Corona Chronicles: day 26

Ik las net een artikel in de Spaanse krant El Mundo waar ik de tranen van in de ogen kreeg. Dus dat wil ik vandaag met jullie delen.

De titel luidt: “Solidaire verhuurders: ik vergeef je de huur zolang de noodtoestand voortduurt.”

Het gaat over huurders die door de corona-crisis financieel in de problemen zijn geraakt, en van hun huisbazen te horen krijgen dat ze zich over de huur alvast geen zorgen hoeven te maken.

Dan volgen er verschillende voorbeelden, waarvan ik er hier twee voor jullie zal vertalen:

Silvia is 60 jaar en verhuurt een appartement in een dorpje in Tarragona voor 550 euro per maand aan een koppel. Beide huurders verloren door de crisis hun werk. “Het was mijn eigen voorstel, ik belde hen op en zei dat we april niet zouden meetellen en dat ze zich geen zorgen moesten maken over de komende maanden,” vertelt ze. “Ik moet de hypotheek betalen en haal zelf net het einde van de maand, maar zij staan er slechter voor dan ik, en dit is het moment waarop we schouder aan schouder moeten staan. We zullen ons er wel doorheen slaan, op de één of andere manier. Ik heb twee zoons die zelf huren en die voor het moment hun werk behouden hebben. Moesten zij hun werk verliezen, dan zou ik het ook appreciëren wanneer men hen zou helpen.”

Een andere huisbazin vertelt ons haar verhaal via een tekstbericht. “Ik blijf liever anoniem, om onze identiteit en intimiteit en die van onze huurders te beschermen. De huur is op dit moment niet van belang. De geldkas wordt later wel weer aangevuld, net als materiële zaken. Onlangs werd mijn leven gered in de operatiezaal, tot tweemaal toe, en nu bekijk ik het leven op een andere manier,” schrijft ze. 

“We zijn een koppel uit Sevilla en verhuren een huis. Onze huurster woont alleen en baat een café uit. Zolang we in de alarmfase zitten, hoeft ze niet te betalen. Haar inkomsten beperken zich tot de steun die ze van de staat krijgt. Het is niet veel, maar het is voldoende om eten van te kopen en de rekeningen te betalen,” gaat ze verder. “Meer dan ooit moeten we elkaar helpen. Moest ik me in haar situatie bevinden, dan zou ik ook op deze manier geholpen willen worden. Ze is een goede huurster, ze heeft me nooit om iets gevraagd, en ze zorgt voor mijn eigendom alsof het haar eigen huis was. Ik ben haar dit verschuldigd… Ze wist niet wat te zeggen, ze wilde me zo snel mogelijk terugbetalen. Mijn man en ik zijn overheidsbedienden en hebben het geluk dat we ons in een betere situatie bevinden. Ze hoeft ons helemaal niets terug te betalen. Wij zijn alleen maar bezorgd om haar welzijn. Ze heeft weinig familie en moet het redden zonder hulp,” concludeert ze.

Als dat geen straaltje zon is doorheen de donkere wolken van deze storm.

 

PS: Een ander mooi voorbeeld van generositeit in tijden van corona is te vinden in Pakistan. Daarover kan je hier lezen.

PS: En hier een artikel uit Napels.