Corona Chronicles: day 75

Toen we een week of vier in lock down zaten, vroeg ik me af hoe lang ik dit corona-dagboek zou bijhouden. Want het leek almaar waarschijnlijker dat het einde van deze crisis lang niet zo duidelijk afgebakend zou zijn als het begin. Daarom nam ik me voor te schrijven tot de dag waarop we weer zouden kunnen repeteren. Want daarmee zou voor mij persoonlijk de ware vrijheid weergekeerd zijn.

Die dag was eigenlijk afgelopen zaterdag, maar ik kon er niet bij zijn: mijn man moest werken, en we dierven dochterlief nog niet afzetten bij de grootouders. Dus stuurde ik mijn collega´s: sorry mannekes, maar ik kan niet komen, en dat was het dan. Ik was er zelfs niet echt rouwig om. Bovendien kreeg ik na afloop te horen dat de repetitie nogal chaotisch was geweest, dus veel had ik niet gemist. Het was zoals met die eerste pannenkoek die altijd mislukt: soms kan je de start beter aan je voorbij laten gaan, en wachten op de tweede pannenkoek (*).

Maar deze zaterdag is het zover: dan kunnen we voor het eerst sinds maart weer allemaal samen repeteren. Ik weet nu al dat ik het niet ga trekken, want ik loop al weken iets op te hoesten, maar afónica of niet: ik wil erbij zijn.

Zaterdagnacht krijgen jullie dus waarschijnlijk de laatste aflevering van deze Corona Chronicles voorgeschoteld.

Maar uiteraard kunnen jullie hier blijven lezen! Ik ga dan alleen wat minder frequent schrijven (tussen de 1 en de 3 keer per week, schat ik), en ter compensatie ga ik weer voor elke post een nieuwe titel verzinnen (wat ik stiekem erg leuk vind).

En sowieso was deze blog al jarenlang een soort van opgewekt quarantaine-verslag, dus zo erg veel zal er niet veranderen 😉

 

 

(*) Als dit geen geweldige voorzet is voor een welbepaalde blogger, dan weet ik het ook niet meer.

 

 

 

 

22 gedachtes over “Corona Chronicles: day 75

  1. Veel bloggers hopen binnenkort een nieuwe bewerkte song van jullie groepje te mogen horen, de eerste Pannenkoek (die mislukte, jawel :)!) voorop.
    Samen met mijn schat hebben we twee nieuwe Pannenkoeken gemaakt, en die zijn super gelukt.
    (een voorzet moet je een trap geven, nietwaar?)

    1. Dankje, da’s fijn om te horen! En laat ons inderdaad hopen dat er een einde aan komt en dat het een eenmalige ervaring was… Dat ik van de herfst geen deel twee moet schrijven 😅

  2. Affodil

    Leuk dat je weer wat noten op je zang mag krijgen. 😉
    Ik heb met veel genoegen je kronieken gelezen. Ik blijf komen, hoor. Ook als het wat minder vaak is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s