België, gefeliciteerd!

(Ik weet dat een mens moet oppassen met schrijven over politiek, zeker een blogger die geen lezers wil wegjagen. Maar jullie weten ook dat ik mijn best doe op deze blog alle meningen te respecteren, en dat mijn persoonlijke mening is dat we over politiek moeten (leren) praten, omdat het belangrijk is. Dus hier gaan we.)

Vandaag las ik in de krant de samenstelling van de nieuwe, langverwachte, Belgische regering. Deze regering bestaat uit 20 mensen, waarvan 10 mannen en 10 vrouwen. Een van deze vrouwen is transgender. Er zijn 17 mensen zonder en 3 mensen met migratieachtergrond.

Wat een prachtige klasfoto. Eindelijk een regering die een representatie is van de bevolking (althans in meer opzichten dan enige vorige regering ooit geweest is). Bovendien met een gemiddelde leeftijd van rond de 40 jaar. Een echte millenial-regering dus.

Ook mooi is dat deze mensen grotendeels op de posten zitten waar ze zich kunnen uitleven in de materie die hen het nauwst aan het hart ligt: de liberalen op financiën, middenstand, begroting en aanverwanten; de socialisten op werk, economie, pensioenen en dergelijken; de groenen op milieu, klimaat, duurzame ontwikkeling; mensen met een migratie-achtergrond op ontwikkelingssamenwerking, asiel en migratie. Dat is hoe het er in mijn ideale wereld ongeveer uitziet: dat iedereen zich bezighoudt met daar waar ze het beste in zijn en het meest van afweten.

Gaat deze regering het daarom ook goed doen? Geen idee. Ik wacht af in spanning.

Maar dit weet ik wel: wanneer er nu een stel tijdreizigers uit de negentiende eeuw in België terechtkomt, gaan ze tenminste kunnen zeggen: “Tiens, er verandert precies toch wel iets in de toekomst.”