie ons dat al eens lichtjes heeft doen voelen. Misschien dat we hier in Europa nu wat sneller en beter begrijpen wat er in Amerika op dat vlak aan de hand is, of wat er bijvoorbeeld gebeurt aan Palestijns-Israelische check-points.

  9. Kleine Atlas

    Je zou dit naar de Standaard moeten sturen (of De Morgen, maar die lees ik niet vaak) voor opinie, dit is waar, krachtig en goed geschreven. Doen!

    1. Kleine Atlas

      Ik hoop vooral dat België ook eens hand in eigen boezem durft te steken. Het is comfortabel om te schrijven over andere landen – veel moeilijker wordt het om te onderzoeken waarom er hier in Brussel vb. consequent problemen zijn tussen politie en migrantenjongeren. En hoe we de protesten daartegenover kaderen en berichten. Ik zeg daarmee niet dat dat hetzelfde is, alleen dat dat een stuk minder gemakkelijk wordt.

      1. Kleine Atlas

        Hey, ik les efkes mijn eigen reactie, voor de duidelijkheid: ik kijk met ‘schrijven’ en ‘onderzoeken’ naar de kranten en journalisten, en politici hé, TOTAAL NIET NAAR U!!!

      2. Daar heb je zo hard gelijk mee. In België is er op dat vlak ook nog een heleboel werk aan de winkel. En zodra ik zag dat je België vermeldde, dacht ik meteen: Congo. Daar is bij ons op school nooit over gerept geweest. Terwijl er miljoenen (!!) Congolezen onder dat bewind vermoord zijn geweest. Dat is hallucinant. En zo ontzettend recent. Ja, laten we het in België ook nog eens heel uitvoerig over racisme en machtsmisbruik hebben.

    2. Ik weet niet of dat veel zin heeft als ze je naam daar niet kennen, en ik weet ook niet of die kranten me al vergeven hebben dat ik hen aan het begin van de coronacrisis schreef dat ik vond dat de alle artikels op hun website in verband met corona vrij toegankelijk zouden moeten maken, ook voor niet-abonnees 😅 Maar ik kan het wel proberen, natuurlijk…

      1. Kleine Atlas

        https://www.standaard.be/cnt/dmf20200403_04912665 – het feit dat er een Ombudsvrouw aan gewijd is geweest, betekent dat ze je vraag (en die van vele anderen, blijkbaar) wel serieus hebben genomen, dus stom was dat zeker niet. Verder: hoe opinies gekozen worden, weet ik inderdaad niet, maar het zal waarschijnlijk afhangen van hoeveel ze er binnen krijgen. Proberen raad ik je zeker aan 🙂

        PS Mijn oma van 90+ betuigde deze week haar medeleven ‘aan de kolonies, vreselijk is het daar’ – ik stond met mijn mond vol tanden…

      2. Ha, dat is wel een oppepper, dat ik kenneljik niet de enige was, en dat ze het toch serieus hebben genomen! Merci om dat op te zoeken!
        Ik heb de post van gisteren nog eens nagelezen, en ik denk dat ik het toch maar niet ga doen… Het lijkt me teveel een “blog” en te weinig “krant”… Maar misschien moet ik over die laatste paragrafen eens een echt opiniestuk schrijven. want daar gaat het eigenlijk om, het probleem leggen bij de daders. Dat kan ik misschien nog wat uitwerken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s