Voor wie een beetje de “rainbow connection” kwijt is

Dit is voor iedereen die het momenteel moeilijk heeft, binnen en buiten blogland. De tekst is echt de moeite (met veel filosofische vragen, helemaal Kleine Atlas ;)), en het liedje komt uit The Muppet Movie. Qua ritme en gitaar zit deze poging van een eigen versie wel nog niet helemaal juist, maar ik ga toch de video posten. Het is namelijk zo schattig, mijn dochter haar “jeej” op de achtergrond, en hoe ze dan binnenloopt met de boodschap “Mama, ik ga pipi doen!” en je even later de wc hoort doorspoelen. Van dan af kon ik alleen nog maar doorspelen zodat ik de video toch kon gebruiken, want echter wordt het niet.

 

Why are there so many songs about rainbows?

And what´s on the other side?

Rainbows are visions, but only illusions.

Rainbows have nothing to hide.

Or so I´m told and some choose to believe it.

I know they are wrong, wait and see.

Someday we´ll find it, the rainbow connection. The lovers, the dreamers and me.

 

Who said that every wish would be heard and answered, when wished on a morning star?

Somebody thought of it, and someone believed it.

Look what it´s done so far.

What´s so amazing and keeps us stargazing?

What do we think we might see?

Someday we´ll find it, the rainbow connection. The lovers, the dreamers and me.

 

Have you been half asleep, and have you heard voices?

I´ve heard them calling my name.

Are those the sweet sounds that called the young sailors?

I think they´re one and the same.

I´ve heard it too many times to ignore it.

It´s something that I´m supposed to be.

Someday we´ll find it, the rainbow connection. The lovers, the dreamers and me.

 

 

 

 

Surprise: een liedje!

Ik was laatst met een vriendin naar een jazz-optreden geweest: een pianiste, een jazz-zangeres en zo´n 20 man als publiek. Wat de zangeres deed was niet echt mijn stijl, maar de pianiste speelde wel erg goed. Bovendien een paar songs van Nina Simone die ik al zo lang eens wil proberen. En er is hier een goeie pianist in het dorp die met me wil samenwerken (en die me al heeft horen zingen, belangrijk detail), maar die heeft juist een tweede kindje gekregen en dus momenteel geen tijd en energie.

Dus ik dacht: ik trek gewoon mijn stoute schoenen aan en ik vraag aan deze madam of ze eens zou willen samenkomen om een paar van die nummers te proberen.

Ja, mannekes. Amai. Ik kreeg meteen haar hele CV over me heen en dat zij wel een professionele pianiste was en dat ik maar beter iemand van mijn “niveau” kon zoeken.

En ik dacht: 1. ge hebt me nog niet horen zingen. Ik ben geen professionele zangeres, maar de professionele zangeres waarmee ik u juist heb zien optreden zat er zelf een paar keer naast. En 2. moesten we in het Palau de la Música staan dan was ik nooit op u afgestapt, maar we staan in een bar waar ge juist voor twintig man hebt gespeeld. Context enzo, weet je wel.

Anyway.

De dag nadien zat ik thuis een beetje te tokkelen en kwam volgend liedje aankloppen, wat ik hier graag met jullie deel, omdat ik weet dat sommigen onder jullie nogal van homemade music videos houden. De uitleg en de tekst die ik er op youtube bijgezet heb, zal ik eronder zetten.

 

The title refers to the fact that Taylor Swift has written some songs about people who have wronged her, which I used to think was a bit not-done, but then one day someone got me so annoyed that within no time I came up with this song. And it felt like such a relief that I instantly understood why she does it.

I´m not much of a guitarist (nor have I ever claimed to be one) and am totally cured from the burdens of perfectionism, of which this video is a clear example. Nevertheless I hope some of you will enjoy this little song.

These are the lyrics:

I heard her play the piano in a little bar by the sea

Afterwards I walked up to her and asked: you wanna do a song with me?

She asked me: Are you a pro? And I said: Well,… No…

I just like making music for free

She said you should look for someone with your level

Which was clearly not her ´cause she was so much better

She had too many degrees to play a simple song

And for someone with a pile of degrees I guess “simple” is just “wrong”

 

So I got home and I thought: There´s just one thing I can do

That´s to pick up my guitar and go all Taylor Swift on you

 

Then there was his guy I met in a little bar downtown

We had a chat, we had a drink, but then he never came around

So I picked up the phone one evening

Though I should´ve known better

And asked him: We had so much fun Don´t you wanna go out again?

 

He said: I´m looking for someone who looks better

Which is clearly not you, ´cause you wear glasses

With all those girls one Tinder eating out of my hand

If I pick a girl with glasses my friends will never understand

 

So I put down the phone and thought: The one thing I can do

Is pick up my guitar and go all Taylor Swift on you

 

And now I´m looking for people who are nicer

Who don´t believe in looks or titles, status or degrees

Just people, you know, with their heart in the right place

Who are prepared to give me the chance to just be me.

(“Well, at least you did it in one go… That´s good..”)