De Accidenteel Gender-evenwaardige Boekentijdlijn (om maar eens een titel te geven)

Op mijn 35e verjaardag, ondertussen een jaar geleden, nam ik me voor 100 boeken te lezen alvorens de kaap van 40 te bereiken (is dat Kaap De Goede Hoop?)

Ondertussen heb ik er ongeveer 20 achter de kiezen, en wat me opviel toen ik onlangs de lijst eens bekeek, was dat mijn keuze tamelijk gespreid is waar het de leeftijd van deze boeken betreft. Dus heb ik voor de aardigheid (en ook om het autistje in mij te bevredigen) een tijdlijn gemaakt:

1906 – The Railway Children (Edith Nesbit)

1934 – Burmese Days (George Orwell)

1945 – The Catcher in The Rye (J.D. Salinger)

1960 – To Kill a Mockingbird (Harper Lee)

1962 – Noten Kraken (Godfried Bomans)

1974 – Monty Python and the Holy Grail (Monty Python)

1982 – The Secret Diary of Adrian Mole, aged 13 ¾ (Sue Townsend)

1987 – The Commitments (Roddy Doyle)

1998 – Round Ireland With a Fridge (Tony Hawks) (staat er nog niet bij, maar bijna uit)

2001 – Zijn Broer (Philippe Beson)

2006 – Eat, Pray, Love (Elizabeth Gilbert)

2008 –The Migraine Brain (Carolyn Bernstein)

2009 – Letter To My Daughter (Maya Angelou)

2009 – An Education (Nick Hornby)

2012 – This Is How You Lose Her (Junot Díaz)

2014 – The Woman Who Stole My Life (Marian Keyes)

2014 – Totes Les Cançons Parlen De Tu (Xavi Sarrià)

2015 – More Fool Me (Stephen Fry)

2015 – Big Magic (Elizabeth Gilbert)

2015 – Dertig Dagen (Annelies Verbeke) (heeft nummer 0 omdat ik er al in bezig was vóór mijn verjaardag)

 

* De boeken die ik niemand aanraad: Eat, Pray, Love en More Fool Me.

* De boeken waar ik mee gegrinnikt heb: Noten Kraken en The Secret Diary of Adrian Mole

* De boeken waar ik hardop mee gelachen heb: Monty Python and The Holy Grail, en Round Ireland With a Fridge

* De boeken die mij gepakt hebben: Burmese Days en Dertig Dagen

* De boeken die mij vree gepakt hebben: The Catcher In The Rye en To Kill A Mockingbird

* Het boek dat mijn leven veranderd heeft: The Migraine Brain

En wat het feministje in mij het mooiste vindt aan die ganse opsomming, is dat er in de lijst ongeveer evenveel vrouwelijke als mannelijke schrijvers staan, en dat er (werkelijk geheel toevallig) in bijna elke van bovenstaande categorieën zowel een man als een vrouw staat.

Zomaar vanzelf!

Jeej, het kan!

Lezen out-of-the-box

De boekenbijlages in Vlaamse tijdschriften gaven mij altijd het idee dat lezen iets is wat vooral in de vakantie gedaan wordt, en dat het daarbij voornamelijk om romans gaat -liefst van al een “spannend boek”. Je kent dat beeld wel, van dat stapeltje boeken naast de strandstoel, dat stuk voor stuk afgewerkt wordt.

In een ver verleden heb ik dat ooit een keertje zo gedaan. Het was in de tijd dat ik nog naar Spanje op vakantie ging, omdat de familie van mijn toenmalig Belgisch lief een appartement had aan de Costa del Sol. Tijdens een van die vakanties heb ik een stapeltje antieke Zweedse detectives uit de boekenkast gehaald en die onder een strandparasol een voor een uitgelezen.

Maar normaal gezien staat mijn manier van lezen daar mijlenver vanaf.

Eerst en vooral omdat ik niet alleen op vakantie lees, maar het hele jaar door. Op sommige dagen lees ik niets, op andere dagen heb ik slechts een kwartiertje de tijd. Maar twintig dagen lang een kwartiertje, is vijf uur. Best de moeite, lijkt me dat.

Vervolgens omdat ik meestal in vijf boeken tegelijkertijd bezig ben. Elk boek heeft daarbij een tijd en plaats: zwaardere literatuur voor een vrij uur overdag, iets grappigs voor op de wc, een pocket voor op de metro, iets ontspannends voor het slapengaan. Daardoor duurt het soms maanden voor ik een boek effectief uit heb, maar vaak heb ik dan opeens drie boeken op een week uit. Dus uiteindelijk komt het op hetzelfde neer.

Maar de belangrijkste verandering in mijn leesgedrag is er gekomen toen ik begonnen ben met het lezen van non-fictie. Boeken geschreven door experts zijn een onvoorstelbare bron aan kennis. Mijn favoriete partner in crime is hierbij wordery.com: wat een heerlijke manier om makkelijk, snel en goedkoop aan Engelstalige boeken te geraken. (Dat lijkt op reclame, maar ik word hier niet voor betaald hoor. Het is gewoon een hint voor wie amazon wil omzeilen….)

 

En jullie, hoe lezen jullie?

 

 

 

 

Een cover om te zoenen

Het is het innerlijk wat telt, uiteraard. Maar we weten ondertussen ook wel allemaal dat dat bewonderenswaardige innerlijk veel sneller ontdekt wordt wanneer het op een aantrekkelijk uiterlijk kan rekenen als wegwijzer naar die mooie binnenkant.

Hier het verhaal van mijn favoriete cover.

In het jaar 2011 werd mijn baby geboren. Ik zat niet op een roze wolk, maar er eerder middenin: een zachte babywereld van roze mist, waarin ik niet veel verder kon kijken dan de volgende borstvoeding.

In de voorgaande jaren had ik nog amper een boek vastgehad, en ik was er ook niet echt naar op zoek. Maar op een dag kwam ik toevallig in een boekenwinkel terecht en daar zag ik dit boek:

DSC_0309

Bridget Jones´s Diary van Helen Fielding, in een uitgave van The Penguin Ink Series, met een cover ontworpen door Tara McPherson.

Het was liefde op het eerste gezicht. Ik kocht het boek en las elke avond een stukje, na de standaard twee uur durende huilsessie van baby, en voor de twee à drie uurtjes slaap die ik zou krijgen voor het tijd was voor de eerste nachtvoeding. Dat kwartiertje lezen werd een lichtje in de mist. Dat boek was zo grappig en raak… Dus ook op het tweede gezicht was het ware liefde. Bridget heeft me weer aan het lezen gezet, en sindsdien lees ik zo´n twee boeken per maand.

Waar het dus eigenlijk op neer komt, is dat ik me door een blondje heb laten verleiden, en dat ik er geen spijt van heb gehad.

Heeft iemand van jullie een favoriete cover? Of heb je je ooit laten verleiden enkel door een cover? En hoe is dat afgelopen?